Archive for Απρίλιος 2007

Ραβιολι με Φετα και Σαλτσα Κιτρινης Πιπεριας – Feta Cheese Ravioli with Yellow Pepper Sauce

Τετάρτη, 25 Απρίλιος, 2007

Η δυναμη που μπορει να κρυβεται μεσα σε κατι με ενα φαινομενικα απαλο περιβλημα μπορει να μας εκπληξει. Η μητερα μου ηταν 17 χρονων κοριτσακι οταν ερωτευτηκε τον πατερα μου και μολις 18 οταν παντρευτηκαν. Παρα το γεγονος οτι προερχοταν απο μια μικροαστικη οικογενεια με προσφυγικες ριζες, που σημαινε οτι ηταν σχετικα απομονωμενη απο εξοδους και παρεες, η μητερα του πατερα μου, για δικους της λογους, αποφασισε να εναντιωθει στο γαμο των γονιων μου. Οχι ο μπαμπας μου δεν ηταν γονος πλουσιας οικογενειας. Οχι δεν ηταν μορφωμενος ουτε επιστημονας. Μολις ειχε εκπληρωσει τη στρατιωτικη του θητεια και εργαζοταν σαν ελαιοχρωματιστης. Οι γονεις του ειχαν μολις προσφατα επανασυνδεθει μετα απο χρονια χωρισμου, η αδερφη του εργαζοταν σας κονσοματρις σε γνωστη περιοχη του Πειραια και ο αδερφος του μολις ειχε απολυθει απο τη φυλακη κατηγορημενος για μαστροπεια. Οπως καταλαβαινετε, το να μπει μια τιμια κοπελλα στον κυκλο τους ηταν μαλλον φαυλο. Το πως βεβαια κατεληξε ο μπαμπας μου να ειναι καλο παιδι, ειναι αξιοπεριεργο. Η αγαπη τους τελικα νικησε και παρα τα απειρα εμποδια, που προεταξε η οικογενεια του πατερα μου, και τη φτωχη οικονομικη τους κατασταση, καταφεραν, με τα πενιχρα τους μεσα, να παντρευτουν το απογευμα ενος κρυου Φλεβαρη πριν 45 χρονια. Χωρις πολλα χρηματα, με λιγους καλεσμενους, κι αυτους απο την πλευρα της μητερας μου κυριως, εγινε ενας επεισοδιακος τελικα γαμος, καθως εμφανιστηκε η μητερα του πατερα μου, ορμησε μεσα στην εκκλησια και μη σεβομενη ουτε το μυστηριο, ουτε φυσικα και τον χωρο, αρχισε να βριζει την μητερα μου με τα χειροτερα λογια, την αρπαξε απο το πεπλο και την τραβηξε προς το μερος της. Μια πολυ καλη φιλη της μητερας μου και μετεπειτα κουμπαρα της, αρπαξε τα χερια της «γιαγιας» μου και την εσπρωξε μακρια απο τη μητερα μου. Ετσι σωθηκε η μητερα μου απο το μενος αυτης της «κυριας» που εβριζε τη μητερα μου αποκαλωντας την «πουτανα» που τυλιξε τον γιο της. Οταν την μετεφεραν εξω απο την εκλλησια, και εκλεισαν φυσικα τις πορτες , απειλουσε να ριξει βιτριολι οταν θα τελειωνε το μυστηριο. Ετσι, ο παπας που ευλογουσε το γαμο τους, οταν τελειωσε το μυστηριο, τους φυγαδευσε απο την πισω πορτα του Ιερου της εκκλησιας. Σαν να μην εφταναν ολες οι βρισιες , το χειροτερο, που μπορουσε να ξεστομισει, ηταν το οτι, η μητερα μου οντας κουτση, θα αφηνε ακληρο τον μπαμπα μου. Σε ελαχιστο καιρο ομως η μητερα μου εμεινε εγκυος σε μενα. Και παρα τα οσα συνεβησαν, εδωσε τοπο στην οργη και πηγε να συναντησει την «γιαγια» μου και να της ζητησει να τα ξεχασουν ολα και να συμφιλιωθουν. Ετσι χτυπησε την πορτα, με την κοιλια στο στομα που λενε, και οταν ανοιξε η πορτα εμεινε εμβροντητη ακουγοντας να την βριζουν και παλι και να της λενε τι ζητας εσυ εδω. Η μητερα μου απαντησε «Μητερα, ειμαι εγκυος και ηρθα να συμφιλιωθουμε» – «Να μη το χαρείς» της απαντησε και εκλεισε την πορτα καταμουτρα. Λυπημενη, σοκαρισμενη αλλα και εκνευρισμενη με τον ιδιο της τον εαυτο κατεβηκε τα σκαλια και κινησε να φυγει. Κοντοσταθηκε γυρισε το κεφαλι προς τα πισω και απαντησε «εγω θα το χαρω κι αυτο κι ολα τα αλλα που θα ερθουν, εσυ ομως αλλα εγγονια απο τα δικα μου παιδια να μη χαρεις στην αγκαλια σου». Κι εφυγε. Και δυστυχως ετσι εγινε. Κανεις απο τα αδερφια του πατερα μου δεν απεκτησε παιδια. Ειναι μεγαλη ιστορια και ποικιλα αυτα που εχουν συμβει ομως το πεισμα ενος ανθρωπου μπορει να νικησει τα παντα. Η δυναμη που κρυβουμε μεσα μας ειναι τοσο μεγαλη που αντεχει τα παντα. Και μας ξαφνιαζει. Ο Lance Armstrong, ξαφνιασε την ανθρωποτητα πολλες φορες, κερδιζοντας τον ποδηλατικο γυρο της Γαλλιας για επτα συνεχεις χρονιες, παρα το γεγονος οτι ειχε υποβληθει σε εγχειρηση στον εγκεφαλο, και ειχε κανει χημειοθεραπειες, για να θεραπευσει τον καρκινο που τον ειχε χτυπησει. Το ιδρυμα LANCE ARMSTRONG FOUNDATION καθιερωσε την 16 Μαϊου ως μερα συνενωσης και ενημερωσης των ανθρωπων που πασχουν απο καρκινο για την επιβιωση απο αυτη τη νοσο. Ετσι το blog της Barbara winosandfoodies διοργανωνει ενα θεματικο post επ’ευκαιρια αυτης της μερας με θεμα μια συνταγη που θα περιεχει κατι με χρωμα κιτρινο. Το κιτρινο ειναι το χρωμα του πλαστικου βραχιολιου που εγινε μοδα πριν μερικα χρονια και στην Ελλαδα που κυκλοφορησε προκειμενου να συγκεντρωθουν χρηματα για το ιδρυμα του LANCE ARMSTRONG. Ετσι επειδη κι εμεις εδω στην Ελλαδα πρεπει να μαθουμε να ζουμε και να γνωριζουμε για αυτη τη νοσο, αποφασισα να συμμετασχω κι εγω με τη δικη μου συνταγη. Μια συνταγη που μεσα στην απαλη σαρκα της περιεχει μια δυναμη που ξαφνιαζει και γοητευει.

