Archive for the ‘Παραδοσιακά – Traditionally Greek’ Category

Η Σοφή Λαμπροκουλούρα – The Wise Easter Wreath

Δευτέρα, 16 Απρίλιος, 2007

Το σοφοτερο που ακουω πολυ συχνα τη μητερα μου να λεει ειναι οτι δοξαζει τον Θεο που καθε πρωι σηκωνεται απο το κρεβατι της, παταει στα ποδια της και αφου εκπληρωσει τις καθημερινες της υποχρεωσεις (και μιλαω για καλλωπισμο κι ας ειναι ηδη 63) κατευθυνεται στην κουζινα της ετοιμαζει τον αρωματικο καφε της και καθεται στη «σαλαντα» -δοκιμη λεξη κι αυτη σαλονι/βεραντα- και χαζευει παρατηρωντας τον κηπο της. Αυτο που λεει ειναι οτι νιωθει πολυ τυχερη που δεν ειναι σε καποιο νοσοκομειο ή αναπηρη σε ενα κρεβατι κι εχει την δυνατοτητα να αυτοεξυπηρετειται χωρις να επιβαρυνει κανενα απο τα παιδια της. Ειναι οτι πιο αισιοδοξο και πραγματικα υπεροχο μου μεταφερει η σοφια της (Σοφία και το όνομα της). Παρα το γεγονος οτι πλεον το πόδι της την κουραζει και την εμποδιζει να κανει ολα οσα θα ηθελε, βρισκει παντα το χρονο και την διαθεση να μαγειρεψει τις νοστιμιες της και να κανει ακομη και αριστουργηματικα εδεσματα που θα ζηλευαν σεφ με πολλα αστερια. Εχει μερικα χρονια που ασχοληθηκε με το ψωμι και εφτασε στο σημειο να ζυμωνει πια το καθημερινο ψωμι. Την ημερα του Πασχα ζυμωσε απο νωρις ενα εκπληκτικο ψωμι, μια λαμπροκουλουρα που αν δεν ειχα σκοπο να την παρουσιασω και να τη φωτογραφισω θα την ειχα τσακισει απο νωρις. Βεβαια παιζει ρολο και η εγκρατεια της διαιτας. Και η λαμπροκουλουρα εμεινε αθικτη για να συνοδεψει το πασχαλιατικο τραπεζι μας. Δεν ειναι απαραιτητο να περιμενετε το επομενο Πασχα. Δοκιμαστε την γλυκεια αυτη κουλουρα για οποιοδηποτε brunch και θα με θυμηθειτε. Επι τη ευκαιρια επειδη γινεται αλλο ενα θεματικο post ανα τον κοσμο των foodbloggers που φιλοξενειται απο τον Andrew του SpittoonExtra με τιτλο : Γκαρσον, εχει κατι μεσα στο.. ψωμι μου. Νομιζω πως αξιζει να συμμετασχω κι εγω με την Σοφή Πασχαλιατικη Κουλουρα.

easter wreath

500 γρ. αλευρι πολυσπορο
500 γρ. αλευρι κιτρινο (σκληρο)
100 γρ. βουτυρο αγελαδινό λιωμενο
1 κ.γ.ζαχαρη
1/2 κ.γ. αλατι
1 αυγο
50 γρ. μαγια φρεσκια ή 1 φακ. σε σκονη
1 φλ. γαλα χλιαρο
1 φλ. ηλιόσπορα ωμα καθαρισμενα

2 κ.σ. σουσαμι
2 κ.σ. εβαπορε

Διαλυουμε τη μαγια στο χλιαρο γαλα (στους 50 C. ειναι μια θερμοκρασια ευχαριστα ανεκτη στα χερια μας). Ανακατευουμε το αλευρι με τη ζαχαρη και το αλατι και σε ενα παγκο εργασιας, βαζουμε το αλευρι κανοντας μια λακουβα στη μεση. Ριχνουμε μεσα το αυγο χτυπωντας το ελαφρα με ενα πηρουνι και μετα παιρνοντας λιγο λιγο αλευρι απο εξω προς τα μεσα ανακατευουμε. Ριχνουμε και τη διαλυμενη μαγια και ζυμωνουμε προσθετοντας σταδιακα και το βουτυρο. Δουλευουμε τη ζυμη για 7-8 λεπτα προσθετοντας και τα ηλιοσπορα. Βαζουμε σε ενα μεγαλο βουτυρωμενο μπωλ τη ζυμη μας, σκεπαζουμε με υγρη πετσετα και αφηνουμε να φουσκωσει σε ζεστο μερος μεχρι να διπλασιαστει σε ογκο (περ. 2 ωρες). Πλαθουμε τη ζυμη σε κυλινδρικα κορδονια και πλεκουμε σε πλεξουδα που την κανουμε στεφανι. Βαζουμε σε ταψι και αφηνουμε παλι να φουσκωσει για 1 ωρα. Αλειφουμε με το εβαπορε και πασπαλιζουμε με το σουσαμι. Ψηνουμε σε προθερμασμενο φουρνο στους 180 C. για 45-50 λεπτα.

—————-

The wisest thing i often hear my mother say is that she praises the Lord that she gets up every morning, stands on her feet and after she has fulfilled her daily obligations (and I am talking about making up herself and she is 63), she heads towards the kitchen where she prepares her aromatic coffee and then enjoys it at her porch staring at her garden. What she says is that she feels very lucky that she is not in a hospital or incapable in bed and she has the ability to serve herself without burdening any of her children. It is really the most optimistic and nicest thing she inherits to me in her wisdom. And her name Sofia means wisdom in Greek. Despite the fact the she gets easily tired by the problem of her leg and this holds her back from doing all she would like to do, she always finds the time to cook her delicacies and prepare some masterpieces of food that she would make even chefs with lots of Michelin stars very jealous. It’s been quite a few years that she has got down to making bread and has reached the point to knead the daily bread. On Easter day she made an amazing bread, a wreath that if i wasn’t going to present it and take pictures of it, I would have seized it much earlier. Of course the diet I am on did play a part as well. And the Easter wreath remained intact to accompany our Easter feast. It is not necessary though to wait till next year’s Easter. Try this sweet wreath for brunch and you will remember me. By the way there is another round of the «Waiter there is something in my … bread» this time hosted by Andrew of SpittoonExtra. I think it is worth to participate in this with our Wise Easter Wreath. To see more of these delicious recipes just click here.

Easter wreath

for the dough
500 gr. mutligrain flour
500 gr. durum wheat flour (strong)
100 gr. butter
1 tsp sugar
1/2 tsp salt
1 egg
50 gr active yeast or 8 gr. dry
1 cup warm milk
1 cup sunflower grains raw cored

for the garnish
2 tbs sesame seeds
2 tbs evaporated (canned) milk

Melt the yeast with the warm milk (at 50 C. that is a temperature tolerable at our hands). On a working surface, mix the flours with sugar and salt, make a well in the center and mix the egg beating it with a fork, mixing it gradually with the flour. Add the melt yeast mixture and work the dough folding gradually the butter.Knead the dough for 7-8 mins adding the sunflower grains. Put the dough in a large greased bowl, cover with a wet towel and let it rise in a warm place for approx. 2 hours until it has doubled its size. Split the dough in 3 equal pieces and make cylinders from each , then plaid them in a braid that you will roll as a round. Put it in a baking tray and let it rise for 1 hour. Brush with the evaporated milk and sprinkle with the sesame seeds. Bake in a preheated oven at 180 C. for 45-50 mins. Kali oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Εναλλακτικη Μαγειριτσα με Μανιταρια – Alternative Greek Easter Soup with Mushrooms

