Archive for the ‘Ρύζι & Ζυμαρικά – Rice & Pasta’ Category

Μακαρονια με Σαλτσα Κουνελιου – Macaroni with Rabbit Sauce

Πέμπτη, 3 Μαΐου, 2007

Η μερα περασε χωρις να αφησει καποια σημαντικη αναμνηση πισω της. Σαν πολλες αλλες εδωσε με τη σειρα της κι αυτη σε μια νυχτα που δεν προμηνυε κατι συνταρακτικο. Η πολλη δουλεια τρωει τον αφεντη λενε, ομως κι ο αφεντης χωρις δουλεια δεν τρωει. Γι αυτο και βαλθηκα να μαγειρεψω μια νοστιμη μακαροναδα που αποθυμησα. Ο καλος γειτονας διπλα στο εξοχικο μας, περα απο το ολοφρεσκα χορταρικα, που μας προμηθευει τακτικα, ανατρεφει και κουνελια και καπου καπου, παιρνω καποιο, αφου εκτιμω δεοντως το τρυφερο κρεας τους. Ξερω πως πολλοι μπορει να δυσθυμησουν με αυτο, αλλα δεν ειναι διαφορετικο απο το να παω σε εναν κρεοπωλη και να αγορασω απο εκει καποιο κρεας. Η συνταγη που παραθετω πιο κατω μοσχοβολαει εξοχή και φρεσκαδα. Προσπαθηστε να χρησιμοποιησετε οσο το δυνατον πιο φρεσκα υλικα, κι αν εχετε τη διαθεση και το μερακι καντε και τα μακαρονια μονοι σας. Δεν ειναι δυσκολο. Λιγο αλευρι και αυγα χρειαζεται η ζυμη και μπορειτε να σχηματισετε μικρα κυλινδρικα μακαρονια με τη βοηθεια ενος μολυβιου ή ακόμη και με ενα καλαμακι. Βεβαια αν δεν θελετε να παιδευτειτε υπαρχουν πολλα ετοιμα ζυμαρικα οπως οι παπαρδελες ή οι πενες, που απλα θα βρασετε συμφωνα με τις οδηγιες της συσκευασιας τους. Το κρεας απο το κουνελι ειναι συνηθως απαχο και γι’αυτο θα προσθεσουμε λιγο λιπος απο μπέηκον. Για τελειοποιηση αυτου του πιατου προτιμω ενα πολυ ιδιαιτερο τυρι, μια παρμεζανα Grana Padano που ειναι λιγο πιο γλυκεια απο την κλασσικη Reggiano, και πιστευω πως ταιριαζει περισσοτερο. Οσο για το κρασι, ενα Chianti ειναι αδιαμφισβητητα ενας εξαισιος συνοδος.

macaroni with rabbit

Για τα μακαρονια
400 γρ. αλευρι
3 αυγα

Για τη σαλτσα
4 μπουτακια απο κουνελι
100 γρ. μπεηκον κομμενο σε κυβους
1 ντοματα ξεφλουδισμενη και ξεσποριασμενη και ψιλοκομμενη
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
1 μετριου μεγεθους καροτο ψιλοκομμενο
1 κλωναρι σελινο ψιλοκομμενο
250 ml ασπρο ξηρο κρασι
100 ml ζωμο κρεατος
2 φυλλα δαφνης
2 κλωναρια φρεσκο θυμαρι
2 κλωναρια φρεσκο δεντρολιβανο
2 σκελιδες σκορδο λιωμενο
2 κ.σ. ελαιολαδο
1 κ.σ. βουτυρο
1 κ.γ. πελτε ντοματας
150 γρ. τυρι παρμετζανο
1/4 κ.γ. αλατι
1/4 κ.γ. πιπερι
2 κ.σ. φρεσκος μαιντανος για το γαρνιρισμα

Σε εναν παγκο εργασιας βαζουμε το αλευρι και κανουμε μια λακουβιτσα στο κεντρο. Ριχνουμε ενα ενα τα αυγα στο κεντρο και με ενα πιρουνι χτυπωντας τα αυγα, παιρνουμε αλευρι απο τα τοιχωματα και ανακατευουμε. Μολις ετοιμαστει η ζυμη μας την τυλιγουμε σε μια μεμβρανη και την βαζουμε στο ψυγειο για μια ωρα. Αφου ξεκουραστει η ζυμη μας την απλωνουμε και κοβουμε τετραγωνα κομματια με ακρες περιπου 5 εκ. Με τη βοηθεια ενος μολυβιου ή και με ενα καλαμακι τυλιξτε τα τετραγωνα σε κυλινδρους και αφηστε σε αλευρωμενο σημειο μεχρι να τα χρησιμοποιησετε.
Σε ενα βαθυ τηγανι, βαζουμε το ελαιολαδο με το βουτυρο, και σε μετρια φωτια, σωταρουμε το μπεηκον και τα λαχανικα. Προσθετουμε τα κομματια του κουνελιου, τη φρεσκια ντοματα και τον πελτε, το σκορδο, τα φυλλα δαφνης, το δεντρολιβανο και το θυμαρι, το κρασι και το ζωμο. Αφηνουμε να σιγοβρασει για 90 λεπτα μεχρι να ελαττωθουν τα υγρα και να πηξει η σαλτσα μας.
Βραζουμε τα μακαρονια al dente, τα στραγγιζουμε και τα ανακατευουμε με τη σαλτσα. Προσθετουμε κομματια απο το τυρι και σερβιρουμε πασπαλιζοντας με φρεσκο μαϊντανο.

—————-

There goes another day without leaving any significant memory behind. Like so many others, this day turned to a night that presignified nothing extraordinary. There is a Greek saying that says : the master gets eaten by too much work, I say, the master doesn’t eat without work. That’s why I set up to cook a delicious pasta dish which I have really missed. Our good neighbor, next to our country house, apart from the very fresh vegetables that he provides us with, breeds rabbits and from time to time, I take one, since I appreciate the tender meat a lot. I know some might get moody with that, but it is not different than going to a butcher and buy meat from there. The recipe that follows is full of country fragrances and freshness. Try to use the most fresh ingredients that you can find, and if you feel up to it, try and make the macaroni yourselves. It is not that difficult. Some flour and eggs is all it takes and you can shape the macaroni with the help of a pencil or a straw. Yet if you don’t want to get in all that trouble, you can use ready made pasta such as pappardele or penne, that you will boil according to the directions of their packet. Rabbit meat is usually without fat that is why we will add some from the bacon. To round off this dish I prefer a special kind of cheese, a Grana Padano Parmesan which is sweeter than the classic Reggiano, and I personally think that it matches better. As for wine, a Chianti is undeniably an excellent escort.

For the macaroni
400 gr. flour
3 eggs

For the sauce
4 rabbit legs
100 gr. bacon diced
1 tomato deseeded, peeled and finely chopped
1 shallot finely chopped
1 medium carrot finely chopped
1 celery stick finely chopped
250 ml dry white wine
100 ml beef stock
2 bay leaves
2 sprigs of fresh thyme
2 sprigs of fresh rosemary
2 cloves garlic crushed
2 tbs olive oil
1 tbs butter
1 tsp tomato puree
150 gr. Parmesan
1/4 tsp salt
1/4 tsp pepper
2 tbs fresh parsley for garnish

On a work surface we put the flour and make a well in the middle. We add the eggs one at a time and with a fork we beat the eggs taking flour from the sides and mix. When our dough is ready we cover it with a plastic wrap and put it in the refrigerator for 1 hour. Then we roll it out and cut it in rectangles with sides of 5 cm. With the help of a pencil or a straw we shape into macaroni and leave them on a floured surface until we will use them.
In a pan, we put the olive oil and butter and in medium heat, we saute the bacon and the vegetables. Then we add the rabbit pieces, the fresh tomato and the puree, garlic, bay leaves, thyme and rosemary, wine and stock. Let it braise for 90 minutes until the liquid is reduced and thickened.
Cook the macaroni al dente, drain and toss with the sauce. Add cheese pieces and serve sprinkling with fresh parsley. Kali oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Advertisements

Ραβιολι με Φετα και Σαλτσα Κιτρινης Πιπεριας – Feta Cheese Ravioli with Yellow Pepper Sauce