Για την σαλτσα πιπεριας
2 κιτρινες πιπεριες κομμενες
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
50 ml κρεμα γαλακτος
2 κ.σ. ελαιολαδο
1/4 κ.γ. αλατι

Για τη γεμιση
200 γρ. φετα θρυμματισμενη
200 γρ. κατικι
2 κροκοι αυγων
1/2 κ.γ. μοσχοκαρυδο
1 ματσακι δυοσμο ψιλοκομμενο

Για τη ζυμη
300 γρ. αλευρι
3 αυγα

Για το γαρνιρισμα
1 κοκκινη πιπερια

Ετοιμαζουμε τη ζυμη για τα ραβιολι με το αλευρι και τα αυγα, σχηματιζουμε μια μπαλα, την τυλιγουμε με μεμβρανη και την βαζουμε στο ψυγειο για μια ωρα.
Σε ενα μπαιν μαρι λιωνουμε τα τυρια και προσθετουμε τα υπολοιπα υλικα. Ανοιγουμε τη ζυμη σε 2 φυλλα με ιδιο μεγεθος. Βαζουμε μπαλακια απο τη γεμιση στο ενα φυλλο της ζυμης (αφηνοντας αποσταση μεταξυ τους) καλυπτουμε με το αλλο φυλλο και κοβουμε στο παραδοσιακο σχημα χρησιμοποιωντας εναν οδοντωτο κοφτη ζυμης. Βραζουμε σε αφθονο αλατισμενο νερο για 4 λεπτα.
Eτοιμαζουμε την σαλτσα, σωταροντας το κρεμμυδι στο ελαιολαδο. Προσθετουμε τις πιπεριες, αλατι και 2 κ.σ. νερο και μαγειρευουμε μεχρι να μαλακωσουν. Πολτοποιουμε επειτα τις πιπεριες με ενα μιξερ, στραγγιζουμε και προσθετουμε την κρεμα γαλακτος. Ξανασωταρουμε το μιγμα μας μεχρι να σφιξει η σαλτσα μας και την διατηρουμε ζεστη. Κοβουμε την κοκκινη πιπερια σε λεπτες λωριδες. Σωταρουμε τα ραβιολι και τις λωριδες κοκκινης πιπεριας για 1-2 λεπτα σε λιγο βουτυρο. Σερβιρουμε βαζοντας λιγη σαλτσα πιπεριας στο κεντρο ενος πιατου, απο πανω τα ραβιολι και γαρνιρουμε με λωριδες κοκκινης πιπεριας.