Δευτέρα, 2 Απρίλιος, 2007

easter eggs

Οσο ημασταν μικρα παιδια , οι γονεις μας, ενω ηταν πολυ μποεμηδες και διασκεδαζαν οσο περισσοτερο μπορουσαν, ηταν παρα πολυ καλοι στο να μας διαπαιδαγωγησουν και να μας μεταφερουν παραδοσεις και εθιμα που εγιναν τελικα εφοδια για τη ζωη του καθενος μας. Η Μεγαλη Βδομαδα, ηταν παντα εβδομαδα νηστειας, εκκλησιασμου και μαγειρεματος. Τσουρεκια, κοκκινα αυγα (λιγα καθως η μητερα μας προτιμουσε παντα καποια πιο εντυπωσιακα οπως βλεπετε πιο πανω), λαμπριατικα κουλουρακια, νεροβραστες φακες, φασολια πιαζ, χαλβας και ταχινι, μοσχομυριζαν ετησιως στο σπιτι μας.Μια βδομαδα που περιμεναμε παντα με μεγαλη αγωνια, καθως ειχε νηστεια -και θυμαμαι ακομη με ποση λαχταρα περιμενα να φαω το κουλουρι μετα την Θεια μεταληψη την ημερα της Μ.Πεμπτης- ψωνια με καινουρια ρουχα και παπουτσια και φυσικα μαγειριτσα και σουβλιστο κατσικι. Η μητερα μας μια κλασσικη μοσχαναθρεμμενη κορη μαναβη σιχαινοταν κυριολεκτικα τα κρεατα και δη τα αρνια και τα κατσικια. Δεν εχει δοκιμασει στη ζωη της ποτε. Παρα το γεγονος αυτο οταν παντρευτηκε με τον πατερα μας , υποχρεωθηκε να μαγειρεψει και αυτα που δεν της αρεσαν.Το μονο που δεν μαγειρεψε ποτε ηταν το χοιρινο. Οχι επειδη εμεις δεν το τρωγαμε. Αλλα επειδη η ιδια δεν ηθελε ουτε να το πιασει. Ουτε και να το μυρισει. Βεβαια επειδη δεν μπορουσε να χαλασει τα χατηρια μας, το βραδυ της Αναστασης, μετα την εκκλησια, μας περιμενε παντα μια μοσχομυριστη μαγειριτσα που την αυγοκοβε μολις επιστρεφαμε με το Αγιο Φως ανα χειρας. Το ποσο ενθουσιαστηκε η μητερα μας οταν αρχισα να μαγειρευω εγω και ανελαβα φυσικα τη μαγειριτσα ειναι απεριγραπτο. Σαν να ειχε κερδισει τον πρωτο αριθμο στο λαχειο. Εδω να κανω μια παρενθεση και να πω πως η μητερα μας την ημερα του Πασχα τρωει γαριδες μπενιε ενω ολοι οι υπολοιποι πεφτουμε με τα μουτρα στα παραδοσιακα κοψιδια. Παραπρολογισα ηδη βεβαια και λεω να μη μακρηγορω αλλο. Πριν μερικα χρονια ο πατερας μας επαθε ευτυχως ενα ελαφρυ εμφραγμα. Κι οταν λεω ελαφρυ το εννοω καθως το επαθε Κυριακη απογευμα και πηγε στο γιατρο την Πεμπτη και το ανακαλυψαν τοτε. Ολο το μεσοδιαστημα νομιζε πως ειχε κρυολογησει Ιουλιο μηνα. Ευτυχως ηταν ελαφρυ κι ετσι ειναι ακομη κοντα μας χωρις καμμια απολυτως παρενεργεια. Φυσικα ο γιατρος του συνεστησε κι εκοψε το καπνισμα και ολα τα λιπαρα και τις βαριες σαλτσες. Απο τοτε αποφασισαμε οικογενειακως να μη ξαναφαμε την παραδοσιακη μαγειριτσα. Και βρεθηκε σαν υποκαταστατο η μαγειριτσα μανιταριων. Μια σουπα νοστιμη, ευκολη και πανω απ’ολα χωρις τα επιβαρυντικα λιπαρα. Ξερω πως σε ολους μας αρεσει η μαγειριτσα κι ο καθενας μας σιγουρα προτιμα αυτην που μαγειρευει η μητερα μας, οποτε εδω θα βρειτε μονο αυτη που προτεινω για οσους και οσες αποφευγουν την παραδοσιακη, για οποιονδηποτε λογο. Σερβιρετε την με φρυγανισμενα κρουτον το βραδυ της Αναστασης αλλα και σαν ανοιξιατικη σουπα σε οποιαδηποτε αλλη στιγμη.

mageiritsa Greek Easter soup

1 κ.σ. βουτυρο
2 κ.σ. ελαιολαδο
8 φρεσκα κρεμμυδακια σε λεπτες φετες
500 γρ. μανιταρια σε φετες
10 γρ. αποξηραμενα μανιταρια μουσκεμενα σε χλιαρο νερο για 10 λεπτα
2 κ.σ. αλευρι
1,2 λιτρα ζωμο λαχανικων ή κοτας
αλατι και πιπερι
2 κ.σ. φρεσκο ψιλοκομμενο ανιθο
1/2 φλ. ρυζι καρολινα
2 αυγα (χωριστα οι κροκοι απο τα ασπραδια)
χυμο απο 2 λεμονια

Λιωνουμε, σε δυνατη φωτια, το βουτυρο σε μια μεγαλη κατσαρολα, προσθετουμε το ελαιολαδο, τα κρεμμυδια και τον ανιθο και σωταρουμε για 2 λεπτα ανακατευοντας. Προσθετουμε τα αποξηραμενα μανιταρια. Συνεχιζουμε το σωταρισμα για 3 λεπτα μεχρι να μαλακωσουν, ριχνουμε επειτα τα φρεσκα μανιταρια, το αλευρι και μαγειρευουμε για ακομη 2 λεπτα. Ριχνουμε το ζωμο ανακατευοντας συνεχως. Μολις παρει μια βραση , χαμηλωνουμε την ενταση και σιγοβραζουμε για 15 λεπτα. Προσθετουμε το ρυζι και συνεχιζουμε το μαγειρεμα μεχρι να μαλακωσει το ρυζι (περιπου 15 λεπτα ακομη).
Αποσυρουμε απο τη φωτια και αφηνουμε να κρυωσει ελαφρα για 5 λεπτα. Στο μεταξυ ετοιμαζουμε το αυγολεμονο, χτυπωντας τα ασπραδια πρωτα με ενα πηρουνι ή συρμα ωσπου να αφρισει. Προσθετουμε τους κροκους και συνεχιζοντας το χτυπημα προσθετουμε και το χυμο απο τα λεμονια. Παιρνουμε λιγο ζωμο απο τη σουπα και το προσθετουμε στο μιγμα. Ριχνουμε κι αλλο ωσπου να ζεσταθει το μιγμα μας και τοτε το ριχνουμε ολο στη μαγειριτσα μας. Σερβιρουμε σε ζεστα πιατα.

———–

When we were little children, our parents, though they were bon viveurs and had as much fun as possible, they were very good in bringing us up handing us traditions and customs that eventually became assets for the life of each of us. The Holy Week, was always a week of fasting, churching and cooking. Tsourekia, red eggs (a few though since our mother prefered some more impressive as you will get to see), easter cookies, lentil soup boiled in water alone, piaz beans, halva and sesame pulp, smelled annually in our house. A week that we all anticipated since we would fast -I still remember the yearning I felt for a «koulouri» that I would eat after my Holy Communion on Holy Thursday-, new shoes and clothes and ofcourse «mageiritsa and impaled lamb. Our mother, a classical spoiled child of a grocer, literally hated meats and particularly lambs and goats. She has never tasted any of those. Despite that fact when she got married to our father, she was obliged to cook even those she disliked. The only thing she has never cooked is pork. Not because we wouldn’t eat it, but because she was disgusted even to touch it or smell it. Yet, since she favoured us, on Ressurection Night, a fragrant mageiritsa was always waiting for us, and she would make the eggs and lemon sauce right after we would return from the church with the Holy Light. I can’t describe how happy she was when I started cooking and took over the preparation of our mageiritsa. It was as if she had won the lottery. I should add here that our mother on Easter Day traditionally eats Begnier Prawns, while the rest of us feast on the meats. I think I have babbled a lot and I should stop. A few years ago our father had fortunately a light heart attack. And I mean light since he had it on a Sunday and went to the doctor on Thursday to discover what it was. The whole time in between he thought he was having a cold in the middle of July. Fortunately it was light indeed and he is still with us without any side effects. The doctor naturally recommended that he should immediately give up on smoking and eating fats and heavy sauces. Ever since we decided not to eat the traditional mageiritsa. And we substituted it with the mushroom soup. An easy, tasty and above all non fat soup. I know we all prefer our mother’s mageiritsa therefore I don’t give a recipe for that, but instead here you will find only this that I suggest for all who avoid the traditional one for whatever reason. Serve it with croutons on Ressurection Night or else as a spring soup for every occasion.

1 tbs butter
2 tbs olive oil
8 spring onions finely sliced
500 gr. mushrooms, sliced
10 gr. dried mushrooms soaked in tepid water for 10 mins
2 tbs plain flour
1.2 litres vegetable or chicken stock
Salt and freshly ground black pepper
2 tbs freshly chopped anise
1/2 cup raw long-grain white rice
2 eggs (whites separated from yolks)
juice of 2 lemons

Melt in medium high heat, the butter in a large pan, add the oil, onions, anise and stir for 2 minutes. Add the dried mushrooms. Stir for 3 minutes until starting to soften, then add the fresh mushrooms, stir in the flour and continue to cook for a further 2 minutes. Pour over the stock, stirring as it’s added. Bring to a boil then reduce the heat and simmer for 15 mins. Add the rice and continue cooking until the rice is tender (approx. 15 mins more).
Remove from heat and allow it to cool for 5 minutes. Meanwhile beat the eggwhites first with a fork or a beater making a frothy mixture. Then fold in the egg yolks and continue beating while adding the lemon juice. Take some liquid from the soup and stir it in your mixture. Add some more and when the mixture has warmed enough, add it in the soup. Serve hot. Kali Oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Μπακαλιαρος Σκορδαλια – Η ανασα του Δρακου – Dragon’s breath – Cod with Aioli Dip

Τετάρτη, 21 Μαρτίου, 2007

Αλλη μια παραδοσιακη λιχουδια , που πιστευω γινεται απο ακρη σε ακρη ολοκληρης της Ελλαδας ειναι ο αλιπαστος μπακαλιαρος που μαγειρευουμε την ημερα του Ευαγγελισμου. Η 25η Μαρτιου ειναι συνυφασμενη με τον μπακαλιαρο και τη θανατερη σκορδαλια. Εδω η συνταγη ειναι κλασσικη για τη σκορδαλια αλλα οχι για το κουρκουτι που ειναι δανεισμενο απο την Ιαπωνικη κουζινα που κι αυτη με τη σειρα της το δανειστηκε απο την Πορτογαλια. Το βασικο μυστικο ειναι το παγωμενο νερο το οποιο βοηθα ωστε να μη τραβηξει πολυ λαδι κατα το τηγανισμα και να μη γινει κολλωδες τελικα. Το κορν φλαουρ δινει μια τραγανη κι ελαφρια κρουστα στον μπακαλιαρο και θα δειτε πως δεν θα μπορειτε να αντισταθειτε στην καταναλωση ολοενα και περισσοτερων κομματιων. Το λαδι για το τηγανισμα μπορει να ειναι οποιοδηποτε φυτικο αλλα προσωπικα προτιμω το ελαιολαδο καθως επειδη αντεχει σε ψηλοτερες θερμοκρασιες, δεν καιγεται, ωστε να γινεται ανθυγιεινο, κρατα ολα τα θρεπτικα συστατικα του και προαγει την πραγματικη γευση και νοστιμια του φαγητου μας. Το ελαιολαδο δεν διεισδυει στο εσωτερικο του φαγητου που τηγανιζουμε, με αποτελεσμα, το τελικο μας πιατο να εχει μικροτερη περιεκτικοτητα σε λιπαρα απο οτι αν το τηγανιζαμε με καποιο αλλο φυτικο λαδι.