Τετάρτη, 25 Απρίλιος, 2007

Η δυναμη που μπορει να κρυβεται μεσα σε κατι με ενα φαινομενικα απαλο περιβλημα μπορει να μας εκπληξει. Η μητερα μου ηταν 17 χρονων κοριτσακι οταν ερωτευτηκε τον πατερα μου και μολις 18 οταν παντρευτηκαν. Παρα το γεγονος οτι προερχοταν απο μια μικροαστικη οικογενεια με προσφυγικες ριζες, που σημαινε οτι ηταν σχετικα απομονωμενη απο εξοδους και παρεες, η μητερα του πατερα μου, για δικους της λογους, αποφασισε να εναντιωθει στο γαμο των γονιων μου. Οχι ο μπαμπας μου δεν ηταν γονος πλουσιας οικογενειας. Οχι δεν ηταν μορφωμενος ουτε επιστημονας. Μολις ειχε εκπληρωσει τη στρατιωτικη του θητεια και εργαζοταν σαν ελαιοχρωματιστης. Οι γονεις του ειχαν μολις προσφατα επανασυνδεθει μετα απο χρονια χωρισμου, η αδερφη του εργαζοταν σας κονσοματρις σε γνωστη περιοχη του Πειραια και ο αδερφος του μολις ειχε απολυθει απο τη φυλακη κατηγορημενος για μαστροπεια. Οπως καταλαβαινετε, το να μπει μια τιμια κοπελλα στον κυκλο τους ηταν μαλλον φαυλο. Το πως βεβαια κατεληξε ο μπαμπας μου να ειναι καλο παιδι, ειναι αξιοπεριεργο. Η αγαπη τους τελικα νικησε και παρα τα απειρα εμποδια, που προεταξε η οικογενεια του πατερα μου, και τη φτωχη οικονομικη τους κατασταση, καταφεραν, με τα πενιχρα τους μεσα, να παντρευτουν το απογευμα ενος κρυου Φλεβαρη πριν 45 χρονια. Χωρις πολλα χρηματα, με λιγους καλεσμενους, κι αυτους απο την πλευρα της μητερας μου κυριως, εγινε ενας επεισοδιακος τελικα γαμος, καθως εμφανιστηκε η μητερα του πατερα μου, ορμησε μεσα στην εκκλησια και μη σεβομενη ουτε το μυστηριο, ουτε φυσικα και τον χωρο, αρχισε να βριζει την μητερα μου με τα χειροτερα λογια, την αρπαξε απο το πεπλο και την τραβηξε προς το μερος της. Μια πολυ καλη φιλη της μητερας μου και μετεπειτα κουμπαρα της, αρπαξε τα χερια της «γιαγιας» μου και την εσπρωξε μακρια απο τη μητερα μου. Ετσι σωθηκε η μητερα μου απο το μενος αυτης της «κυριας» που εβριζε τη μητερα μου αποκαλωντας την «πουτανα» που τυλιξε τον γιο της. Οταν την μετεφεραν εξω απο την εκλλησια, και εκλεισαν φυσικα τις πορτες , απειλουσε να ριξει βιτριολι οταν θα τελειωνε το μυστηριο. Ετσι, ο παπας που ευλογουσε το γαμο τους, οταν τελειωσε το μυστηριο, τους φυγαδευσε απο την πισω πορτα του Ιερου της εκκλησιας. Σαν να μην εφταναν ολες οι βρισιες , το χειροτερο, που μπορουσε να ξεστομισει, ηταν το οτι, η μητερα μου οντας κουτση, θα αφηνε ακληρο τον μπαμπα μου. Σε ελαχιστο καιρο ομως η μητερα μου εμεινε εγκυος σε μενα. Και παρα τα οσα συνεβησαν, εδωσε τοπο στην οργη και πηγε να συναντησει την «γιαγια» μου και να της ζητησει να τα ξεχασουν ολα και να συμφιλιωθουν. Ετσι χτυπησε την πορτα, με την κοιλια στο στομα που λενε, και οταν ανοιξε η πορτα εμεινε εμβροντητη ακουγοντας να την βριζουν και παλι και να της λενε τι ζητας εσυ εδω. Η μητερα μου απαντησε «Μητερα, ειμαι εγκυος και ηρθα να συμφιλιωθουμε» – «Να μη το χαρείς» της απαντησε και εκλεισε την πορτα καταμουτρα. Λυπημενη, σοκαρισμενη αλλα και εκνευρισμενη με τον ιδιο της τον εαυτο κατεβηκε τα σκαλια και κινησε να φυγει. Κοντοσταθηκε γυρισε το κεφαλι προς τα πισω και απαντησε «εγω θα το χαρω κι αυτο κι ολα τα αλλα που θα ερθουν, εσυ ομως αλλα εγγονια απο τα δικα μου παιδια να μη χαρεις στην αγκαλια σου». Κι εφυγε. Και δυστυχως ετσι εγινε. Κανεις απο τα αδερφια του πατερα μου δεν απεκτησε παιδια. Ειναι μεγαλη ιστορια και ποικιλα αυτα που εχουν συμβει ομως το πεισμα ενος ανθρωπου μπορει να νικησει τα παντα. Η δυναμη που κρυβουμε μεσα μας ειναι τοσο μεγαλη που αντεχει τα παντα. Και μας ξαφνιαζει. Ο Lance Armstrong, ξαφνιασε την ανθρωποτητα πολλες φορες, κερδιζοντας τον ποδηλατικο γυρο της Γαλλιας για επτα συνεχεις χρονιες, παρα το γεγονος οτι ειχε υποβληθει σε εγχειρηση στον εγκεφαλο, και ειχε κανει χημειοθεραπειες, για να θεραπευσει τον καρκινο που τον ειχε χτυπησει. Το ιδρυμα LANCE ARMSTRONG FOUNDATION καθιερωσε την 16 Μαϊου ως μερα συνενωσης και ενημερωσης των ανθρωπων που πασχουν απο καρκινο για την επιβιωση απο αυτη τη νοσο. Ετσι το blog της Barbara winosandfoodies διοργανωνει ενα θεματικο post επ’ευκαιρια αυτης της μερας με θεμα μια συνταγη που θα περιεχει κατι με χρωμα κιτρινο. Το κιτρινο ειναι το χρωμα του πλαστικου βραχιολιου που εγινε μοδα πριν μερικα χρονια και στην Ελλαδα που κυκλοφορησε προκειμενου να συγκεντρωθουν χρηματα για το ιδρυμα του LANCE ARMSTRONG. Ετσι επειδη κι εμεις εδω στην Ελλαδα πρεπει να μαθουμε να ζουμε και να γνωριζουμε για αυτη τη νοσο, αποφασισα να συμμετασχω κι εγω με τη δικη μου συνταγη. Μια συνταγη που μεσα στην απαλη σαρκα της περιεχει μια δυναμη που ξαφνιαζει και γοητευει.

Για την σαλτσα πιπεριας
2 κιτρινες πιπεριες κομμενες
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
50 ml κρεμα γαλακτος
2 κ.σ. ελαιολαδο
1/4 κ.γ. αλατι

Για τη γεμιση
200 γρ. φετα θρυμματισμενη
200 γρ. κατικι
2 κροκοι αυγων
1/2 κ.γ. μοσχοκαρυδο
1 ματσακι δυοσμο ψιλοκομμενο

Για τη ζυμη
300 γρ. αλευρι
3 αυγα

Για το γαρνιρισμα
1 κοκκινη πιπερια

Ετοιμαζουμε τη ζυμη για τα ραβιολι με το αλευρι και τα αυγα, σχηματιζουμε μια μπαλα, την τυλιγουμε με μεμβρανη και την βαζουμε στο ψυγειο για μια ωρα.
Σε ενα μπαιν μαρι λιωνουμε τα τυρια και προσθετουμε τα υπολοιπα υλικα. Ανοιγουμε τη ζυμη σε 2 φυλλα με ιδιο μεγεθος. Βαζουμε μπαλακια απο τη γεμιση στο ενα φυλλο της ζυμης (αφηνοντας αποσταση μεταξυ τους) καλυπτουμε με το αλλο φυλλο και κοβουμε στο παραδοσιακο σχημα χρησιμοποιωντας εναν οδοντωτο κοφτη ζυμης. Βραζουμε σε αφθονο αλατισμενο νερο για 4 λεπτα.
Eτοιμαζουμε την σαλτσα, σωταροντας το κρεμμυδι στο ελαιολαδο. Προσθετουμε τις πιπεριες, αλατι και 2 κ.σ. νερο και μαγειρευουμε μεχρι να μαλακωσουν. Πολτοποιουμε επειτα τις πιπεριες με ενα μιξερ, στραγγιζουμε και προσθετουμε την κρεμα γαλακτος. Ξανασωταρουμε το μιγμα μας μεχρι να σφιξει η σαλτσα μας και την διατηρουμε ζεστη. Κοβουμε την κοκκινη πιπερια σε λεπτες λωριδες. Σωταρουμε τα ραβιολι και τις λωριδες κοκκινης πιπεριας για 1-2 λεπτα σε λιγο βουτυρο. Σερβιρουμε βαζοντας λιγη σαλτσα πιπεριας στο κεντρο ενος πιατου, απο πανω τα ραβιολι και γαρνιρουμε με λωριδες κοκκινης πιπεριας.