——————-

lance armostrong
The power that hides inside something with a soft wrapping may surprise us. My mother was a 17 year old teenager when she fell in love with my father and only 18 when they got married. Despite the fact that she was a child of a family with refugees roots, which meant that she was quite isolated and away from going out, my father’s mother, for her own reasons, decided to object to their marriage. No my father wasn’t from a rich family, nor was he a well educated scientist. He had just concluded his military obligations and was working as a house painter. His parents had recently rejoined after years of separation, his sister was working as a call girl in a «red district» in Piraeus and his brother was just released from prison accused for pimping. As you can see it was quite pervert for a honest girl to enter such a family. How my father ended being a nice guy is quite extraordinary. Their love finally won though, overcoming their poor economical situation and all the obstacles my father’s family raised and they got married on a cold afternoon of a February 45 years ago. With a few money, few guests, mostly from my mother’s family, a fussy marriage, since, when my father’s mother appeared at the wedding, rushed into the church, not respecting the ceremony nor the sanctity of the place, grabbed my mother by her veil, abusing her with the worst of words. A very good friend of my mother grasped my «grandmother» by the hands and pushed her away from my mother, thus, saving her from that woman who was calling her a «whore» who tricked my father into marrying her. When she was expelled from the church and shut the doors behind her, she was threatening to burn them with acid when the ceremony was over. The priest who was blessing the marriage, when the ritual was over, helped my parents to escape through the back door. She was so furious, swearing and calling my mother names that she even called her a lame who would never bear children. But in a very short while , my mother got pregnant to me. And despite all that had happened she went to meet my grandmother in order to ask her to forget the past. So, bearing an enormous belly, she knocked on the door, and she was astonished to hear a mean voice asking her what she was doing there. «Mother I am pregnant and I have come to reconcile with you» said my mother. «Cursed you and your child» answered back my «grandmother». Sad, shocked and angry with herself, my mother turned to climb down the stairs, when she stood there for a moment, turned her head back and replied, «No i will not be cursed nor will be any of my children, but here i curse on you that you will never feel the happiness of any other grandchildren than my own». And she left. And so it happened that none of my father’s brothers ever had any children. It’s quite a long story and lots have happened but a person’s stamina and will can overcome everything. The power within ourselves can hold out to anything. And that surprises us. Lance Armstrong took the world by surprise when he won the annual Tour de France seven consecutive years, even though he went into brain surgery and extensive chemotherapy, to defeat his cancer. The LANCE ARMSTRONG FOUNDATION has declared the 16th of May as LIVESTRONG Day which is the Lance Armstrong Foundation’s (LAF) grassroots advocacy initiative to unify people affected by cancer and to raise awareness about cancer survivorship issues on a national level and in local communities across the country. So Barbara from winosandfoodies is holding an event of a post with a recipe with something in colour yellow. Yellow is the color of those plastic wristbands, that became quite trendy in Greece a few years ago, that LAF had launched in order to raise money for their cause. So since here in Greece as well, we have to learn to live, survive and be aware of cancer, I decided to participate with my own recipe. A recipe that hides a surprising flavor inside the smooth flesh of the ravioli.

For the pepper sauce
2 yellow peppers cut in pieces
1 onion chopped
50 ml cream
2 tbs olive oil
1/4 tsp salt

For the filling
200 gr feta cheese
200 gr katiki cheese or other creamy cheese
2 egg yolks
1/2 tsp grated nutmeg
1 bunch peppermint chopped

For the ravioli dough
300 gr flour
3 eggs

For garnish
1 red bell pepper

We prepare the ravioli dough mixing the flour and eggs, then form a ball, cover it with plastic wrap and leave in the fridge for 1 hour.
In a double-boiler we melt the feta and katiki cheese and add the rest of the ingredients. Roll out the dough into two sheets of similar size. Place small balls of the filling onto the one sheet and cover with the other. Cut into traditional ravioli squares using a pastry cutter. Boil in plenty of salted water for 4 minutes.
We prepare the sauce, sauteing the onion in the olive oil. Add the pepper pieces, salt and 2 tbs of water and cook until soft. Puree in the blender, strain and add the cream. Cook again until our mixture is creamy and smooth and set aside keeping it warm. Cut the red pepper in thin long strips. Saute the ravioli and the red pepper for 1-2 minutes in butter. Serve with some sauce on a plate with the ravioli on top and decorate with some red pepper strips.