Για το κουρκουτι
1 αυγο (κροκος)
1 ποτηρι παγωμενο νερο
1/2 κουπα αλευρι
2 κ.σ. μπυρα παγωμενη
1/2 κουπα Κορν φλαουρ

1 κιλο μπακαλιαρος ξαλμυρισμενος χωρις το δερμα του
1 κουπα λαδι για τηγανισμα

Για τη σκορδαλια
2 πατατες βρασμενες και ξεφλουδισμενες
1 φετα ψωμι ψιχα
3-4 σκ. σκορδο
1/2 κ.γ. αλατι
1/2 φλ ελαιολαδο
2 κ.γ. ξυδι
50 γρ. καρυδια

Βαζουμε το μπακαλιαρο απο την προηγουμενη μερα σε λεκανη με νερο που θα το αλλαξουμε 3-4 φορες. Στο πρωτο νερο καλο θα ηταν να βαλουμε λιγο χοντρο αλατι ή σοδα του φαγητου.
Μετα απο 12 ωρες το λιγοτερο θα βγαλουμε τον μπακαλιαρο θα τον ξεπετσωσουμε, θα τον ξεκοκκαλισουμε και θα τον κοψουμε σε μικρα κομματια.
Ετοιμαζουμε τη σκορδαλια. Σε ενα μιξερ ριχνουμε το σκορδο με το αλατι και δουλευουμε μεχρι να λιωσουν οι σκελιδες. Προσθετουμε τις πατατες που εχουμε κοψει σε κομματια, το ψωμι και το ξυδι. Ριχνουμε σιγα σιγα το ελαιολαδο ενω συνεχιζουμε το κτυπημα στο μιξερ. Ριχνουμε στο τελος τα καρυδια τα οποια χτυπαμε ελαχιστα. Βαζουμε σε μπωλ και βαζουμε στο ψυγειο για 1-2 ωρες πριν τη σερβιρουμε.
Βαζουμε σε ενα βαθυ τηγανι, σε δυνατη φωτια, το λαδι να καψει. Ετοιμαζουμε το κουρκουτι ανακατευοντας ολα τα υλικα σε ενα βαθυ μπωλ, και ριχνουμε μεσα τα κομματια του μπακαλιαρου. Τηγανιζουμε τα κομματια του μπακαλιαρου παιρνοντας μια ποσοτητα καθε φορα που χωρα σε ενα κουταλι. Στραγγιζουμε σε απορροφητικη πετσετα και σερβιρουμε με τη σκορδαλια.

—————–

Another traditional delicacy which I believe is prepared allover Greece, is the «salted» and dried cod, that we cook during the Annunciation. March 25th is closely related to cod and the deadly «skordalia» (kind of aioli). The recipe here is classic for «skordalia» but not for the batter, which is borrowed from the Japanese cuisine, which in turn borrowed it from the Portuguese. The basic secret is ice cold water which helps so that the fried pieces do not absorb so much oil which would lead to «sticky» results. Corn flour produces a crispy and light crust to the cod and you will see that you won’t be able to resist devouring more and more bites. The frying oil medium can be any kind of vegetable oil but I personally prefer oilive oil, since it has a very high smoke point, so that it doesn’t burn even at high cooking temperatures, an it retains all of its healthy properties and brings out the true flavors of the food. Olive oil does not penetrate food during the cooking process as readily as some other types of oils, which results in a lower fat content in the finished dish.

For the batter
1 egg yolk
1 cup ice cold water
1/2 cup all purpose flour
2 tbs ice cold beer
1/2 cup corn flour

1 kilo salted dried codfish
1 cup oil for deep frying

For the skordalia (aioli)
2 potatoes boiled and peeled
1 slice of bread (without the crust)
3-4 cloves of garlic
1/2 tsp salt
1/2 cup extra virgin olive oil
2 tsp vinegar
50 gr walnuts

Put the codfish from the previous day in a large bowl with water which you will change at least 3-4 times. It is better to use some salt or baking soda in the first quantity of water. 24 hours later or even more, take the codfish, remove the skin and bones and cut it in small pieces.
Prepare the skordalia. In a food processor work the garlic and salt until they are squashed. Add the potatoes that you have previously cut in pieces, bread and vinegar. While working add graddualy the olive oil. Finally add the walnuts but do not work a lot since we want them to be present in the dip. Put in a bowl and refrigerate for 1-2 hours before serving.
In a large frying pan put the olive oil over high heat. Prepare the batter mixing all ingredients together in a large bowl and add the codfish pieces. Using a spoon take pieces of the mixture and deep fry them until golden brown. Drain on paper towels and serve with the skordalia. Kali oreksi.

Digg!

To τραυματισμενο Τσουρεκι με τη Σοκολατενια πλεξουδα – The injured Easter Loaf with the Chocolate braid

Παρασκευή, 16 Μαρτίου, 2007

Η μητερα μου ειναι ενας απο τους πιο θαρραλεους ανθρωπους που εχω γνωρισει και θα μπορουσε να ειναι υποδειγμα για πολλους. Οταν γεννηθηκε ο γιατρος που ξεγεννησε τη γιαγια μου, επιασε τη μητερα μου, νεογεννητο βρεφος, απο το ενα ποδι μονο -μεγα λαθος- με συνεπεια να βγει το ποδι της απο τη θεση του. Δυστυχως κανεις δεν το αντιληφθηκε παρα μονο οταν η μητερα μου ηταν ηδη 3 χρονων. Την δεκαετια του 40 αλλα και του 50 η ιατρικη στην Ελλαδα δεν ηταν στα σημερινα επιπεδα, και φυσικα κανεις δεν εδινε μεγαλα ποσοστα επιτυχιας σε μια τετοια εγχειριση. Φυσικα η μητερα μου εμεινε κουτση απο το ενα ποδι χωρις ομως αυτο να της στερησει τελικα κατι απο τη ζωη της. Παντρευτηκε, εκανε 3 παιδια που μας μεγαλωσαν μαζι με τον πατερα μας, σε ενα σπιτι παντα αστραφτερα καθαρο, που μοσχοβολουσε παντα φρεσκομαγειρεμενα και πεντανοστιμα φαγητα αλλα και πολυ συχνα με διαφορα γλυκα. Ειδικα στις γιορτες η κουζινα γεμιζε με ταψια απο διαφορα γλυκα, κεηκ, τσουρεκια ή μελομακαρονα, καθε τι αναλογα με την εποχη. Περυσι δυστυχως μετα απο ενα ατυχημα, η μητερα μου εσπασε το αριστερο της χερι με αποτελεσμα να μη μπορει φυσικα να ζυμωσει τσουρεκια για το Πασχα. Τοτε μου ζητησε αν μπορω να κανω εγω τα παραδοσιακα μας τσουρεκια. Εννοειται πως δεχτηκα με χαρα. Ομως δεν θα μπορουσα να μην βαλω τη δικη μου πινελια. Παραδοσιακο τσουρεκι μεν αλλα γεμιστο. Το αποτελεσμα ηταν να ενταξουμε τελικα τα γεμιστα τσουρεκια στα ετησια παραδοσιακα γλυκισματα μας. Και φετος η μητερα μου, ηδη μου ζητησε να κανω τα γεμιστα τσουρεκια για το Πασχα. Φυσικα ενα τετοιο τσουρεκι δεν ειναι απαραιτητο να το γευεται κανεις μονο σε περιοδο γιορτων. Προτεινω να το παρασκευαζει κανεις οσο πιο συχνα μπορει γιατι σιγουρα τα παιδια -μικρα και μεγαλα- θα το βρουν εξαισιο για πρωινο αλλα και για απογευματινο. Μια και τα τσουρεκια ειναι παραδοσιακα γλυκισματα στην Ελλαδα, υπαρχουν αρκετα και σε αλλα μερη του κοσμου. Πολλα απο αυτα θα παρουσιαστουν εδω. Το blog του passionate cook διοργανωνει μια «ημεριδα» με θεμα «Γκαρσον, εχω κατι μεσα στο… Πασχαλινο μου καλαθι». Αξιζει να το δειτε… Κι αν θελετε εχω ετοιμασει κι αλλη μια συνταγη που θα τη βρειτε εδω

easter loaf

Υλικα για 2 τσουρεκια
40 γρ. μαγια
1/2 φλ. γαλα ή νερο χλιαρο

2 1/2 φλ. γαλα
3 1/2 ΦΛ. ζαχαρη
2 κιλα αλευρι
1 3/4 φλ. βουτυρο
10 αυγα και 1 για το αλειμμα
1/4 κ.γ.μαχλεπι κοπανισμενο
1/4 κ.γ. μαστιχα κοπανισμενη
1/8 κ.γ. αλατι

Για τη γεμιση
100 γρ. καρυδια κοπανισμενα
2 κ.σ. μαρμελαδα απο φρουτα του δασους
ξυσμα απο ενα πορτοκαλι
100 γρ. κουβερτουρα σε κομματια
1/2 κ.γ. κανελλα σκονη
1/2 κ.γ. γαρυφαλλο σκονη

Για το γλασο σοκολατας
100 γρ. κουβερτουρα (52% κακαο)
100 γρ. βουτυρο
8 κ.σ. ζαχαρη αχνη
6 κ.σ. κρεμα γαλακτος