——————-

lance armostrong
The power that hides inside something with a soft wrapping may surprise us. My mother was a 17 year old teenager when she fell in love with my father and only 18 when they got married. Despite the fact that she was a child of a family with refugees roots, which meant that she was quite isolated and away from going out, my father’s mother, for her own reasons, decided to object to their marriage. No my father wasn’t from a rich family, nor was he a well educated scientist. He had just concluded his military obligations and was working as a house painter. His parents had recently rejoined after years of separation, his sister was working as a call girl in a «red district» in Piraeus and his brother was just released from prison accused for pimping. As you can see it was quite pervert for a honest girl to enter such a family. How my father ended being a nice guy is quite extraordinary. Their love finally won though, overcoming their poor economical situation and all the obstacles my father’s family raised and they got married on a cold afternoon of a February 45 years ago. With a few money, few guests, mostly from my mother’s family, a fussy marriage, since, when my father’s mother appeared at the wedding, rushed into the church, not respecting the ceremony nor the sanctity of the place, grabbed my mother by her veil, abusing her with the worst of words. A very good friend of my mother grasped my «grandmother» by the hands and pushed her away from my mother, thus, saving her from that woman who was calling her a «whore» who tricked my father into marrying her. When she was expelled from the church and shut the doors behind her, she was threatening to burn them with acid when the ceremony was over. The priest who was blessing the marriage, when the ritual was over, helped my parents to escape through the back door. She was so furious, swearing and calling my mother names that she even called her a lame who would never bear children. But in a very short while , my mother got pregnant to me. And despite all that had happened she went to meet my grandmother in order to ask her to forget the past. So, bearing an enormous belly, she knocked on the door, and she was astonished to hear a mean voice asking her what she was doing there. «Mother I am pregnant and I have come to reconcile with you» said my mother. «Cursed you and your child» answered back my «grandmother». Sad, shocked and angry with herself, my mother turned to climb down the stairs, when she stood there for a moment, turned her head back and replied, «No i will not be cursed nor will be any of my children, but here i curse on you that you will never feel the happiness of any other grandchildren than my own». And she left. And so it happened that none of my father’s brothers ever had any children. It’s quite a long story and lots have happened but a person’s stamina and will can overcome everything. The power within ourselves can hold out to anything. And that surprises us. Lance Armstrong took the world by surprise when he won the annual Tour de France seven consecutive years, even though he went into brain surgery and extensive chemotherapy, to defeat his cancer. The LANCE ARMSTRONG FOUNDATION has declared the 16th of May as LIVESTRONG Day which is the Lance Armstrong Foundation’s (LAF) grassroots advocacy initiative to unify people affected by cancer and to raise awareness about cancer survivorship issues on a national level and in local communities across the country. So Barbara from winosandfoodies is holding an event of a post with a recipe with something in colour yellow. Yellow is the color of those plastic wristbands, that became quite trendy in Greece a few years ago, that LAF had launched in order to raise money for their cause. So since here in Greece as well, we have to learn to live, survive and be aware of cancer, I decided to participate with my own recipe. A recipe that hides a surprising flavor inside the smooth flesh of the ravioli.

For the pepper sauce
2 yellow peppers cut in pieces
1 onion chopped
50 ml cream
2 tbs olive oil
1/4 tsp salt

For the filling
200 gr feta cheese
200 gr katiki cheese or other creamy cheese
2 egg yolks
1/2 tsp grated nutmeg
1 bunch peppermint chopped

For the ravioli dough
300 gr flour
3 eggs

For garnish
1 red bell pepper

We prepare the ravioli dough mixing the flour and eggs, then form a ball, cover it with plastic wrap and leave in the fridge for 1 hour.
In a double-boiler we melt the feta and katiki cheese and add the rest of the ingredients. Roll out the dough into two sheets of similar size. Place small balls of the filling onto the one sheet and cover with the other. Cut into traditional ravioli squares using a pastry cutter. Boil in plenty of salted water for 4 minutes.
We prepare the sauce, sauteing the onion in the olive oil. Add the pepper pieces, salt and 2 tbs of water and cook until soft. Puree in the blender, strain and add the cream. Cook again until our mixture is creamy and smooth and set aside keeping it warm. Cut the red pepper in thin long strips. Saute the ravioli and the red pepper for 1-2 minutes in butter. Serve with some sauce on a plate with the ravioli on top and decorate with some red pepper strips.