AddThis Social Bookmark Button

Κουλιμπιακ Πεστροφας με Σπαραγκια – Sea Trout Koulibiac with Asparagus

Κυριακή, 22 Απρίλιος, 2007

Ο Marie Antoine Carême ονομαστηκε Βασιλιας των Σεφ αλλα και Σεφ Βασιλιαδων. Εζησε στα τελη του 18ου και στις αρχες του 19ου αιωνα και θεωρειται ο ιδρυτης και αρχιτεκτονας της Haute Cuisine Francaise. Η ιστορια του ειναι σαν παραμυθι, καθως παιδι μιας τεραστιας οικογενειας με 25!!! παιδια, βγηκε στα 10 στο δρομο αναζητωντας την τυχη του. Ευτυχως οταν χτυπησε την πορτα ενος εστιατοριου τον δεχτηκαν προσφεροντας του φαγητο υπνο αλλα και την αγαπη προς την γαστρονομια. Δουλεψε σαν σεφ στον Ταλλευρανδο, στον Βαρωνο Ροτσιλντ, στον τοτε μελλοντα βασιλια της Αγγλιας ,Τζωρτζ Δ’ αλλα και στον Τσαρο Αλεξανδρο της Ρωσιας. Για να εγκαινιασει την εμφανιση του στο Ρωσικο παλατι, δημιουργησε ενα πιατο με το ονομα Koulibiac. Αρχικα το κουλιμπιακ παρασκευαζοταν με κοτοπουλο ή με τον πολυτιμο οξυρυγχο και στο τελος κατεληξε να παρασκευαζεται με σολωμο. Πρωταρχικος σκοπος του κουλιμπιακ (ή και κουλιμπιακα koulibiaca) ειναι να διατηρησει τις γευσεις καθε ξεχωριστου υλικου. Υπαρχουν αρκετες εκδοχες αυτου του πιατου κι εδω σας παρουσιαζω τη δικη μου. Η ιδεα ηρθε οταν στο blog a slice of cherry pie, η Julia ανακοινωσε ενα θεματικο post με κυριαρχα υλικα τα σπαραγκια, την κοκκινη πεστροφα και τα φρεσκα κρεμμυδακια. Ετσι, αντι για σολωμο εβαλα πεστροφα και μειωσα την ποσοτητα των μανιταριων προσθετοντας αντιστοιχα τα σπαραγκια. Στους ελληνικους ουρανισκους μπορει να ακουστει παραξενη μια «ψαροπιτα» αλλα σας διαβεβαιω πως οταν πρωτοδοκιμασα αυτο το πιατο εγινα λατρης του και σε καθε ταξιδι μου στο Παρισι, θα γευτω οπωσδηποτε koulibiac και foie gras. Το πιατο αυτο σερβιρεται ειτε καυτο μολις βγει απο το φουρνο, ειτε και κρυο ομως αφου το αφησετε μια νυχτα. Η συσταση των περισσοτερων σεφ ειναι να κανουμε την γεμιση/γαρνιτουρα απο την προηγουμενη μερα και την επομενη να ασχοληθουμε με το ψαρι και την συναρμολογηση. Σαφως δεν ειναι ενα ευκολο πιατο αλλα το τελικο αποτελεσμα νομιζω πως θα αποζημιωσει τους λατρεις της γαστρονομιας. Συνοδεψτε το με μια ελαφρια σαλατα κι ενα δροσερο Sauvignon Blanc. Και τολμηστε το.

koulibiac

1 κιλο ζυμη μπριος
2 μεγαλα φιλετα πεστροφας χωρις πετσα και κοκκαλα
100 γρ. καπνιστο σολωμο
200 γρ. φρεσκα κρεμμυδακια ψιλοκομμενα
2 μεγαλα κρεμμυδια ψιλοκομμενα
200 γρ. σπαραγκια
200 γρ. μανιταρια σε φετες
150 ml ασπρο ξηρο κρασι
1 φλ. ζωμο ψαριου
150 γρ. βρασμενο ρυζι μπασματι
1 ματσακι μαϊντανο
4 αυγα βρασμενα
1 φλ. κρεμα γαλακτος

Για τη σαλτσα
100 ml ξηρο βερμουτ
100 ml ασπρο ξηρο κρασι
το ζωμο απο το ψησιμο του ψαριου
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
100 ml ζωμο κρεατος
200 γρ. βουτυρο
αλατι και φρεσκοτριμμενο πιπερι