Διαλυουμε τη μαγια μεσα στο 1/2 φλ.χλιαρο γαλα ή νερο. Βραζουμε το υπολοιπο γαλα με το βουτυρο, τη ζαχαρη και το αλατι. Ανακατευουμε και αποσυρουμε απο τη φωτια. Το αφηνουμε να χλιαρυνει. Ριχνουμε μεσα τη διαλυμενη μαγια και ανακατευουμε. Επειτα ριχνουμε το μισο αλευρι και τα αυγα χτυπημενα. Ανακατευουμε καλα το μιγμα και ριχνουμε το υπολοιπο αλευρι, τη μαστιχα και το μαχλεπι. Βαζουμε τη ζυμη σε αλευρωμενη επιφανεια και ζυμωνουμε για 8-10 λεπτα ωσπου να αποκτησουμε μια ελαστικη και απαλη ζυμη.Την τοποθετουμε σε ενα μεγαλο βουτυρωμενο μπωλ, σκεπαζουμε με μια βρεγμενη πετσετα και αφηνουμε σε ζεστο μερος για 3 ωρες μεχρι να διπλασιαστει ο ογκος της.
Ανακατευουμε τα υλικα της γεμισης. Ξαναζυμωνουμε ελαφρα τη ζυμη μας, τη χωριζουμε στα δυο, και μετα καθε κομματι το χωριζουμε στα 3. Πλαθουμε μπαστουνια απο το καθε κομματι και τα πλαταινουμε. Μοιραζουμε τη γεμιση και τα ρολαρουμε ωστε να γινουν σαν γεμιστα λουκανικα. Παιρνουμε τα 3 κομματια και πλαθουμε πλεξουδα. Βαζουμε τα τσουρεκια μας σε ταψι και τα αφηνουμε να φουσκωσουν για 1 ωρα. Τα αλειφουμε με αυγο χτυπημενο με 1 κ.σ. νερο και τα ψηνουμε στους 180 C. για 35-40 λεπτα. Τα αφηνουμε να κρυωσουν ενω στο μεταξυ ετοιμαζουμε το γλασο. Σε ενα κατσαρολακι διαλυουμε ολα τα υλικα σε χαμηλη φωτια και ανακατευουμε συνεχως μεχρι να ομογενοποιηθει το μιγμα. Περιχυνουμε τα τσουρεκια με το γλασο και στολιζουμε με κοπανισμενα καρυδια.

———–

My mother is one of the most courageous persons I have ever met and she could have been a bright example to a lot of us. When she was born, the doctor who helped my grandmother give birth, he held my mother, a newly born infant, by only one leg -big mistake- and as a result her leg was dislocated from its natural position. Unfortunately nobody realized that until after my mother was 3 years old already. Back then in the 40’s and 50’s medicine in Greece was not up to nowadays standards therefore noone could guarantee a succesful surgical operation. My mother naturally limped through all her life without any consequences though. She got married, gave birth to 3 children and she along with my father raised us, in a house everclean and shiny, overwhelmed with the smells of freshly cooked dishes and quite often with sweet smells of pastries, cakes and traditional sweets, according to the season. Last year, unfortunately my mother had a small accident which cost her a broken arm and she was unable to prepare the traditional Easter Tsourekia (twisted loaves). She then asked me If I could oblige her by making them myself. I happily complied. But I couldn’t just do without adding my personal touch. Traditional sure but stuffed. The outcome was that now these loaves are considered to be the new tradition for Easter in our family. My mother has already asked to prepare the tsourekia for the upcoming Easter. Such a delicacy though doesn’t have to wait to be prepared only during festive occasions. I suggest that you prepare it as often as you can since it can be an excellent breakfast or supper treat.Since Tsourekia are traditional deserts in Greece, there are still many more thatyou can find here. The passionate cook blog is holding an instalment with the theme : «Waiter, there’s something in my… Easter basket». It’s worth taking a look. And there is yet another recipe of mine that you can find here

Ingrediends for 2 loaves
40 gr. active yeast
1/2 cup warm milk or water

2 1/2 cups milk
3 1/2 cups sugar
2 kilos flour
1 3/4 cup butter
10 eggs plus one extra for coating
1/4 tsp mahleb ground
1/4 tsp mastic ground
1/8 tsp salt

For the stuffing
100 gr. walnuts crushed
2 tbs marmelade from forest fruits
zest of one orange
100 gr. dark chocolate in small pieces
1/2 tsp ground cinnamon
1/2 tsp ground clove

For the glaze
100 gr. dark chocolate (52% cocoa)
100 gr. butter
8 tbs confectioner’s sugar
6 tbs milk cream

We melt the yeast in the 1/2 cup of warm water or milk. Boil the remaining milk with the butter, sugar and salt. Stir ,remove from heat and let it cool down. Fold in the dilluted yeast mixture. Then pour in half of the flour and the eggs that you have lightly beaten. Stir well and add the remaining flour, mastic and mahleb. Turn out the pastry on a floured surface and work for 8-10 mins. until you reach a dough that is elastic and smooth. Place it in a greased large bowl, covered with a wet towel, in a warm place, for 3 hours until it doubles its size.
Mix the ingredients for the stuffing. Work the dough a little more, split it in half, then split each piece in 3 smaller pieces. Make long rolls of each piece and then flatten them with your palms. Spoon the stuffing on all 6 pieces and roll them each in such a way that they look like stuffed sausages. Take the 3 pieces and weave them as a braid. Place both braids in a large greased oven dish and let them raise for 1 hour. Coat them with the egg that you have beaten with a 1 tbs of water and bake them in a preheated oven at 180 .C for 35-40 mins. Let them cool down while you prepare the glaze. In a heavy saucepan over low heat we melt the ingredients and stir until we reach a smooth mixture. Cover the tsourekia with the glaze and top with some crushed walnuts.

AddThis Social Bookmark Button

Το κρυμμενο Γιουβετσι με τις Γαριδες – The hidden Prawns’ Giouvetsi

Τετάρτη, 14 Μαρτίου, 2007

Τις περισσοτερες φορες ειμαστε αναγκασμενοι να δεχτουμε μια αληθεια ειτε επειδη την ακουμε ειτε επειδη δεν θελουμε να ακουσουμε κατι αλλο που δεν θα μας αρεσει. Παρ’ολα αυτα η αληθεια ειναι παντα εκει, με μικρες δοσεις καθε φορα ερχεται, κρυμμενη μεσα σε «αθωες» μικρες φρασεις, που οι αλλοι μας λενε χωρις να αντιλαμβανονται οτι ακουσια εκμυστηρευονται τα μυστικα τους. Το κακο βεβαια σε αυτες τις περιπτωσεις ειναι οτι ερχομαστε αντιμετωποι με αυτη την αληθεια καποτε και τοτε επειδη ακριβως αναρωτιομαστε τι πηγε στραβα, κανουμε αναδρομες στο παρελθον κι ολοενα ανακαλυπτουμε τα νοηματα πισω απο τις λεξεις, κλειδια που ανοιγουν τα σεντουκια με τα αραχνιασμενα μυστικα. Ετσι, ψαχνοντας μια μερα στα συρταρια μου βρηκα ενα παλιο τεφτερι της μητερας μου που μοσχοβολουσε ολες αυτες τις συνταγες που μας αραδιαζε καθημερινα στο τραπεζι οσο ειμασταν μικρα παιδια. Εκει μεσα, ευτυχως οχι αραχνιασμενη, βρηκα τη μυστικη συνταγη για τις γαριδες γιουβετσι. Ειναι φορες που η μυρωδια ενος αγαπημενου φαγητου που αναπολεις, σε πλημμυριζει σαν να το μαγειρευει καποιος εκεινη τη στιγμη καπου εκει κοντα σου. Ετσι ενιωσα μολις ανοιξα το παλιο τετραδιο. Δυστυχως δεν ειναι ολες οι αναμνησεις μας ομορφες, γι αυτο και προτιμω τις συνταγες απο ολες τις αλλες ιστοριες. Τουλαχιστον αυτες παντα μας ευφραινουν.

prawns giouvetsi

1 κιλο γαριδες
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
1/2 φλ. ελαιολαδο
1 φλ. κρεμμυδακια φρεσκα ψιλοκομμενα
2 σκελιδες σκορδο
2 φλ. ντοματες ξεφλουδισμενες, ξεσποριασμενες και κομμενες σε κυβους ή χυμο ντοματας
1 κ.σ. ντοματοπελτε
1/2 φλ. ξηρο λευκο κρασι
1/4 φλ. μαιντανο
1/2 κ.γ. ριγανη
αλατι και πιπερι
1/2 κ.γ. κολιανδρο (σκονη)
250 γρ. κριθαρακι
150 γρ. φετα
150 γρ. κεφαλοτυρι ή regato

Καθαριζουμε τις γαριδες απο το κελυφος τους αφηνοντας αθικτη την ουρα. Βγαζουμε τις ακαθαρσιες και ξεπλενουμε. Τις σκουπιζουμε με απορροφητικο χαρτι και τις βαζουμε στο ψυγειο μεχρι να τις χρειαστουμε. Σε μια κατσαρολα βραζουμε τα κεφαλια απο τις γαριδες για 3 λεπτα. Στραγγιζουμε και κραταμε το νερο μεσα στο οποιο βραζουμε το κριθαρακι al dente. Στραγγιζουμε και κραταμε στην ακρη. Σε ενα τηγανι σωταρουμε το κρεμμυδι μεχρι να γινει διαφανο, προσθετουμε τα κρεμμυδακια το σκορδο και συνεχιζουμε το σωταρισμα για 2 λεπτα ακομη. Προσθετουμε τις ντοματες, το κρασι, τον μαιντανο, ριγανη, αλατι και πιπερι και τον κολιανδρο. Σκεπαζουμε και σιγοβραζουμε για 30 λεπτα μεχρι να πηξει η σαλτσα μας. Μοιραζουμε τη μιση απο τη σαλτσα σε 6 ατομικα πηλινα σκευη ή σε ενα μεγαλο ταψι. Βαζουμε απο πανω το κριθαρακι. Προσθετουμε τις γαριδες και την υπολοιπη σαλτσα. Ριχνουμε απο πανω τα τριμμενα τυρια και ψηνουμε στο φουρνο στους 250 C. για 12-15 λεπτα μεχρι να ροδισουν οι γαριδες και να πιασουν κρουστα τα τυρια. Πασπαλιζουμε με μαιντανο και σερβιρουμε.