AddThis Social Bookmark Button

Η Ματωμενη Μακαροναδα της Μαγδαληνης – Rigattoni Alla Puttanesca

Τρίτη, 3 Απρίλιος, 2007

Τιναξε απο πανω της το βαρυ παπλωμα και σηκωθηκε νωχελικα κατευθυνομενη προς το μπανιο. Το βαριοταν αυτο. Παλι θα προσποιοταν πως δουλευει το πρωι σε μια μεγαλη εταιρια και μαλιστα με θεση σημαινοντος στελεχους. Θα εδινε και την ψυχη της για να μπορεσει να πει πως η Μαντυ, που απο πανω της περνουσαν καθε μερα δεκαδες αντρες, ηταν η Μαγδαληνη που ζουσε ακομη στο πατρικο της με τους ανημπορους γονεις της. Πλενοντας το προσωπο της ενιωσε μια καθαρση εκεινο το πρωινο. Σαν να ειχε πεταξει απο πανω της ενα βαρυ παλτο και στεκοταν τωρα γυμνη μπροστα στον ολοσωμο καθρεφτη που δεν την αδικουσε. Ηταν ομορφη. Με μια αριστοκρατικη ομορφια κι ας καταγοταν απο δυο φτωχους γονεις που το μονο που καταφεραν ηταν να τη σπουδασουν. Ολα απο εκεινες τις σπουδες ξεκινησαν. Εκει ειχε γνωρισει τον Μεμο και τις παρεες του. Γονοι πλουσιων οικογενειων ολοι, μαθημενοι να παιρνουν οτι τους γυαλιζε στο ματι, δεν διστασαν να της προτεινουν ενα μεγαλο ποσο για να την «παρουν». Ηξερε πως αν δεν δεχοταν θα ειχε την ιδια τυχη με εκεινη την ατυχη κοπελλα που βρεθηκε γυμνη και χτυπημενη απο αυτοκινητο σε ερημικο δρομο, φορωντας στο λαιμο την κορδελλα «Miss Ex-Virgin». Ολοι ήξεραν ποιος ηταν ικανος για κατι τετοιο αλλα κανεις δεν τολμουσε να το πει ή να το καταδωσει. Κι οταν αργοτερα την εκβιαζαν με φωτογραφιες οτι θα τις παρεδιδαν στους γονεις της, υπεκυψε πολλες φορες στα ανωμαλα γουστα των φιλων του Μεμου. Οσο σιχαινοταν τον Μεμο, τοσο τον αγαπουσε. Πιστευε μεσα της πως μια μερα θα της ελεγε κι εκεινος οτι την αγαπα κι οτι θα την παρει μακρια απο ολα αυτα. Ομως αυτο δεν εγινε ποτε. Κι οταν τελειωσε το Πανεπιστημιο, εχοντας μαθει πολυ καλα την τεχνη του ερωτα και το οτι ειχε αναμεσα στα ποδια της τη φωλια που γεννοβολουσε ευκολα και πολλα χρηματα, εγινε η Μαντυ. Η πασιγνωστη Μαντυ, που την χρυσωναν για μια βραδια μαζι της. Ειχαν χαιδεψει το κορμι της τοσα χερια, ειχαν φιλησει τα χειλη της τοσα στοματα. Δεν ειχε νιωσει ποτε την παραμικρη ελξη για κανεναν αλλο εκτος του Μεμου. Σηκωσε τα μαλλια της ψηλα και χωθηκε στη ντουζιερα. Εκανε ενα γρηγορο ντουζ και γυμνη κατευθυνθηκε στο δωματιο της. Οι γονεις της ηταν ακομη ξαπλωμενοι. Η εξωπορτα ανοιξε κι εμφανιστηκε η Κυρα Ειρηνη, η οικονομος που εκτελουσε και χρεη νοσοκομας. Την κοιταξε στα ματια επιτιμητικα. Αυτη η γυναικα την ξεγυμνωνε με μια ματια και μονο. Ενιωσε το κρυο βλεμμα της μεχρι μεσα στην καρδια της. Εκλεισε την πορτα του δωματιου της κι αρχισε να ντυνεται. Βγηκε κι αφησε πανω στο τραπεζι μερικα χαρτονομισματα κι εφυγε. Μαζι ειχε αφησει και ενα χαρτι με τη συνταγη της μακαροναδας που ειχε μαθει να φτιαχνει απο μια αλλη «συναδελφο» απο τη Ναπολη. Ηταν απο τα λιγα πραγματα που της αρεσαν. Η μακαροναδα της. Μπηκε στο αμαξι της και κατευθυνθηκε προς την παραλια. Το καινουριο της διαμερισμα βρισκοταν στον τελευταιο οροφο της πιο συγχρονης πολυκατοικιας της πολης μπροστα στην παραλια. Οι τζαμαριες καθρεφτιζαν ολο το λιμανι κι ολη τη θαλασσα. Ακομα και τα μπαλκονια ειχαν γυαλινα παραπετασματα για να μην εμποδιζει τιποτε την απολυτη θεα. Εκατσε στον καναπε απεναντι απο τη βεραντα και αφησε το βλεμμα της να περιπλανηθει στο κενο. Το χτυπημα στην πορτα την τρομαξε. Κανεις δεν ηξερε οτι μενει εκει. Προφανως καποιος πλασιε. Ανοιξε την πορτα και σωριαστηκε κατω απο το αποτομο χτυπημα. Η φωνη του Μεμου ακουστηκε βαρια. -Νομιζες οτι μπορουσες να μου κρυφτεις? Την τραβηξε απο τα μαλλια και την εσυρε μεχρι τη βεραντα. Την εσπρωξε μεχρι την ακρη και της εδωσε ενα ακομη χαστουκι. Επειτα τη φιλησε με παθος και μια πρωτογνωρη ενταση. Τη φιλουσε αχορταγα. Ενιωσε αμεσως στην κοιλια της να την πιεζει ερεθισμενο αυτο που σιχαινοταν. Ομως με τον Μεμο ηταν αλλιως. Το ηθελε κι εκεινη. Ανοιξε ελαφρα τα ποδια της και κατεβασε το εσωρουχο της με μια κινηση. Μπηκε μεσα της βιαια. Της εκανε ερωτα εκει στα ορθια στη βεραντα ακουμπωντας στο γυαλινο παραπατεσμα. Οι πελατες απο το μπαρ του ισογειου πεταχτηκαν αμεσως εξω μολις ακουσαν το θορυβο απο τα σπασμενα τζαμια και τον πνιχτο ηχο απο κατι που εσκασε με δυναμη στην ασφαλτο. Η Μαγδαληνη κειτοταν νεκρη πανω στο αψυχο σωμα του Μεμου κι απο τα ανοιχτα ματια της κυλουσαν δακρυα… Απο αιμα. Στα χερια της κρατουσε ενα τσαλακωμενο χαρτι. Ηταν η συνταγη για τη μακαροναδα της. Που ειχε ξεχασει να την αφησει στο τραπεζι.

2 κ.σ. ελαιολαδο
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
2 σκελιδες σκορδο ψιλοκομμενο
4 φιλετα αντσουγιας ψιλοκομμενα
2 μικρες κοκκινες καυτερες πιπεριες ή 1 κ.γ. μπουκοβο
4 ωριμες ντοματες ή 1 κονσερβα ντοματας ψιλοκομμενη
1 κ.σ. καπαρη ξεπλυμενη και ψιλοκομμενη
100 ml κοκκινο κρασι
5-6 ελιες Καλαματας χωρις κουκουτσι και κομμενες στη μεση
5-6 πρασινες ελιες χωρις κουκουτσι και κομμενες στη μεση
5-6 μικρες μαυρες ελιες χωρις κουκουτσι και κομμενες στη μεση
1 κ.σ. ριγανη φρεσκια ή ξερη
1 κ.σ. βασιλικο φρεσκο ή ξερο
Αλατι και πιπερι
2 κ.σ. φρεσκο μαιντανο
1/2 φλ. τριμμενο κεφαλοτυρι ή παρμετζανο
500 γρ. ριγκατονι ή αλλο ζυμαρικο

Ζεσταινουμε σε βαθυ τηγανι το ελαιολαδο και προσθετουμε το κρεμμυδι, το σκορδο, τις αντσουγιες και τις κοκκινες πιπεριτσες. Σωταρουμε για 4-5 λεπτα σε μετρια φωτια μεχρι να μαλακωσουν και να ροδισουν. Προσθετουμε τις ντοματες και συνεχιζουμε το μαγειρεμα για 3-4 λεπτα ακομη ανακατευοντας περιστασιακα. Προσθετουμε την καπαρη, το κρασι, αλατι και πιπερι, σκεπαζουμε για σιγοβραζουμε για 20 λεπτα. 5 λεπτα πριν το τελος προσθετουμε το βασιλικο και τη ριγανη. Στο μεταξυ σε μεγαλη κατσαρολα βαζουμε αλατισμενο νερο να βρασει. Βραζουμε τα ζυμαρικα al dente, τα στραγγιζουμε και κραταμε 2 κ.σ. απο το νερο του βρασμου. Ξαναβαζουμε τα ζυμαρικα στην κατσαρολα, προσθετουμε τη σαλτσα ντοματας, τις ελιες και τον μαιντανο κι ανακατευουμε καλα. Σερβιρουμε με τριμμενο τυρι. Η συνταγη αυτη ειναι μια εκδοχη της κλασσικης «πουτανεσκα» που ονομαστηκε ετσι χαριν των «ευκολων γυναικων» της Ναπολης, κατα ενα μυθο, επειδη ηταν μια μακαροναδα ευκολη και γρηγορη που μπορουσαν να τη μαγειρεψουν στα διαλλειματα αναμεσα σε πελατες. Αλλος μυθος λεει πως ονομαστηκε ετσι επειδη το εντονο αρωμα αυτης της μακαροναδας λειτουργουσε σαν ερωτικο καλεσμα στους πελατες των «γυναικων της ηδονης».Το κρασι ειναι κοκκινο για να ταιριαζει με τα ματωμενα δακρυα της Μαγδαληνης και σαν ποικιλια προτεινω ενα Chianti ή ενα Merlot.

————————-

This is a classic version of the «alla puttanesca» sauce which was called like that in honour of the «ladies of pleasure» in Naples, and accordint to one myth it was because it was quick and easy to prepare between customers. Another myth tells that it was due to the intense aroma of this sauce that was like a siren’s call to the customers of the ladies of pleasure. I suggest a Chianti or Merlot wine that matches perfectly.