Για το σερβιρισμα
6 γαριδες βρασμενες και αποφλοιωμενες
6 χτενια

Σε ενα βαθυ ταψι (γαστρα) βαζουμε τα κρεμμυδια, τα μανιταρια και το μαϊντανο. Ριχνουμε το κρασι, το ζωμο και το ψαρι και αλατοπιπερωνουμε. Σκεπαζουμε με αλουμινοχαρτο και σιγοψηνουμε στο φουρνο στους 180 C. για 1 ωρα.
Ζεματιζουμε τα σπαραγκια με τα φρεσκα κρεμμυδακια για 7-8 λεπτα. Τα στραγγιζουμε και τα αφηνουμε να κρυωσουν. Τα ψιλοκοβουμε, τα ανακατευουμε με τον σολωμο -που τον εχουμε κανει σαν πουρε στο μιξερ- προσθετουμε και τα υπολοιπα υλικα φτιαχνοντας ετσι μια σφιχτη γεμιση και αλατοπιπερωνουμε. Ετοιμαζουμε μιγμα για κρεπες και κανουμε 4 κρεπες με διαμετρο περιπου 18-20 εκ.Κοβουμε τα αυγα σε φετες. Πλαθουμε τη ζυμη την ανοιγουμε σε φυλλο και την απλωνουμε σε ενα παραλληλογραμμο βουτυρωμενο ταψι. Καλυπτουμε με τις κρεπες και απλωνουμε το 1/3 της γεμισης στο κεντρο της ζυμης σε σχημα παραλληλογραμμου στο μεγεθος των φιλετων του ψαριου. Βαζουμε ενα φιλετο απο πανω και καλυπτουμε με αλλο 1/3 απο τη γεμιση. Καλυπτουμε με τις φετες των αυγων. Βαζουμε το δευτερο φιλετο και καλυπτουμε με την υπολοιπη γεμιση. Παιρνουμε τα ακρα της ζυμης και καλυπτουμε τη φρατζολα. Ψηνουμε σε προθερμασμενο φουρνο στους 200 C. για 30 λεπτα. Χαμηλωνουμε την ενταση στους 180 C. και συνεχιζουμε το ψησιμο για αλλα 20 λεπτα. Στο μεταξυ ετοιμαζουμε τη σαλτσα. Σε ενα κατσαρολακι βαζουμε το βερμουτ το ζωμο απο το ψησιμο του ψαριου, το ζωμο κρεατος και το κρεμμυδι και τα βραζουμε μεχρι να γινουν σαν σιροπι. Αποσυρουμε απο τη φωτια και διαλυουμε μεσα το βουτυρο. Αλατοπιπερωνουμε, περναμε τη σαλτσα απο ενα στραγγιστηρι και σερβιρουμε προσθετοντας τις γαριδες και τα χτενια κομμενα σε μικρα κομματια.

———–

Marie Antoine Carême was named king of chefs but also chef of kings. He lived in the late 18th and early 19th centuries and is considered the founder and architect of Haute Cuisine Franchaise. His story is like a fairy-tale, since as a child of a huge family with 25!!! children, he was pushed out on the streets at the age of 10 to find his own way. Fortunately he knocked on the door of a restaurant where they accepted him offering him food, sleep and his love to gastronomy. He worked as a chef for Talleyrand, Barone de Rothschild, the future king George IV of England and the Czar Alexander of Russia. In order to mark his culinary debut he created a dish called koulibiac. Originally the koulibiac was prepared with chicken or the valuable sturgeon marrow and eventually ended up to include salmon. The foremost aim of the koulibiac (or koulimpiaca) is to retain the flavors of its individual ingredients. There are several variants of this dish and here I present you with mine. The idea came when I read a post that Julia from a slice of cherry pie announced a new theme post where main ingredients are asparagus, spring onions and red trout. So, instead of salmon I used trout and I substituted some quantity of mushrooms with asparagus. Greek palates might find this fish pie a bit strange but I can assure you that when I first tasted this dish I became obsessed and each time I am in Paris, I will definitely try to have some koulibiac and foie gras. This dish can be served hot straight from the oven or even cold after keeping it overnight. Most chefs recommend to prepare the stuffing a day in advance and leaving the assembly and fish preparation, for the following day. It is certainly a not so easy to prepare dish but the end result will compensate all gourmet lovers. Serve it with a light salad and a cool Sauvignon Blanc. And dare it.

1 kg. brioche dough
2 large trout fillets boned and skinned
100 gr. smoked salmon
200 gr. spring onions thinly sliced
2 large onions chopped
200 gr. asparagus
200 gr. mushrooms sliced
150 ml dry white wine
1 cup fish stock
150 gr. cooked basmati rice
1 bunch parsley
4 eggs boiled
1 cup cream

For the sauce
100 ml dry vermouth
100 ml dry white wine
the trout braising liquid
1 onion chopped
100 ml meat stock
200 gr butter
salt and freshly ground pepper

For garnish
6 shrimps boiled deveined and peeled
6 scallops

In a deep braising dish put the onions, mushrooms and parsley sprigs. Pour in the wine and fish stock. Place the trout fillets in the dish and season. Cover with aluminum foil and braise in a 180 C. oven for 1 hour.
Blanch the asparagus with the spring onions for a 7-8 minutes. Drain and let cool. Chop them, mix them with the smoked salmon -that we have poureed with a mixer- add the rest of the ingredients, thus making a rather firm stuffing and season. We make a crepe batter and prepare 4 crepes of 18-20 cm diameter. Slice the eggs. Roll out the dough and transfer to a greased rectangle-shaped baking dish. Cover with the crepes and spread 1/3 of the stuffing into a rectangle the size of the fish in the center of the dough. Place a fillet on top and cover with another third of the stuffing. Top with the sliced eggs. Place the second fillet on top and cover with the remaining stuffing. Fold over the brioch and seal. Bake in a preheated oven at 200 C. for 30 minutes. Then reduce to 180 C. and continue baking for another 20 minutes. Meanwhile we prepare the sauce. In a deep sauce pan combine the vermouth, the fish braising liquid, the meat stock and the onion and boil down to a syrypy consistency. Remove from the heat and whisk in the butter. Correct the seasoning, pass it through a fine strainer and serve with the shrimps and scallops cut in small pieces.