——————

Most of the time we are obliged to accept a truth either because we hear it or because we don’t want to hear something that we won’t like. Nonetheless the truth is always there, coming in small portions, hidden under «innocent» little phrases, that the others tell us without realizing that they unintentionally reveal their secrets. The bad thing though is that eventually we come across with that truth and then just because we wonder what went wrong, we throwback at our past and discover the meanings behind the words, like keys that open the chests with the spidery secrets. Just like that, one day while I was going through my drawers I found an old notebook of my mother’s that was so full of fragrancies of all those recipes she would prepare daily for us while we were children. And there it was, not spidery though 🙂 , the secret recipe for garides (prawns) giouvetsi. Sometimes the smell of a favorite dish that one may recollect, fills him up as if someone nearby was cooking it on that exact moment. That’s how I felt when I opened that old notebook. Unfortunately not all memories are as nice, that is why I prefer the recipes to the other stories. At least they always delight us.

1 kg. large prawns
1 onion
1/2 cup olive oil
1 cup chopped spring onions
2 garlic cloves
2 cups chopped, peeled and deseeded tomatoes or tomato juice
1 tbs tomato puree
1/2 cup dry white wine
1/4 cup chopped parsley
1/2 tsp oregano
salt and pepper
1/2 tsp ground coriander
250 γρ. barley-shaped pasta
150 gr. feta cheese
150 gr. kefalotiri or regato

Shell prawns, leaving last segment of the tail intact. De-vein and rinse. Drain and dry with paper towels and refrigerate until required. In a large pot boil the heads of the prawns. Strain and keep the liquid, which then you bring to a boil and put the pasta in it. Boil al dente, strain and keep aside. In a pan gently fry onion in oil until transparent, add spring onion and garlic and cook 2 minutes longer. Add tomatoes, wine, most of the parsley, oregano, salt and pepper and coriander. Cover and simmer gently for 30 minutes until thick. Spoon half of the tomato sauce into 6 individual oven dishes or 1 large oven dish. Add the pasta and prawns and spoon remaining sauce over them. Sprinkle on top with the cheeses. Cook in a very hot oven at 250 C. for 12-15 minutes until prawns are pink and the cheeses melted and lightly browned. Sprinkle with remaining parsley and serve immediately as a first course.

Digg!

Το λεμονατο κατσικακι του Φωνακλα – Α bawler’s lemony baby goat

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου, 2007

Ο παππους μου συμφωνα με τα λεγομενα της μαμας και της γιαγιας ηταν «τζαναμπετης» δηλαδη οξυθυμος, φωνακλας και ευεξαπτος. Δεν του ετρεφα ιδιαιτερη συμπαθεια παρ’ολο που ζουσα μαζι του ολα εκεινα τα καλοκαιρια που εμενα στο σπιτι του. Κωνσταντινοπολιτης στην καταγωγη, ηρθε μαζι με τη μητερα του απο μικρος στην Ελλαδα, πριν αρχισουν οι ταραχες. Ηταν ανθρωπος της πιατσας, απο τους παλιοτερους μαναβηδες στο κεντρο της Θεσσαλονικης και τον ηξεραν ολοι με το ονομα του (που δοθηκε και σε μενα αργοτερα).
Η τυχη ομως σταθηκε ισως αδικη μαζι του κι ετσι καποια στιγμη με τις μεταπολιτευσεις εχασε πολλα απο τα περιουσιακα του στοιχεια καθως και τη δουλεια του. Εχοντας να θρεψει την οικογενεια του εγινε πλανοδιος μαναβης, κηροπωλης ακομα και παιχνιδοπωλης. Θυμαμαι ακομη πολλες φορες που καποιο Πασχα ή καποια Χριστουγεννα θα γυρνουσε με το καρο του και θα πουλουσε τα παιχνιδια ή τις λαμπαδες. Παρ’ολο που ηταν φωνακλας σε μενα παντα συμπεριφεροταν αψογα. Δεν θυμαμαι να με επαιρνε αγκαλια ή να με κανακευε αλλα παντα ηταν καλος μαζι μου.
Καποιες Κυριακες θα μαγειρευε εκεινος το αγαπημενο του φαγητο – και δικο μου ομως- που ηταν το λεμονατο κατσικακι στο φουρνο με πατατες. Ο τροπος παρασκευης και μαγειρεματος αυτου του φαγητου αντιπροσωπευει ακριβως τον τιτλο «αλα γκρεκ». Η συνταγη που σας δινω εχει μονο μια μικρη παραλλαγη, επειδη προσωπικα βρισκω το ξυσμα απο μοσχολεμονα να δινει εναν ιδιαιτερο τονο στη μαριναδα. Το ιδιο φαγητο μπορει να γινει και με αρνακι αλλα και με κρεας απο αλλα μερη απο κατσικακι. Αν και συνηθως σε κοκκινα κρεατα ταιριαζουν κοκκινα κρασια , νομιζω πως ο χαρακτηρας ενος Ασυρτικου θα ηταν μια πολη καλη προταση για ενα τετοιο πιατο.

katsikaki

1 μπουτι κατσικισιο περιπου 1 1/2 κιλο
1 φλ. τσ. χυμό λεμονιου
1 φλ. τσ. λευκό ξηρό κρασί
3 κ.σ. ελαιόλαδο
4 σκελιδες σκορδο λιωμενο
2 σκελιδες σκορδο σε λεπτες φετες
3 κλωναρια φρεσκο θυμαρι ή 2 κ.σ. ξερο
2 κ.σ. ρίγανη
ξύσμα 1/2 λεμονιού ή μοσχολεμονου
1/2 κ.γ. αλάτι
1/2 κ.γ. πιπέρι τριμμενο
1 κ.σ. πιπερι σε κοκκους
1 κιλο πατατες (κομμενες κυδωνατες) *tip αφηστε τις σε ενα μπωλ γεματο νερο με μια κουταλια αλατι για τουλαχιστον μια ωρα και μετα ψηστε τις.

Κοβουμε το κρεας σε μεριδες και το βαζουμε σε ενα μπολ με καπακι. Τριβουμε ολο το κρεας με το λιωμενο σκορδο και το πασπαλιζουμε με το πιπερι, το θυμαρι και τη ριγανη. Προσθετουμε επειτα το κρασι, το ελαιολαδο, το χυμο λεμονιου και το ξυσμα μοσχολεμονου . Ανακατευουμε καλα και σκεπαζουμε το μπωλ. Βαζουμε στο ψυγειο για 6 ωρες τουλαχιστον (ιδανικα για μια ολοκληρη νυχτα).
Κατα διαστηματα γυριζουμε το κρεας μεσα στο μπωλ για να μαριναριστει ολοκληρο. Να συμπληρωσω εδω πως το μαριναρισμα τ0υ κρεατος συντελει στη μειωση του χρονου μαγειρεματος. Βγαζουμε το κρεας απο το μπωλ, κανουμε σε διαφορα σημεια του εγκοπες με ενα μυτερο μαχαιρι και μπηγουμε φετουλες σκορδου και κοκκους πιπεριου. Σε ενα ταψι μεταφερουμε το κρεας που το εχουμε τυλιξει σε κυλινδρικο σχημα, το δενουμε με σπαγκο για να μη διαλυθει κατα το ψησιμο και προσθετουμε τη μαριναδα του και τις πατατες και ψηνουμε στους 220 βαθμους στη προτελευταια σχαρα – πανω κατω αντιστασεις -για 15 λεπτα σκεπασμενο με αλουμινοχαρτο. Εδω εχουμε δυο επιλογες:

1. Γρηγορο ψησιμο Χαμηλωνουμε το φουρνο στους 180. Συνεχιζουμε το ψησιμο για 45-50 λεπτα κι επειτα βγαζουμε το αλουμινοχαρτο και ψηνουμε για αλλα 15 λεπτα, περιχυνοντας κατα διαστηματα με το ζωμο του.

2. Αργο ψησιμο Χαμηλωνουμε το φουρνο στους 150. Συνεχιζουμε το ψησιμο για 3 ωρες κι επειτα βγαζουμε το αλουμινοχαρτο και ψηνουμε για αλλα 10 λεπτα, περιχυνοντας κατα διαστηματα με το ζωμο του.

———————

My grandfather, according to my mam’s and granny’s sayings was a very difficult person, he was hot-tempered, bigmouthed and shorehead. I wasn’t very fond of him, even though I lived all those summers at his house. He was originated from Constantinoples, came with with his mother to Greece, before any riots begun. He was a man of the streets, one of the oldest green-grocers at the centre of Thessaloniki and everyone knew him by his first name (I was also named after him later).
But luck was unfair to him and on a certain moment with all that change of polity he lost quite a lot of his estates as well as his job. In order to provide for his family he became a costermonger, candle seller even toy-seller. I still remember certain moments in Easter or Christmas that he would carry about his merchandise and sell candles or toys. Even though he was a bawler, he would always treat me nice. I don’t recall sitting ever on his knees or taking me in his arms, but he was always good to me.
On certain Sundays he would cook his favourite dish -one of mine’s also- that was «katsikaki lemonato» oven baked baby goat with lemon and potatoes. This is actually the exact «ala grecque» way of making a dish. The recipe I present here has a slight change, since I personally think the zest from limes gives a certain aroma to the marinade. The same dish can be prepared with lamb or even other parts of a goat. Even though in red meat a red wine is usually to accompany, I think that the character of an «Asyrtiko» would be a great suggestion for such a dish.