2 tbs olive oil
1 onion chopped
2 garlic cloves chopped
4 anchovy fillets chopped
2 red chillies, chopped or 1 tsp red pepper flakes
4 ripe tomatoes chopped or 1 can
1 tbs capers well rinsed and coarsely chopped
100 ml red wine
5-6 black Kalamata olives pitted and cut in half
5-6 green olives pitted and cut in half
5-6 small black olives pitted and cut in half
1 tbs oregano (fresh or dried)
1 tbs basil (fresh or dried)
Salt and Pepper to taste
2 tbs fresh parsley
1/2 cup grated Kefalotiri or Parmezano cheese
500 gr. rigattoni or other pasta

Heat the oil in a saucepan, add the onion, garlic, anchovies and chillies. Cook over medium heat for 4-5 mins, until all are soft and golden. Add the tomatoes and cook for further 3-4 mins, stirring occasionally. Then add the capers, wine, salt and black pepper to taste, cover and simmer for 20 mins. 5 mins before the end add oregano and basil. Meanwhile bring a large pot with salted water to a boil. Add the pasta and cook al dente. Drain the pasta, reserving 2 tbs of the cooking water in the pot. Return the pasta to the hot pot. Add the tomato sauce, olives and parsley and toss well. Serve sprinkled with grated cheese.Kali Oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Το Μυζοτο της Χαμενης Αυτοπεποιθησης – The Lost SelfConfidence Musotto

Σάββατο, 31 Μαρτίου, 2007

Ξαφνικα ενω διαβαζα αμεριμνος σχολια επι σχολιων στο blog του Allu Fun Marx για τις προτεραιοτητες που εχει στη ζωη του, και τον ζηλεψα γιατι πρωτη ειναι η σωστη ανατροφη του παιδιου του, ανακαλυψα οτι επιστρατευτηκα να συμμετασχω σε αυτο το παιχνιδι κι εγω με τη σειρα μου. Προτεραιοτητες. Που προυποθετουν Οργανωση. Αρα Σκεψη. Σωφροσυνη. Πριν λιγο καιρο βρεθηκα να ειμαι μονος μου μετα απο 6 χρονια συμβιωσης. Πρωτη μου προτεραιοτητα να ανακτησω τη χαμενη μου αυτοπεποιθηση. Γιατι οταν καποιος διακοπτει τη συντροφικη σας σχεση επειδη θελει να ζησει τον μεγαλο ερωτα (που συνεπαγεται πως δεν ησουν εσυ) τοτε η αυτοπεποιθηση παει περιπατο. Εξ ου και το «μυζοτο» της χαμενης αυτοπεποιθησης. Δευτερη προτεραιοτητα να αναζωπυρωσω τις φιλικες σχεσεις που ειχαν πεσει σε μαρασμο, καθως ο συντροφικος βιος παντα σε απομονωνει. Εδω ταιριαζει η μακαροναδα της Μαγδαληνης. Τριτη προτεραιοτητα να διατηρησω σε ταξη τα οικονομικα μου. Αρα μαγειρευουμε Πιπεριες γεμισμενες με Ανοιξιατικα Αρωματα. Τεταρτη να ξαναγινω ερωτευσιμος. Μη με παρεξηγειτε. Θελει κοπο. Οποτε θα προσπαθησουμε να κανουμε Μουσακα. Πολιτικο. Οπως τον εκανε η γιαγια μου. Θεος σ’χωρεστην. Θα βαλω και μια Πεμπτη προτεραιοτητα. Να ζησω με τους γονεις μου οσο περισσοτερες ευχαριστες στιγμες μπορω. Απο εδω κι επειτα ειναι πιο κοντα στο αεναο ταξιδι τους και θα μου λειψουν σιγουρα αργοτερα. Ας εχω λοιπον στιγμες γεματες αναμνησεις για να αντεπεξελθω οταν χρειαστει. Πρωτα λοιπον θα φτιαξουμε «μυζοτο». Δοκιμη λεξη, συμπτυξη των λεξεων μυδια και ριζοτο. Μυδοπιλαφο δηλαδη? Οχι. Ειναι λιγο διαφορετικο στο μαγειρεμα απο το κλασσικο μυδοπιλαφο. Τα ιδια υλικα αλλα αλλιωτικος ο τροπος παρασκευης. Που το κανει σαφως νοστιμοτερο. Μη το ψαξετε αλλου. Δικης μου εμπνευσης κι αυτο. Απο τους πειραματισμους που πετυχαινουν. Να πω κι εδω οτι παλι ταιριαζει λευκο κρασι ειναι εννοουμενο. Chardonnay κατα προτιμηση. Εχει αρκετα ελληνικα πολυ καλα σε γευση, αλλα δυστυχως τα περισσοτερα ειναι ακριβοτερα απο εξ ισου καλα Χιλιανα ή Αυστραλεζικα ή και Γαλλικα. Κατα συνεπεια προτιμηστε αυτο που σας επιτρεπει το βαλαντιο σας. Και για τους πιο μερακληδες υπαρχει και το Ουζο. Που ταιριαζει υπεροχα.

musotto

500 γρ. μυδια καθαρισμενα (σε σακκουλακι)
20 μυδια ολοκληρα για γαρνιτουρα
1/2 φλ. ελαιολαδο
1/2 φλ. λευκο ξηρο κρασι
2 κ.σ. ουζο
2 λιτρα ζωμος κρεατος (που τον διατηρουμε ζεστο)
450 γρ. ρυζι Αρμποριο ή Καρολινα
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
1 σκελιδα σκορδο ψιλοκομμενο
1 κ.σ. ντοματοπελτε
5-6 τοματινια τσερυ κομμενα στη μεση
2 κ.σ. μαραθο (προαιρετικα)
2 κ.σ. ανιθο ψιλοκομμενο
1 πρασινη καυτερη πιπεριτσα ψιλοκομμενη
Αλατι και πιπερι

Ξυνουμε με συρματοβουρτσα τα κελυφη των μυδιων, τα πλενουμε, αφαιρουμε τα μουστακια τους και τα αχνιζουμε σε μια κατσαρολα με 2 κ.σ. ουζο. Πεταμε οσα δεν ανοιξαν και κραταμε τα υπολοιπα. Σε ενα βαθυ τηγανι (τυπου wok) σωταρουμε στο ελαιολαδο σε μετρια προς δυνατη φωτια το κρεμμυδι, το σκορδο και την καυτερη πιπεριτσα. Προσθετουμε το ρυζι, τον πελτε, τον μαραθο (προαιρετικα) και τον ανιθο.Σωταρουμε για λιγο μεχρι να γινει διαφανο το ρυζι (περιπου 5 λεπτα). Ριχνουμε το κρασι και τα τοματινια, χαμηλωνουμε την ενταση κι ανακατευουμε.Φερνουμε διπλα μας το ζωμο κρεατος κι εχουμε ετοιμη μια κουταλα σουπας. Μολις εξατμιστουν τα υγρα ριχνουμε μια δοση ζωμο με την κουταλα της σουπας και ανακατευουμε. Συνεχιζουμε την ιδια διαδικασια ωστε οταν εξατμιζονται τα υγρα στο ρυζοτο μας να συμπληρωνουμε με μια δοση ζωμου. Οταν φτασουμε να εχουμε 2 δοσεις ακομη ριχνουμε μεσα τα καθαρισμενα μυδια. Αλατοπιπερωνουμε και σερβιρουμε με τα ανοιγμενα ολοκληρα μυδια απο πανω.

Αν βεβαια το βρισκετε χρονοβορο μπορειτε να το μαγειρεψετε σαν κλασσικο μυδοπιλαφο. Δηλ. αφου ριξετε το ρυζι, παραλειπετε το κρασι και ριχνετε το ζωμο απευθειας . Σιγοβραζετε για 15 λεπτα και ριχνετε τα μυδια. Βραζετε για 5 ακομη λεπτα και σερβιρετε παλι με τα ανοιγμενα ολοκληρα μυδια απο πανω.