AddThis Social Bookmark Button

Η Σοφή Λαμπροκουλούρα – The Wise Easter Wreath

Δευτέρα, 16 Απρίλιος, 2007

Το σοφοτερο που ακουω πολυ συχνα τη μητερα μου να λεει ειναι οτι δοξαζει τον Θεο που καθε πρωι σηκωνεται απο το κρεβατι της, παταει στα ποδια της και αφου εκπληρωσει τις καθημερινες της υποχρεωσεις (και μιλαω για καλλωπισμο κι ας ειναι ηδη 63) κατευθυνεται στην κουζινα της ετοιμαζει τον αρωματικο καφε της και καθεται στη «σαλαντα» -δοκιμη λεξη κι αυτη σαλονι/βεραντα- και χαζευει παρατηρωντας τον κηπο της. Αυτο που λεει ειναι οτι νιωθει πολυ τυχερη που δεν ειναι σε καποιο νοσοκομειο ή αναπηρη σε ενα κρεβατι κι εχει την δυνατοτητα να αυτοεξυπηρετειται χωρις να επιβαρυνει κανενα απο τα παιδια της. Ειναι οτι πιο αισιοδοξο και πραγματικα υπεροχο μου μεταφερει η σοφια της (Σοφία και το όνομα της). Παρα το γεγονος οτι πλεον το πόδι της την κουραζει και την εμποδιζει να κανει ολα οσα θα ηθελε, βρισκει παντα το χρονο και την διαθεση να μαγειρεψει τις νοστιμιες της και να κανει ακομη και αριστουργηματικα εδεσματα που θα ζηλευαν σεφ με πολλα αστερια. Εχει μερικα χρονια που ασχοληθηκε με το ψωμι και εφτασε στο σημειο να ζυμωνει πια το καθημερινο ψωμι. Την ημερα του Πασχα ζυμωσε απο νωρις ενα εκπληκτικο ψωμι, μια λαμπροκουλουρα που αν δεν ειχα σκοπο να την παρουσιασω και να τη φωτογραφισω θα την ειχα τσακισει απο νωρις. Βεβαια παιζει ρολο και η εγκρατεια της διαιτας. Και η λαμπροκουλουρα εμεινε αθικτη για να συνοδεψει το πασχαλιατικο τραπεζι μας. Δεν ειναι απαραιτητο να περιμενετε το επομενο Πασχα. Δοκιμαστε την γλυκεια αυτη κουλουρα για οποιοδηποτε brunch και θα με θυμηθειτε. Επι τη ευκαιρια επειδη γινεται αλλο ενα θεματικο post ανα τον κοσμο των foodbloggers που φιλοξενειται απο τον Andrew του SpittoonExtra με τιτλο : Γκαρσον, εχει κατι μεσα στο.. ψωμι μου. Νομιζω πως αξιζει να συμμετασχω κι εγω με την Σοφή Πασχαλιατικη Κουλουρα.

easter wreath

500 γρ. αλευρι πολυσπορο
500 γρ. αλευρι κιτρινο (σκληρο)
100 γρ. βουτυρο αγελαδινό λιωμενο
1 κ.γ.ζαχαρη
1/2 κ.γ. αλατι
1 αυγο
50 γρ. μαγια φρεσκια ή 1 φακ. σε σκονη
1 φλ. γαλα χλιαρο
1 φλ. ηλιόσπορα ωμα καθαρισμενα