1 leg of a baby goat kid approx. 1 1/2 kilo
1 cup lemon juice
1 cup dry white wine
3 tbs olive oil
4 cloves garlic (squashed)
2 cloves garlic in thin slices
3 sprigs of fresh thyme or 2 tbs dried
2 tbs dried oregano
zest of 1/2 lemon or lime
1/2 tsp salt
1/2 tsp pepper
1 tbs peppercorns
1 kilo potatoes cut in wedges *tip place the cut potatoes in a bowl with water and spoon of salt for at least one hour an then bake them.

We cut the meat in pieces and put it in a bowl with a cover. We rub the meat with the squashed garlic and sprinkle with salt, pepper, thyme and oregano. We add the wine, oil, lemon juice and zest. Mix well and cover the bowl. We refrigerate for at least 6 hours (ideally overnight).
Occasionaly we stir the meat in order to marinate all of it well. I should add here that the marinating process helps reducing the overall baking time. We then take the meat out of the bowl, make some incisions in various places and put garlic slices with peppercorns in each incision.We then transfer the meat with the marinade and the potatoes in an oven dish and cook covered with aluminum foil for 15 mins. in 220 C. Here we have two options:

1. Fast cooking Reduce the temperature to 180, continue cooking for 45-50 minutes, then remove the aluminum foil and bake for 15 mins more, basting occasionally the meat with its juices.

1. Slow cooking Reduce the temperature to 150, continue cooking for 3 hours, then remove the aluminum foil and bake for 10 mins more, basting occasionally the meat with its juices.
Kali oreksi.


Digg!

Κυριακατικο Ροστο – αναμνησεις ενος παιδιου – Sunday’s rosto – memoirs of a child

Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου, 2007

my grandmother and me in 1964Οσο ημουν μικρο παιδι, την τελευταια μερα του σχολειου , θα γυρνουσα σπιτι θα επαιρνα την τσαντα που θα μου ειχε ετοιμασει η μητερα μου και θα εφευγα να περασω το καλοκαιρι στο σπιτι της γιαγιας μου.
Μη φανταστειτε πως πηγαινα σε καποιο χωριο ή σε καποια αλλη πολη. Η γιαγια με τον παπου μενανε μολις 3 τετραγωνα μακρυτερα απο το πατρικο μας, παρ’ολα αυτα στα μικρα παιδικα μου ματια αυτη η αποσταση φανταζε τεραστια και μακρινη.
Η γιαγια μου ηταν σχετικα φιλασθενη και εφυγε πολυ νωρις, ημουν μολις 12 χρονων οταν την χασαμε κι εκεινη ηταν τοτε 62. Παρα το τοσα χρονια που περασαν τη θυμαμαι πολλες φορες με μια γλυκεια νοσταλγια για ολα τα χατηρια που μου εκανε, και για την μεγαλη αδυναμια και αγαπη που μου εδειχνε. Σαν μεγαλυτερος απο τα αδερφια μου ειχα την πολυτελεια να χαρω τη γιαγια μου εστω και αυτα τα 12 χρονια, αντιθετα με τον αδερφο μου και την αδερφη μου που δεν εζησαν μαζι της οσο εγω.
Η γιαγια μου , Σμυρνια στην καταγωγη, υπηρξε μια απο τις καλυτερες μαγειρισσες της εποχης της και αυτο το επιβεβαιωνουν μεχρι σημερα διαφορες φιλες της μητερας μου , που ακομη μιλουν με θαυμασμο για διαφορα φαγητα που πολλες φορες τις φιλευε. Ενα απο αυτα ηταν το ροστο που εμπαινε πολλες φορες στη λιστα του Κυριακατικου τραπεζιου.
Ευτυχως η μητερα μας εμαθε πολυ καλα την εκτελεση αυτης της συνταγης κι ετσι εχω τη δυνατοτητα να την γραψω κι εγω εδω κι ευχομαι να μοσχομυρισει η κουζινα κι η τραπεζαρια σας με τη θαυμασια μυρωδια αυτου του φαγητου κι ετσι θα ειναι σαν να μνημονευουμε ολοι μαζι την πολυαγαπημενη μου γιαγια. Ενα ποτηρι μπυρα μπορει να σας παραξενεψει που προτεινω , αλλα ηταν το μονο που αρεσε στη γιαγια μου να πιει , ομως παρ’ολα αυτα ενα τετοιο πιατο παντρευεται καταπληκτικα με ενα δροσερο μπουκαλι κρασι Ναουσα.

1 κιλο κρεας μοσχαρισιο (ποντικι ή λαιμος) κομμενο σε κυβους 5 εκ.
1 κρεμμυδι ψικοκομμενο
2 κ.σ. ελαιολαδο
1 κ.σ. βουτυρο
2 κ.σ. ντοματοπελτε
1 κ.σ. μπαχαρι ατριβο
200 γρ. ωριμες ντοματες (ξεφλουδισμενες, ξεσποριασμενες και κομμενες σε κυβους)
2 φυλλα δαφνης
2 σκελιδες σκορδο (ξεφλουδισμενες)
200 γρ. κοκκινο ξηρο κρασι
1/2 κ.γ ζαχαρη
1/2 κ.γ. αλατι
1/2 κ.γ. πιπερι
500 γρ. μακαρονια χοντρα
κεφαλοτυρι για το σερβιρισμα

Πλενουμε το κρεας μας και το στεγνωνουμε με μια πετσετα ή απορροφητικο χαρτι. Ζεσταινουμε το λαδι με το βουτυρο σε μια κατσαρολα και μολις αρχισει να καπνιζει , τσιγαριζουμε το κρεας απο την καθε πλευρα, γυρνωντας το οταν η καθε πλευρα ξεκολλησει απο τον πατο της κατσαρολας.
Ριχνουμε επειτα το κρεμμυδι και σωταρουμε για λιγα λεπτα ακομη μεχρι να ροδισει το κρεμμυδι. Σβηνουμε με το κρασι και προσθετουμε ολα τα υπολοιπα υλικα μας. Χαμηλωνουμε την ενταση και σιγοβραζουμε για περιπου 1 ωρα με σκεπασμενη κατσαρολα.
Βραζουμε τα μακαρονια σε μπολικο αλατισμενο νερο και οταν ετοιμαστουν σερβιρουμε με το κρεας και τριμμενο κεφαλοτυρι.

————————–

When I was a little child, on the last day of school, i would come back home, grab the bag, which my mother would have prepared, and I would leave home to spend my summer vacations at my grandmother’s house.
Don’t think that I was going to another city or even to a village. My grandparents lived 3 blocks away from our house, yet to my childish eyes this distance seemed very far away.
My grandmother was a rather sickly person and she perished quite early, I was only 12 when we lost her and she was 62. Even though many years have passed since then, I still remember her with a sweet nostalgia for all the favours she would grand me, for her love and weakness in me.
As an older brother I had the luxury of enjoying the company of my grandmother’s even for those 12 years, while my brother and sister were not as lucky to live with her as I did.
My grandmother, with Smyrnacean origins, was one of the best cooks in her time, and that is confirmed even today by some of my mother’s friends who still talk with great admiration about various dishes that my granny would cook. One of those was «rosto» which was quite often a Sunday’s menu.
Fortunately my mother has learned very well how to prepare this dish, thus giving me the chance to write about it here and I hope that your kitchen and dining room will smell with the exquisite flavors of this dish and it will be like a memorandum to my beloved grandmother. It might surprise you that I suggest a glass of beer for this meal but is what my granny used to drink, nevertheless an excellent match for such a dish I believe is a cool bottle of Naousa wine.

1 kg. veal (loin) cut in cubes of 5 cm.
1 shallot (chopped)
2 tbs olive oil
1 tbs butter
2 tbs tomato puree
1 tbs allspice (whole fruits)
200 gr. ripe tomatoes (peeled, seeded and cut in chunks)
2 bay leaves
2 garlic cloves (peeled)
200 gr. red dry wine
1/2 tsp sugar
1/2 tsp salt
1/2 tsp pepper
500 gr. macaroni
kefalotiri or parmezano to serve

We wash the meat pieces and pat dry it with a towel or kitchen paper. We heat the oil with the butter in a casserole and when the oil starts to smoke, we saute the meat from each side, turning it only when the pieces start to unstick from the bottom of our pan.
Then we add the onion and saute for a few more minutes till the onion gets golden brown. We add the wine and the rest of our ingredients and reduce the temperature of our heat. Let it simmer, covered for approx. 1 hour.
We then boil the macaroni in lots of salted water and when done we serve with the meat and kefalotiri.
Kali oreksi.


Digg!