Πασα για προτεραιοτητες στους :

Pascal

Parafonos

Μουργος

aa-duck

—————-

While I was reading comments on comments on Allu Fun Marx’s blog about his priorites on his life, and I was jealous of him since his first one is to properly raise his child, I discovered that I was recruited to participate in that game too. Priorities. That require Organization. Thinking. Sense. A while ago I was suddenly alone after 6 years of relationship. My first priority to regain my lost self-confidence. Since when someone breaks up with you in order to find the greatest Love of all (apparently not you) then all self confidence goes away. Therefore comes the «musotto». My second priority is to fan the flames of old friendly relations that have faded, since long time relationships and common living isolates you. There goes the Magdalena’s Pasta. Third priority to keep up with my finances. So we are cooking green bell peppers stuffed with spring fragrances. Fourth is to become lovable again. Don’t get me wrong. Takes a lot of effort. So we are making Mousaka. Politiko. Just like my grandmother used to make it. God rest her soul. I will add a fifth priority as well. TO live wity my parents as many pleasnt moments as possible. From now on they are closer on taking the everlasting journey and I will certainly miss them. So I’d better have moments full of memories to handle it when time comes. But first we are making «musotto». Probational word, made from mussels and risotto. Not the classic Mussels and rice. A bit different on the way of cooking it. Same ingredients, different cooking, much more tasty. Don’t look it up anywhere else. An inspiration of experiments that succeed. Should I once more mention that the wine here is white again. Preferably Chardonnay. There are quite a lot of good Greek ones but unfortunately more expensive than other equally good from Chile, Australia or even France. So it’s only a matter of budget what you will go for. For the enthusiasts though there is also Ouzo. An excellent match.

500 gr. meat of mussels
20 mussels with their clam on
1/2 cup olive oil
1/2 cup dry white wine
2 tbs ouzo
2 litres of meat stock (preserved warm)
450 gr. Arborio rice
1 onion chopped
1 clove garlic chopped
1 tbs tomato puree
5-6 cherry tomatos cut in halves
2 tbs fennel (optional)
2 tbs anise
1 small spicy green pepper
salt and pepper to taste

Clean the clams of the mussels using an ironbrush, wash them, remove any hair and steam them in a pot with 2 tbs of ouzo (or water). Discard any that haven’t opened and keep the rest aside. In a large frying pan (wok type) saute with the olive oil in medium high, the onion, garlic and green pepper.Add the rice, tomato puree, fennel (optionally) and anise. Saute until the rice becomes transparent (approx. 5 mins). Add wine and tomatoes, reduce fire and stir. Keep the meat stock near you and have a laddle with it. When almost all liquid is absorbed add a large laddle at a time. Keep cooking and adding laddles of stock and stirring. When there are but 2 portions of stock left, add the meat of mussels and continue cooking until our rice looks tender and creamy. Season with salt and pepper and serve with the open mussels shels on top. Kali Oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Παιχνιδιαρα Μακαροναδα με Γυαλιστερες – Playful Linguine with clams – alle Vongole

Σάββατο, 31 Μαρτίου, 2007

Παιρνω πασα απο την Cruz del Sur και μπαινω κι εγω σ’αυτο το λογοπαιγνιο. Οι λεξεις : «Στάζει, αεροδρόμιο, καϊμάκι, φουστάνι, ιδέα».

Πριν λιγο καιρο σε ενα επαγγελματικο ταξιδι βρεθηκα καθηλωμενος λογω καθυστερησης αναχωρησης της πτησης μου για 6 ωρες στο αεροδρομιο Malpensa του Μιλανου. Αρχικα κανεις δεν ειχε την παραμικρη ιδεα ποση ωρα θα καθυστερουσαμε καθως η ωρα αναχωρησης αλλαζε συνεχως. Ευτυχως ειχα ηδη κοψει το καπνισμα κι ετσι δεν με ενιαζε που δεν επιτρεποταν πουθενα το καπνισμα. Τι να εκανα ομως τοσες ωρες εκει? Αποφασισα να γυρισω ολα τα μαγαζια και τα duty free. Μπηκα σε ενα καταστημα οπτικων και δοκιμασα ισαμε 50 ζευγαρια γυαλια ηλιου. Αγορασα ενα. Επειτα μπηκα σε αλλο ενα καταστημα με ρουχα και δοκιμαζα οτι εβρισκα. Παντελονια, μπλουζες, παπουτσια . Οχι φουστανι δεν εβαλα. Δεν ειχαν στο νουμερο μου. 🙂 Τελικα μετα απο αρκετη ωρα δοκιμων κατεληξα να αγορασω μια ζωνη. Ειχα σπαταλησει ολες κι ολες 2 ωρες. Πηγα για ενα καφε. Κι οπως ημουν απορροφημενος να κοιταζω το μηχανακι του εσπρεσσο να σταζει σταγονα σταγονα τον καφε στο φλυτζανι, σκεφτηκα πως θα μπορουσε κι ο «ελληνικος» καφες να παρασκευαζεται ετσι, αλλα αμεσως αναρωτηθηκα αν θα ειχε και καιμακι. Νομιζω πως εμεις οι Ελληνες αρεσουμε αυτον τον καφε μονο γι’αυτο τον λογο. Το παχυ καιμακι. Οποτε ακυρη η σκεψη μου. Δυστυχως η ωρα δεν περνουσε ευκολα. Γνωστος κοσμος δεν υπηρχε για να ανταλλαξω εστω μια κουβεντα. Δεν ειχα παρει μαζι μου και το λαπ-τοπ για να παιξω ή να περιπλανηθω στο διαδικτυο. Τελικα πηρα ενα βιβλιο και ευτυχως απορροφηθηκα μεχρι να ερθει η ωρα της ανακοινωσης οτι η πτηση μου αναχωρει. Το μονο καλο απο αυτη την καθυστερηση ηταν οτι ειχα ψωνισει μερικα σακκουλακια με εκπληκτικα ζυμαρικα κι οταν γυρισα σπιτι μου εκανα μια πεντανοστιμη μακαροναδα με γυαλιστερες. Οι γυαλιστερες ειναι οστρακοειδη που τα αλιευω μονος μου στην παραλια του εξοχικου μας σπιτιου στη Χαλκιδικη. Το να αλιευω τις γυαλιστερες μου εμαθε μια φιλη. Βρισκονται παντα σε αμμωδη βυθο, περιπου 2 με 3 μετρα βαθος και τις ανακαλυπτεις απο τις 2 μικρες τρυπουλες που κανουν στην επιφανεια της αμμου για να φιλτραρουν το θαλασσινο νερο κι ετσι να τρεφονται. Κι ειναι αστειο που μολις τις πλησιαζεις αμεσως εξαφανιζονται κατω απο την αμμο. Φυσικα εχοντας εντοπισει το σημειο, το μονο που χρειαζεται ειναι να χωσεις το χερι εκει μεσα στην αμμο και να βγαλεις εξω την γυαλιστερη. Βεβαια υπαρχει κι ευκολοτερος τροπος απο αυτον. Στην αγορα υπαρχουν αρκετα ιχθυοπωλεια που πουλανε γυαλιστερες ή και κυδωνια που δινουν την ιδια εξαισια γευση στις μακαροναδες. Για ζυμαρικα σε αυτη τη συνταγη προτιμω τα linguini που ειναι σαν μακροστενες ταλιατελες, ομως γινονται το ιδιο και με σπαγκετι ή ταλιατελες. Απ’οπου κι αν ψαρεψετε τα δικα σας οστρακοειδη, το μονο που χρειαζονται ειναι να καθαριστουν απο την αμμο. Αυτη ειναι μια ευκολη διαδικασια και γινεται ως εξης. Βαζετε τα οστρακοειδη σας σε μια λεκανη γεματη με θαλασσινο νερο και τα αφηνετε ολη νυχτα μεχρι να βγαλουν την αμμο τους ή αν θελετε πιο γρηγορα , βαλτε νερο ισα που να τα σκεπαζει και αλλαξτε το 2-3 φορες σε διαστημα 2 ωρων περιπου. Αν τα αφησετε ολη νυχτα μπορειτε να προσθεσετε στο νερο μισο κουταλακι του γλυκου καλαμποκαλευρο. Με αυτο θα τραφουν τα οστρακοειδη και θα αποβαλλουν οποιαδηποτε ακαθαρσια απο τα στομαχια τους. Στην εσχατη των περιπτωσεων (που δεν την συνιστω) μπορειτε να χρησιμοποιησετε και κατεψυγμενα. Με αυτη την μακαροναδα ταιριαζει ενα δροσερο Chardonnay ή Viognier ή κι ενα Sauvignion. Προσωπικα εδω προτιμω το Chardonnay καθως επειδη το πιατο αυτο το τρωμε οταν ο καιρος ειναι καταλληλος για βουτιες οποτε το κρασι ταιριαζει αρκετα κρυο.