2 κ.σ. σουσαμι
2 κ.σ. εβαπορε

Διαλυουμε τη μαγια στο χλιαρο γαλα (στους 50 C. ειναι μια θερμοκρασια ευχαριστα ανεκτη στα χερια μας). Ανακατευουμε το αλευρι με τη ζαχαρη και το αλατι και σε ενα παγκο εργασιας, βαζουμε το αλευρι κανοντας μια λακουβα στη μεση. Ριχνουμε μεσα το αυγο χτυπωντας το ελαφρα με ενα πηρουνι και μετα παιρνοντας λιγο λιγο αλευρι απο εξω προς τα μεσα ανακατευουμε. Ριχνουμε και τη διαλυμενη μαγια και ζυμωνουμε προσθετοντας σταδιακα και το βουτυρο. Δουλευουμε τη ζυμη για 7-8 λεπτα προσθετοντας και τα ηλιοσπορα. Βαζουμε σε ενα μεγαλο βουτυρωμενο μπωλ τη ζυμη μας, σκεπαζουμε με υγρη πετσετα και αφηνουμε να φουσκωσει σε ζεστο μερος μεχρι να διπλασιαστει σε ογκο (περ. 2 ωρες). Πλαθουμε τη ζυμη σε κυλινδρικα κορδονια και πλεκουμε σε πλεξουδα που την κανουμε στεφανι. Βαζουμε σε ταψι και αφηνουμε παλι να φουσκωσει για 1 ωρα. Αλειφουμε με το εβαπορε και πασπαλιζουμε με το σουσαμι. Ψηνουμε σε προθερμασμενο φουρνο στους 180 C. για 45-50 λεπτα.

—————-

The wisest thing i often hear my mother say is that she praises the Lord that she gets up every morning, stands on her feet and after she has fulfilled her daily obligations (and I am talking about making up herself and she is 63), she heads towards the kitchen where she prepares her aromatic coffee and then enjoys it at her porch staring at her garden. What she says is that she feels very lucky that she is not in a hospital or incapable in bed and she has the ability to serve herself without burdening any of her children. It is really the most optimistic and nicest thing she inherits to me in her wisdom. And her name Sofia means wisdom in Greek. Despite the fact the she gets easily tired by the problem of her leg and this holds her back from doing all she would like to do, she always finds the time to cook her delicacies and prepare some masterpieces of food that she would make even chefs with lots of Michelin stars very jealous. It’s been quite a few years that she has got down to making bread and has reached the point to knead the daily bread. On Easter day she made an amazing bread, a wreath that if i wasn’t going to present it and take pictures of it, I would have seized it much earlier. Of course the diet I am on did play a part as well. And the Easter wreath remained intact to accompany our Easter feast. It is not necessary though to wait till next year’s Easter. Try this sweet wreath for brunch and you will remember me. By the way there is another round of the «Waiter there is something in my … bread» this time hosted by Andrew of SpittoonExtra. I think it is worth to participate in this with our Wise Easter Wreath. To see more of these delicious recipes just click here.

Easter wreath

for the dough
500 gr. mutligrain flour
500 gr. durum wheat flour (strong)
100 gr. butter
1 tsp sugar
1/2 tsp salt
1 egg
50 gr active yeast or 8 gr. dry
1 cup warm milk
1 cup sunflower grains raw cored

for the garnish
2 tbs sesame seeds
2 tbs evaporated (canned) milk

Melt the yeast with the warm milk (at 50 C. that is a temperature tolerable at our hands). On a working surface, mix the flours with sugar and salt, make a well in the center and mix the egg beating it with a fork, mixing it gradually with the flour. Add the melt yeast mixture and work the dough folding gradually the butter.Knead the dough for 7-8 mins adding the sunflower grains. Put the dough in a large greased bowl, cover with a wet towel and let it rise in a warm place for approx. 2 hours until it has doubled its size. Split the dough in 3 equal pieces and make cylinders from each , then plaid them in a braid that you will roll as a round. Put it in a baking tray and let it rise for 1 hour. Brush with the evaporated milk and sprinkle with the sesame seeds. Bake in a preheated oven at 180 C. for 45-50 mins. Kali oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Και οι 7 ηταν Υπεροχες – Τhe Magnificent 7

Κυριακή, 15 Απρίλιος, 2007

Διαβαζοντας προσφατα ενα post στο blog του dimitrisg σχετικα με τις ταινιες που του αρεσαν, ειδα οτι εκανε πασα και σε μενα. Παρα το γεγονος οτι ημουν αναπληρωματικος ή πρωτος επιλαχων στην προκληση/προσκληση συμμετοχης στο να εκθεσω κι εγω τις ταινιες που μου εχουν αρεσει κατα καιρους, με χαρα τελικα αποδεχθηκα και ιδου τα αποτελεσματα.
Η πρωτη μου επιλογη ειναι η ταινια : Dressed to Kill (Προετοιμασια για Εγκλημα) – Brian de Palma (1980) . Μια ταινια με ενταση, παθος και αρνηση. Υπεροχο θριλλερ απο εναν μαεστρο του ειδους. Αν ηταν φαγητο θα ηταν μακαροναδα με κουνελι αρωματισμενο με δεντρολιβανο.

Δευτερη μου επιλογη η ταινια Kiss of the Spider Woman (Το Φιλι της Γυναικας Αραχνης) – Hector Babenco (1985). Εκπληκτικη ταινια με μια λατρεμενη Sonia Braga. Θα την παρομοιαζα με φωλιες απο καταΐφι και κρεμα αρωματισμενη με μαστιχα και μεντα.