Γαριδες Σαγανακι – Πικαντικα Σταυροδρομια – Prawns Saganaki – Spicy Crossroads

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου, 2007

Οσο μεγαλωναμε τα αδερφια μου κι εγω, ειχαμε παντα τις διαφορες μας οσον αφορα τις γαστριμαργικες μας επιθυμιες. Τα αδερφια μου ηταν πολυ δυσκολα στο φαγητο τους και ισως ιδιοτροπα και επιλεκτικα.
Εγω απο την αλλη γευομουν τα παντα με ευχαριστηση χωρις ιδιαιτερες προτιμησεις. Ομως ενα φαγητο που ποτε κανεις μας δεν αρνηθηκε ηταν οι γαριδες σαγανακι. Η παρακατω συνταγη δεν ειναι ακριβως η πρωτοτυπη ετσι οπως μου την εμαθε η μητερα μου, καθως συμπεριελαβα μεσα 2 υλικα καινουρια στην ελληνικη κουζινα, το μελι και το βαλσαμικο ξυδι.
Πιστευω ομως πως εδεσαν υπεροχα με την πικαντικη σαλτσα και τις γευστικοτατες γαριδες και ευελπιστω πως θα αρεσουν σε ολους οσους δοκιμασουν αυτη τη συνταγη.
Με το νερο που ζεματιζουμε τις γαριδες μπορουμε να βρασουμε ζυμαρικα και να σερβιρουμε μαζι με τη σαλτσα οποτε μετατρεπεται σε κυριως πιατο.
Οι προτασεις για συνοδευτικο κρασι μπορουν να ποικιλουν σε ενα τοσο ιδιαιτερο πιατο, ετσι μπορειτε να δοκιμασετε ειτε ενα Sauvignon Blanc που θα επιτεινει την πικαντικη επιγευση της σαλτσας, ειτε ενα γνησιο Chianti που θα αρωματισει ευχαριστα τον ουρανισκο σας.

1 κιλο γαριδες (καθαρισμενες απο τις φλεβες τους)
400 γρ. ωριμες ντοματες (ξεφλουδισμενες, χωρις σπορια και ψιλοκομμενες)
2 κ.σ. ελαιολαδο
1 κ.σ βαλσαμικο ξυδι
1 1/2 κ.σ. μελι
2 σκελιδες σκορδο πολτοποιημενο
1 κ.γ. μπουκοβο ή 1 πρασινη καυτερη πιπερια σε δαχτυλιδια
3 πρεζες θυμαρι ή ριγανη
1/2 κ.γ. αλατι
1/2 κ.γ πιπερι
1/2 κ.γ κολιανδρο
2 κ.σ πελτε ντοματας
150 γρ. φετα (σε λεπτες φετες ή θρυμματισμενη)

Βραζουμε τις γαριδες σε μπολικο αλατισμενο νερο για 3 λεπτα ,τις στραγγιζουμε και τις διατηρουμε ζεστες. Κραταμε στο πλαι το νερο αν θελησουμε να βρασουμε ζυμαρικα με αυτο.
Σε ενα βαθυ τηγανι σωταρουμε ελαφρα το σκορδο και ριχνουμε ολα τα υπολοιπα υλικα εκτος απο τη φετα και βραζουμε για 5 λεπτα σε δυνατη φωτια. Χαμηλωνουμε την ενταση και σιγοβραζουμε για αλλα 15 λεπτα. Επειτα ριχνουμε μεσα τις γαριδες και βραζουμε για αλλα 5 λεπτα. Αποσυρουμε απο τη φωτια και ριχνουμε μεσα τη φετα και σερβιρουμε με φρεσκοκομμενο μαιντανο.
Αν συνοδεψουμε με ζυμαρικα, αφου τα βρασουμε ριχνουμε τη σαλτσα σε αυτα και ανακατευουμε να παει παντου, σερβιρουμε με φρεσκοκομμενο μαιντανο.

————————————

As my brother, sister and I were growing up, we always had our gastronomic differences and wishes. My brother and sister were very difficult and perhaps capricious with their choice of food.
I, on the other hand, would taste everything with great pleasure without any particular preference. Yet there was one dish that none of us ever denied to eat. Garides saganaki. The following recipe, is not exactly the prototype, as handed down to me by my mother, since I included 2 ingredients, relatively new to the Greek cuisine, such as honey and balsamic vinegar.
I believe that they added to the taste of the spicy tomato sauce as well as of the savorous prawns and I hope that whoever tries this recipe will also find it tasteful.
With the water in which we blanch the prawns we may boil pasta, thus converting this dish to a main course.
Suggestions for wine may vary for such a distinctive dish, so you may try a Sauvignon Blanc that will accentuate the spicy aftertaste of the sauce, or a genuine Chianti that will pleasurably scent your palate.

1 kg. large prawns (deveined)
400 g ripe tomatoes (peeled, seeded and chopped)
2 tbsp olive oil
1 tbsp balsamic vinegar
1 1/2 tbsp honey
2 cloves garlic (squashed)
1 tsp dried crushed chilli or 1 green chilli pepper (cut in rounds)
3 sprigs thyme or oregano
1/2 tsp salt
1/2 tsp pepper
1/2 tsp dry coriander
2 tbsp tomato purée
150 g feta cheese (or other white goat cheese) (cut in thin slices or crumbled)

We boil the prawns in lots of salted water for 3 mins, we drain them and keep them warm. If we wish to serve with pasta we keep the water.
In a large pan we gently saute the garlic and add the rest of the ingredients except of the cheese, and boil on high temperature for 5 mins. Then we reduce the fire and simmer for 15 mins. more. Then we add the prawns to the pan and simmer for further 5 mins. We remove the pan from the heat, add the cheese and serve with fresh shredded parsley.
If we will accompany with pasta, we boil the pasta and then we stir in the sauce and serve with fresh shredded parsley.

Kali oreksi


Digg!

Αγκιναρες Αλα Πολιτα – Artichokes Ala Polita

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου, 2007

artichokesΑλλο ενα καταπληκτικο φαγητο που θυμιζει μοσχοβολιστα μεσημερια στο σπιτι μας ειναι οι Αγκιναρες αλα Πολιτα. Η μητερα μου με τα γνωστα της βιτσια απεφευγε να χρησιμοποιει ζωμο κρεατος στα φαγητα της, ομως πιστευω πως με
τον ζωμο το φαγητο γινεται σαφως νοστιμοτερο χωρις να προστιθενται ιδιαιτερα λιπαρα. Στην επιλογη του καθενος μας λοιπον να χρησιμοποιησουμε ειτε σκετο νερο ειτε ζωμο κρεατος. Σερβιρεται σαν κυριως πιατο και νομιζω πως συνοδευεται θαυμασια με ενα δροσερο κρασι Sauvignon Blanc.

1 Κρεμμυδι ψιλοκομμενο
8 Αγκιναρες καθαρισμενες
1 κ. πατατες κομμενες σε κυβους των 2 εκ.
2 1/2 φλ. νερο ή ζωμος κρεατος
3 κ.σ Ελαιολαδο
3 λεμονια Χυμος
1/2 κ.γ Αλατι
1/2 κ.γ Πιπερι
1 ματσακι Ανιθος ψιλοκομμενος
2 κ.σ Κορν Φλαουρ
2 Αυγα

Πλενουμε τις αγκιναρες και κοβουμε το κοτσανι πολυ κοντα στη βαση του ανθους. Εχουμε διπλα μας ενα μπωλ με κρυο νερο που εχουμε ριξει το χυμο ενος λεμονιου και μερικες φετες λεμονι.
Προαιρετικα μπορυμε να ανακατεψουμε και 2-3 κουταλιες αλευρι καθως βοηθα στην αποφυγη του μαυρισματος της αγκιναρας.
Καθως προετοιμαζουμε την καθε αγκιναρα, τριβουμε τις κομμενες επιφανειες με τις φετες λεμονιου και βαζουμε τις αγκιναρες μεσα στο μπωλ μεχρι να τις ετοιμασουμε ολες.
Μαγειρευουμε οσο πιο γρηγορα γινεται μετα την προετοιμασια. Αφαιρουμε 3-4 εξωτερικα φυλλα μεχρι να μεινουν τα εσωτερικα τρυφερα φυλλα.
Αφαιρουμε το εσωτερικο με τα αγκαθια με ενα κουταλι και τις κοβουμε στη μεση.
Σωταρουμε το κρεμμυδι μεχρι να μαλακωσει και ριχνουμε τις πατατες και μαγειρευουμε για 7-10 λεπτα ανακατευοντας για να μην κολλησουν.
Ριχνουμε το χυμο ενος λεμονιου, νερο ή ζωμο κρεατος. Στραγγιζουμε τις αγκιναρες και τις βαζουμε στο τηγανι πανω απο τις πατατες.
Καρυκευουμε με αλατι, πιπερι και τον ανηθο και αφηνουμε να βρασει σε χαμηλη φωτια για 20 λεπτα με σκεπασμενο καπακι ή μεχρι να μαλακωσουν οι αγκιναρες.
Αποσυρουμε απο τη φωτια και σε 1/2 ποτηρι κρυο νερο διαλυουμε το κορνφλαουρ. Παιρνουμε ζωμο απο την κατσαρολα και ενσωματωνουμε με το διαλυμενο κορνφλαουρ.
Χτυπαμε τα αυγα (πρωτα τα ασπραδια , μετα τους κροκους) και σταδιακα ριχνουμε το χυμο λεμονιου. Ριχνουμε στο μιγμα μας το ζωμο με το κορνφλαουρ ενω συνεχιζουμε το ανακατεμα.
Οταν η θερμοκρασια του μιγματος ανεβει ριχουμε το αυγολεμονο στις αγκιναρες και επιστρεφουμε την κατσαρολα στη φωτια για 1-2 λεπτα μεχρι να σφιξει η σαλτσα.
Σερβιρουμε σε πιατελα ή πιατα με ψιλοκομμενο ανιθο απο πανω.

——————————–

Another amazing dish that brings back memories of fragrant noons at our house, is Artichokes ala Polita. My mother with the usual vice for meat, avoided using meat stock in her cooking, but i personally believe that meat stock adds to the flavour of the dish without burdening with fats. Of course it is our choice to use plain water or meat stock. Served as a main dish, accompanied superbly with Sauvignon Blanc wine.