Για 2 ατομα
500 γρ. λινγκουινι ή αλλα ζυμαρικα
18 φρεσκες γυαλιστερες ή κυδωνια
1/2 φλ. λευκο ξηρο κρασι
1/4 φλ. ελαιολαδο
1 κ.σ. χυμο λεμονιου
3 σκ. σκορδο ψιλοκομμενο
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
1 κ.γ. θυμαρι φρεσκο ή ξηρο
1 πρεζα μπουκοβο

Βαζουμε το κρασι και τα οστρακα σε ενα μεγαλο τηγανι και τα βραζουμε. Τα αφηνουμε να αχνιστουν μεχρι να ανοιξουν. Πεταμε αυτα που δεν ανοιξαν και κραταμε το ζωμο και τα υπολοιπα οστρακα. Σε ενα αλλο τηγανι σε μεσαια ενταση, βαζουμε το ελαιολαδο και σωταρουμε το σκορδο και το κρεμμυδι μεχρι να ροδισουν. Προσθετουμε το ζωμο (κρασιου και οστρακων) , το μπουκοβο και το χυμο λεμονιου. Ανεβαζουμε την ενταση και μολις παρει βραση το μιγμα μας χαμηλωνουμε την ενταση για να σιγοβρασει.
Προσθετουμε τα οστρακα και το θυμαρι. Σκεπαζουμε και αφηνουμε να σιγοβρασει για 10 λεπτα ή και λιγο παραπανω. Στο μεταξυ, σε μια μεγαλη κατσαρολα βραζουμε νερο και μαγειρευουμε τα ζυμαρικα al dente. Στραγγιζουμε τα ζυμαρικα και τα βαζουμε σε πιατελα. Περιχυνουμε με λιγο ελαιολαδο, πασπαλιζουμε με κοκκινο πιπερι και ανακατευουμε. Ριχνουμε απο πανω το μιγμα με τα οστρακα και σερβιρουμε αμεσως.

—————-

Cruz del Sur challenged me into this word game with the following words : dripping, airport, froth, dress, idea.

A while ago on a business trip I was stuck at Malpensa airport for 6 hours due to a flight delay. Initially none had event the faintest idea how long it would take us since the departure schedule was constantly changing. Luckily I had already given up smoking so I didn’t mind that it was forbidden. What would I do though all those hours. I decided to go shopping at all those duty free stores. I entered an optician’s shop and tried around 50 different pairs of sunglasses. I even bought one pair. Then I went to another shop with clothes and tried on everything I could find. Pants, trousers, shirts, shoes. No i didn’t try any dress. They didn’t have any on my size. 🙂 Finally after a long time I ended up buying a belt. It was a mere waste of 2 hours only. Went for coffee.And I was staring at the coffee machine that was dripping coffee drop after drop in the cup, and I thought that even «greek» coffee could be prepared this way, but I immediately wondered if it would provide tha characteristic froth that we Greeks like so much in that coffee. So off went the idea. Unfortunately time was not so easy to go by. I knew nobody there to discuss even. I hadn’t had my laptop with me to play anything or surf the net. So I bought a book and got carried away with it until it was time to leave. The only good thing with this delay was that I bought some bags of exquisite pasta, so when I got home I cooked a delicious dish with clams. I dive for my own clams at the beach of our country house. That was something that a girfriend of mine taught me how to. You can find clams hiding in a sandy sea bottom in a depth of 2 to 3 meters, and you can discover them by those two little holes that they make at the sand surface in order to feed. It’s really funny when you go near them that they immediately shut and hide. But since you have located the spot it’s really easy to shove your hand on that place and dig them out. The easiest way though is to buy them from the local market. For this recipe I prefer linguini which is a classic italian dish «linguini con vongole» but you can go for spaghetti or tagliatelle and they will be equally delicious. Wherever you finally buy your clams all they need is to purged from their sand. This is quite an easy procedure. Put the clams in a large bowl filled with sea water and let them stand overnight. If you are in a hurry you can add sea water just enough to cover them and change the water 2-3 times in a total period of at least 2 hours. If you let them stand overnight you can add a tsp of cornmeal which will feed the clams and thus force them to empty their stomachs of any dirt. FInally, if you wish (I personally do not recommend that) you can use deep frozen clams that you will find in a supermarket. This dish goes well with a cold Chardonnay or Viognier or even a Sauvignon, but I rather like the Chardonnay here since I dive for clams in the summer when the waters are warm enough so the wine needs to be as cool as possible.

for 2 people
500 gr. linguine or other pasta
18 fresh clams
1/2 cup white wine
1/4 cup olive oil
1 tbs lemon juice
3 cloves garlic chopped
1 onion chopped
1 tsp thyme leaves
1 pinch red pepper flakes

Put the wine and clams in a large skillet and bring to a boil. Let them steam until they open. Discard those that haven’t opened and keep the rest of the clams aside as well as the wine liquid. Put olive oil on medium heat in another skillet. Saute the garlic and onion, until the onion begins to brown. Add the wine and clams liquid, red pepper flakes, and the lemon juice to skillet. Raise heat to medium high, bringing to a boil, then bring heat back to medium-low to simmer.
Add the clams, and thyme. Cover skillet and let simmer for 10 minutes or more. Meanwhile, bring large pot of water to boil. Cook linguine al dente, approximately 10 minutes. Drain cooked pasta and place in a serving bowl. Drizzle with olive oil over the cooked pasta, sprinkle a little red pepper, and toss. Add skillet mixture to tossed pasta and serve immediately.Kali oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Θυμωμενη Αραμπιατα με Τοματινια – Ungry Arrabiata with cherry tomatoes

Πέμπτη, 22 Μαρτίου, 2007

Αραμπιατα σημαινει θυμωμενος στα ιταλικα και ειναι το ονομα μιας πασιγνωστης σαλτσας για πενες. Βασικα συστατικα το σκορδο, οι ντοματες και το κοκκινο πιπερι. Στη δικη μου εκδοχη οι κλασσικες ντοματες εχουν αντικατασταθει με τα τοματινια που τα μαριναρω αρχικα και ετσι μοσχοβολα η κουζινα σας σαν να βρισκεστε σε Ιταλικη Τρατορια. Φυσικα κανεις δεν μπορει να θυμωσει με ενα τετοιο πιατο αλλα ακριβως επειδη μπορει να «κοκκινησει» σαν απο θυμο γι’αυτο κι ονομαστηκε ετσι. Μπορειτε να προσθεσετε περισσοτερο μπουκοβο, αν θελετε μια πιο πικαντικη γευση, και αν το θελετε πραγματικα καυτερο, θα σας προτεινα να προσθεσετε και μια κοκκινη καυτερη πιπερια. Αυτη τη συνταγη την αφιερωνω εξαιρετικα σε ολους τους φιλους μου που ξερω οτι τους αρεσει και αν και ειμαι σιγουρος οτι προτιμουν να την μαγειρευω εγω και να τους καλω στο σπιτι, παρολα αυτα καποια στιγμη εφοσον θελησουν να την μαγειρεψουν μονοι τους, τουλαχιστον ας υπαρχει καπου δημοσιευμενη. 🙂 Το καλυτερο που μπορει να συνδυαστει με μια τοσο πικαντικη γευση ειναι ενα ελαφρυ Ροζε ή ενα Shiraz-Syrah.

500 γρ. ζυμαρικα πενες ή κατι αλλο
4 κ.σ. εξτρα παρθενο ελαιολαδο
3 σκελιδες σκορδο ψιλοκομμενο
1 κ.γ. μπουκοβο
1/4 κ.γ. αλατι
1/4 κ.γ. πιπερι
1 κιλο τοματινια τσερυ
1/4 φλ. λευκο ξηρο κρασι
1 κ.γ. ξυσμα λεμονιου
1 κ.σ. ζαχαρη
2 κ.σ. μαιντανο ψιλοκομμενο
6 φυλλα βασιλικου ψιλοκομμενα
1/4 φλ. πεκορινο ή κεφαλοτυρι τριμμενο

Πλενουμε και στεγνωνουμε τα τοματινια. Τα κοβουμε στη μεση και τα βαζουμε σε ενα μπωλ με το σκορδο, το μπουκοβο, το μαιντανο το βασιλικο και το κρασι. Αφηνουμε να μαριναριστουν για περιπου 10 λεπτα. Σε ενα βαθυ τηγανι , σε δυνατη φωτια ριχνουμε το ελαιολαδο και προσθετουμε το μιγμα με τα τοματινια. Σωταρουμε για 2-3 λεπτα, ανακατευοντας τακτικα με ενα ξυλινο κουταλι. Αλατοπιπερωνουμε και προσθετουμε τη ζαχαρη και το ξυσμα λεμονιου. Δεν πρεπει να παρασωταρουμε τα τοματινια επειδη θελουμε να διατηρησουν τη σαρκα τους και να παραμεινουν σφιχτα. Στο μεταξυ, βραζουμε τα ζυμαρικα σε μια μεγαλη κατσαρολα με αλατισμενο νερο μεχρι να γινουν αλ ντεντε. Στραγγιζουμε τα ζυμαρικα και τα βαζουμε στο τηγανι μαζι με τη σαλτσα. Μαγειρευουμε για 5 λεπτα ακομη σε δυνατη φωτια, ανακατευοντας συνεχως ωστε να απορροφηθει η σαλτσα απο τα ζυμαρικα.
Πασπαλιστε με το τριμμενο τυρι και σερβιρετε.