1 shallot finely chopped
8 artichokes
1 kg. potates cut in cubes of 2cm.
2 1/2 cup water or meat stock
3 tbs Olive oil
3 lemons juice
1/2 tsp salt
1/2 tsp pepper
1 cup Dill shredded
2 tbs cornflour
2 eggs

First we wash the artichokes well and cut off stem close to base. We have ready a bowl of cold water with the juice of 1 lemon and some lemon slices added.
If desired we can stir in 2-3 tablespoons flour as this is quite effective in preventing discoloration.
As each artichoke is prepared, we rub the cut surfaces with a lemon slice from the bowl and place in the bowl until all are prepared.
We must cook as soon as possible after preparation. We remove 3 or 4 layers of leaves until the tender inner leaves remain.
Then, scoop out choke and pink thorny leaves from centre, using a spoon and cut in half.
In a large pan we gently saute the onion in oil until soft. We add the potatoes, stirring occasionaly to avoid sticking.
In about 8-10 mins. we add juice of 1 lemon, water or meat stocκ. We drain the artichokes. and add to the pan on top of the potatoes.
We add salt and pepper along with the dill and reduce the fire to a slow simmer, cover and simmer gently for 20 minutes or until artichokes are tender.
We remove the pan from the heat and mix cornflour to a paste with 1/2 glass of cold water and stir into the liquid of the pan.
We beat the eggs in a mixing bowl (first the eggwhites separately, then we add the yolks) until light and frothy and gradually add remaining lemon juice. Gradually pour in simmering stock, beating constantly.
Return to pan and stir over low heat for a minute or 2 to cook the egg. Serve on a platter or plates and sprinkle with chopped dill.
Kali Oreksi.


Digg!

Σουτζουκακια Σμυρνεικα – Παραδοσιακα νοστιμα – Smyrnaecean Soutzoukakia – Traditionally tasty

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου, 2007

Μια απο τις πλεον παραδοσιακες συνταγες με την οποια μεγαλωσαμε τα αδερφια μου κι εγω, ειναι τα σουτζουκακια της μαμας μας, για τα οποια οσα λογια κι αν πω θαναι πραγματικα λιγα για να εκφρασουν το μεγαλειο της γευσης και της αρμονιας που κρυβουν στην καθε μπουκια.
Σαν παιδια τα προτιμουσαμε παντα τηγανητα καθως δεν υπηρχε κανενα προβλημα χοληστερινης ή παχους. Πριν ακομη τα βουτηξει η μαμα μας στην ευωδιαστη σαλτσα παντα κλεβαμε σαν ατακτα πιτσιρικια απο την πιατελα ενα-δυο καυτα σουτζουκακια, που μας τιμωρουσαν καθως μας καιγανε αλλα μας αποζημιωναν ταυτοχρονα με την καταπληκτικη τους νοστιμια. Γινονται το ιδιο νοστιμα και ψητα ειτε στο φουρνο ειτε στα καρβουνα.
Στο σπιτι μας παντα χρησιμοποιουσαμε κιμα απο μοσχαρι, εξ’αιτιας ενος γευστικου βιτσιου της μαμας, γιατι τα υπολοιπα κρεατα (αρνι, χοιρινο) δεν της αρεσαν ποτε. Βεβαια σαν παραδοσιακη σμυρνεικη συνταγη ο κιμας θα πρεπει κανονικα να περιεχει 2/3 μοσχαρισιο κρεας και 1/3 αρνισιο. Ειναι ομως στην επιλογη του καθενος να χρησιμοποιησει ειτε σκετο μοσχαρι ειτε αναμικτο με αρνι.
Η κλασσικη αυτη συνταγη σερβιριζοταν παντα με πιλαφι κρεολ στο τραπεζι μας και συνοδευοταν πλειστες φορες απο ενα μπουκαλι Νεμεα, που δενει ομορφα με τετοια πιατα. Φυσικα υπαρχει κι η εναλλακτικη του ουζου που συμπληρωνει τη γευση καθως υπαρχει ηδη η μυρωδια του γλυκανισου μεσα στα σουτζουκακια.

Για τα Σουτζουκακια

500 γρ. Κιμας (ή 350 γρ. απο μοσχαρι και 150 γρ. απο αρνι)
3 Σκ. Σκορδο Πολτοποιημενο
40 γρ. Ουζο
40 γρ. Ελαιολαδο
2 κ.σ. Φρυγανια Τριμμενη ή μια φετα ψωμιου (μονο η ψιχα) μουσκεμενη με το ουζο
1 κ.γ Αλατι
1/2 κ.γ Πιπερι
1/2 κ.γ Ριγανη
1/2 κ.γ Μπαχαρι
1/2 κ.γ Κυμινο

Για τη Σαλτσα

3 ωριμες ντοματες ή 200 γρ. Χυμος Ντοματας ή Κονκασε
2 κ.σ. Ελαιολαδο
1 σκ. Σκορδο πολτοποιημενο
1/2 κ.γ Ξυδι
1/2 κ.γ Ζαχαρη
1/2 κ.γ Αλατι
1/2 κ.γ Πιπερι
1/2 κ.γ Μοσχοκαρυδο Τριμμενο

Ζυμωνουμε ολα τα υλικα σε ενα μπωλ και βαζουμε στο ψυγειο για τουλαχιστον 2 ωρες ωστε να “δεσουν” τα υλικα μας.
20 λεπτα πριν βγαλουμε τον κιμα απο το ψυγειο, ξεκιναμε με την παρασκευη της σαλτσας.
Αν εχουμε ντοματες τις χαραζουμε στο κατω μερος και τις βαπτιζουμε σε ζεματιστο νερο για μερικα δευτερολεπτα, ωστε να τις ξεφλουδισουμε ευκολα.
Τις ξεσποριαζουμε και τις λιωνουμε στο μυλο λαχανικων ή με ενα πολυμιξερ χειρος.
Σε ενα βαθυ τηγανι σωταρουμε ελαφρα το σκορδο στο ελαιολαδο και ριχνουμε τη ντοματα και τη ζαχαρη. Βραζουμε για περιπου 10 λεπτα σε δυνατη φωτια. Χαμηλωνουμε την ενταση της φωτιας, ριχνουμε τα υπολοιπα μπαχαρικα και σιγοβραζουμε μεχρι να ετοιμασουμε τα σουτζουκακια.
Πλαθουμε με τον κιμα, μπαστουνακια μηκους 6 εκατοστων και παχους 2 εκ. Αφου τα τηγανισουμε μεχρι να ροδισουν ή τα ψησουμε σε δυνατη φωτια για περιπου 10 λεπτα, τα ριχνουμε απευθειας στη σαλτσα μας και αφηνουμε να σιγοβρασουν για τουλαχιστον 15 λεπτα πριν τα σερβιρουμε. Ελπιζω νας σας φανουν το ιδιο νοστιμα οπως μου φαινονται κι εμενα καθε φορα που τα γευομαι.

———————————————-

One of the most traditional recipes which my brother, sister and I grew up with, is my mother’s «soutzoukakia», for which no matter what I say, the words are not enough to describe the taste and harmony hidden in every single bite.
As children we always prefered them, pan-fried since there was no actual cholesterol problem back then. Before my mom would dip them in the aromatic tomato sauce, we -naughty kids- would always steal one or two hot «soutzoukakia» that punished us since they were really hot but at the same time would compensate us with the magnificent taste. They can be as tasteful either pan fried or barbecued or even oven grilled.
Due to a savorous vice of my mother’s , we always used ground veal , since she hated all other meat (lamb and pork). On the other hand, traditional smyrnaecean recipes such as this require mixed meat that should contain 2/3 of veal meat and 1/3 of lamb. It is up to anyone’s choice though, to use either plain veal or mixed with lamb.
This classical recipe was always served with creol rice accompanied mostly by a bottle of NEMEA, that blends ideally with such dishes. Of course, there is always the alternative of OYZO, which adds to the taste since there is the aroma of aniseed inside the soutzoukakia.

For the «soutzoukakia»

500 gr. ground meat (or 350 gr. veal , 150 gr. lamb)
3 garlic cloves squashed
40 gr. Ouzo
40 gr. Extra virgin Olive Oil
2 Tbs. Breadcrumbs or 1 slice of bread soaked in the ouzo (without crust)
1 Tsp. Salt
1/2 Tsp. Pepper
1/2 Tsp. Oregano (dry)
1/2 Tsp. Allspice (ground)
1/2 Tsp. Cumin

For the Sauce

3 ripe Tomatoes or 200 gr. canned tomato chunks
2 Tbs. Olive Oil
1 clove of garlic squashed
1/2 Tsp. Vinegar
1/2 Tsp. Sugar
1/2 Tsp. Salt
1/2 Tsp. Pepper
1/2 Tsp. Nutmeg (ground)

We knead all the ingredients for soutzoukakia together in a large bowl and we refrigerate for at least 2 hours so that they blend with each other.
20 minutes prior to taking the meat out of the fridge we start with the preparation of the sauce.
If we will use fresh tomatoes, then we make a cross incision at the bottom part with a knife and then blanch them for a few moments in hot boiling water in order to peel them easily. Dicard the seeds and grind them.
We heat the oil in a saucepan and saute the garlic. We add the tomato and sugar and boil for 10 minutes. We reduce the heat and add the rest of the ingredients and let simmer until it thickens. Meanwhile we prepare the soutzoukakia.
We make fingerlike meat pieces 6 cm long and 2 cm in diameter. After we either fry them until brown or grill them on high temperature for approx. 10 mins, we put them in the simmering sauce and let them stand there for at least 15 minutes before we serve them.
I hope they will taste as delicious to you as they do to me every single time I eat them.

Kali Oreksi.


Digg!