————————

Arrabiata means ungry in Italian and is the title of a famous sauce for penne. Basic ingredients, garlic, tomatoes and red pepper flakes. My version substitutes classic tomatoes, with the small cherry ones, that I initially marinate, which leads to a kitchen, smelling like a true Italian Trattoria. Naturally, nobody can go ungry when you treat him with such a dish, but because it can make someone «blush» as if mad, that’s the reason for the title. You can add more pepper flakes if you wish a more piquant taste, but if you are looking for a trully hot dish, then you can add a small red chilli pepper. This recipe is dedicated to all my friends who adore this dish and though I know they’d rather have me cook it for them and invite them over to my house, nonetheless if on a certain moment any of them wishes to prepare it by him or herself, at least they will find somewhere posted.:-) The best combination with such a spicy and piquant taste is a Rose wine or a Shiraz-Syrah.

500 gr. pasta penne or other
4 tbs extra virgin olive oil
3 cloves garlic chopped
1 tsp red pepper flakes
1/4 tsp salt
1/4 tsp pepper
1 kilo cherry tomatoes
1/4 cup dry white wine
1 tsp lemon zest
1 tbs white sugar
2 tbs parsley roughly chopped
6 leaves fresh basil chopped
1/4 cup Pecorino Romano cheese grated

Wash and dry the tomatoes. Cut them in half, and place in a bowl with the garlic, red pepper flakes, parsley, basil and wine. Let marinate for approx. 10 minutes. Heat the oil in a large frying pan over high heat and add the tomato mixture. Cook for 2-3 minutes, stirring often with a wooden spoon. Season with salt and pepper and add the sugar and lemon zest. Cook for about 3 more minutes and remove from heat. Do not overcook the tomatoes, they should be firm and retain their skins. Meanwhile cook the pasta in a large pan of salted, boiling water until al dente. Drain the pasta and add the tomato mixture in the frying pan. Cook for 5 minutes more over high heat, tossing constantly, so that the tomato sauce is absorbed by the pasta as it finishes cooking.
Sprinkle with the grated cheese and serve. Kali oreksi.

Digg!

Ανηθικο πιλαφι – Immoral Pilav rice

Πέμπτη, 8 Μαρτίου, 2007

Στη ζωη μου υπηρξα αυτοβασανιζομενος ανθρωπος μεχρι σημερα. Γενικα μ’αρεσει να ειμαι περιποιητικος και να φροντιζω τους ανθρωπους που ζουνε διπλα μου, καθως και αυτους που με επισκεπτονται. Δεν ειναι παντοτε καλο αυτο. Οταν αφιερωνεσαι σε καποιον ανθρωπο δυστυχως απομονωνεσαι απο τον υπολοιπο περιγυρο σου. Βεβαια συνηγορει σε αυτο και η δυσανεξια των κοινωνικων μας συναναστροφων που πολλες απο τις επιλογες μας δεν τις θεωρουν ιδανικες. Δεν εξεταζουν βεβαια αν οι δικες τους επιλογες μπορει να ηταν ανηθικες ή επιζημιες. Το μονο που μας ενδιαφερει ειναι αυτο που κανουν ολοι οι αλλοι και ποσο κοινωνικα αποδεκτο ειναι μεσα στα στεγανα που εμεις επιλεγουμε να θεσουμε. Ο προλογος βεβαια ηταν για να παρουσιασω το Ανηθικο πιλαφι μου. Το οποιο το εφηυρα εν οψει μιας εορταστικης επετειου στο σπιτι μου πριν 3 χρονια για να τιμησω ενα αγαπημενο προσωπο. Αυτο το προσωπο δεν ειναι πια στη ζωη μου αλλα δεν παυει να αποτελει ενα κομματι της και απο τη στιγμη που εχει γεννησει ενα τετοιο πιατο μενει κι αξεχαστο. Οχι , το προσωπο δεν ηταν ανηθικο και δεν εχει να κανει με την ηθικη του διασταση. Η ετυμολογια του ειναι απο τον ανιθο που συμπληρωνει στο τελος αυτο το τοσο γευστικο πιλαφι. Μπορει να συνοδευσει ψητα κρεατα χωρις βαριες σαλτσες και μπορει να σταθει και μονο του για ενα ελαφρυ δειπνο. Ταιριαζει καταπληκτικα με ενα δροσερο Viognier ή και με ενα Chardonnay.

2 φλ. ρυζι κιτρινο ή μπασματι
4 φλ. νερο ή ζωμος κοτας
1 ριζα τζιντζερ τριμμενη περ. 40 γρ.
χυμο απο 2 μοσχολεμονα
ξυσμα απο ενα μοσχολεμονο
2 κ.σ. βουτυρο
1/2 φλ. ανιθο ψιλοκομμενο
1/2 κ.γ. πιπερι
1/2 κ.γ. αλατι

Ζεσταινουμε πρωτα το νερο ή το ζωμο κοτας και το διατηρουμε ζεστο για να το χρησιμοποιησουμε.
Σε μια βαθεια κατσαρολα λιωνουμε το βουτυρο και σωταρουμε το τζιντζερ και το ξυσμα του μοσχολεμονου για 2 λεπτα. Ριχνουμε το ρυζι και σωταρουμε μεχρι να γινει διαφανο. Προσθετουμε το νερο και βραζουμε σε χαμηλη φωτια για περιπου 20 λεπτα ή μεχρι να στεγνωσει το ρυζι. Σβηνουμε με το χυμο απο τα μοσχολεμονα, αλατοπιπερωνουμε και σερβιρουμε με ψιλοκομμενο ανιθο απο πανω.

——————-

In my life I have been a self-torturing man so far. Generally, I like being attentive and taking care of the people who live with me, as well as the ones who visit. That’s not always good of course. When you devote yourself to another person unfortunately you get isolated from your social gatherings. That is supported by the insufferable attitude of our socialites who think many of our choices as not ideal. They certainly do not examine if their choices were immoral or harmful. The only thing we care about is what others do and how socially acceptable that is within the limits that we choose to set. This prologue was only to present my Anithiko (Immoral) pilav rice. Whice I invented in favor of a celebration 3 years ago to honour a beloved person. That person is no longer in my life but it still is a part of it and since it has given birth to a dish like that it will remain unforgettable. No the person was not immoral and the dish has nothing to do with that person’s moral position. The etymology of the dish derives from the anise (anithos in greek which is similar to anithikos-immoral) that is added at the end of that delicious pilav. It can be a side dish for any barbecued meat without heavy sauces or can stand alone as a light dinner. It matches perfectly with a cool Viognier or Chardonnay.

2 cups rice parboiled or basmati
4 cups water or chicken stock
1 ginger root grated approx. 40 gr
juice of 2 limes
zest of 1 lime
2 tbs butter
1/2 cup anise (dill) chopped
1/2 tsp pepper
1/2 tsp salt

We primarilly heat the water or chicken stock and keep it warm in order to use it.
In a casserole we melt the butter and saute the ginger root with the lime zest for 2 minutes. We add the rice and saute a little more till it looks translucent. Then we pour the water or stock and simmer in a low heat for approx. 20 mins or till the rice is dry. We add the lime juice, salt and pepper and serve with the chopped anise on top.

Digg!