Τριτη κατα σειρα προτιμησης ερχεται η ταινια Maurice – James Ivory (1987). Υπεροχη ταινια, μελαγχολικη γεματη ανεκπληρωτες επιθυμιες και σκοτεινους ποθους. Σαν μοσχαρισιο φιλετο γεμιστο με φουα γκρα και τρουφες.

Επεται η ταινια Angel Heart (Δαιμονισμενος Αγγελος) – Alan Parker (1987). Με εναν εκπληκτικο Ντε Νιρο στο ρολο του Σατανα. Εδω θα ταιριαζε κατι ευκολο και πικαντικο. Αυγα γεμιστα με μαγιονεζα μουσταρδας και wasabi (βασαμπι). Το βασαμπι ειναι μια καυτερη κρεμα απο ασπρο ραπανι ιαπωνικης προελευσης και κουζινας και συνηθως σερβιρεται με σουσι.

Πεμπτη η ταινια The Crying Game (Το Παιχνιδι των Λυγμων) – Neil Jordan (1992). Μελοδραματικη ταινια αλλα και περιπετειωδης συγχρονως. Σαν χτένια πανω σε ενα μιλφειγ απο πατατα και μηλο και σαλτσα καρυ.

Προτελευταια μου επιλογη η ταινια A Clockwork Orange (Το Κουρδιστο Πορτοκαλι) – Stanley Kubrick (1972). Καινοτομικη ταινια για τα ηθη και την εποχη. Σαν κεηκ με γευση πρασινου τσαγιου και βανιλιας.

Εσχατη αλλα οχι και χειριστη η ταινια Vertigo – Alfred Hitchcock (1958). Εκπληκτικη ταινια με αγωνια και καταπληκτικες σκηνες. Της αξιζουν μπουκιες απο μπαμπαδες με ρουμι με γλασο λευκης σοκολατας.

Οπως καταλαβαινετε η λιστα με τα προσεχως μου αυξανεται. Υπομονη λοιπον και συντομα θα τις δειτε δημοσιευμενες ολες. Οι παραπανω ταινιες πραγματικα με εχουν συγκινησει και τις θεωρω απο τις αγαπημενες μου και ειναι αυτες που θα προτεινα να δει καποιος αν με ρωτουσε. Με τη σειρα μου λοιπον και θεωρωντας πως εχω εκπληρωσει τη συμμετοχη μου σε αυτο το παιχνιδι προσκαλω να παιξουν οι : popita, elafini, aa-duck και feggaroagkaliasmeni.

Ελαφίνια με κρεμα Καρυδας και σαλτσα Σοκολατα/Πορτοκαλι – Elafinia with Coconut cream and Chocolate/Orange sauce

Σάββατο, 14 Απρίλιος, 2007

Μεγαλωσα σε ενα περιβαλλον γεματο αγαπη και στοργικη διαθεση. Ομως ηταν ενα πολυ στενο περιβαλλον. Οι γονεις του πατερα μου, κυριως η μητερα του (προσεξτε πως ενω ηταν γιαγια μου δεν την θεωρησα ποτέ κατι τετοιο) ηταν εξ’αρχης αντιθετη με το γαμο των γονιων μου σε σημειο που απειλουσε να καψει με βιτριολι (οπλο τοτε στη δεκατια του 60) τους γονεις μου την ωρα που παντρευοντουσαν. Φυσικα ήταν ακαλεστη και εννοειται πως ο γαμος εγινε κρυφα. Αλλα ειναι μια ιστορια που θα διηγηθω σε επομενο post μου. Ακομη ομως κι απο το συγγενικο περιβαλλον της μητερας μου, οι επαφες ηταν σχετικα λιγες και αγγιζαν το τυπικο τις περισσοτερες φορες. Η μητερα μου εχει μια αδερφη 16 χρονια μεγαλυτερη της και ισως αυτο να επαιξε ρολο στις -ας πουμε- τυπικες σχεσεις τους. Το θεμα ειναι οτι παντα υπηρχε μια ανταγωνιστικη διαθεση μεταξυ τους. Κι οχι τοσο απο την πλευρα της μητερας μου. Η θεια μου καθε φορα που θα εκανε κατι η μητερα μου ή εμεις (τα παιδια της) θα αναφεροταν αμεσως πως κι εκεινη εκανε κατι αντιστοιχο ή τι εκαναν τα δικα της παιδια, διακοπτοντας πολλες φορες τη μητερα μου ή σταματωντας την οποιαδηποτε συζητηση εκει. Αυτο μας εκανε να ανταποκρινομαστε συνεχως σε ατυπες προκλησεις για να γινουμε καλυτεροι και να αποδειξουμε οτι αξιζαμε κι εμεις. Η αποδοχη προκλησεων εγινε μερος της ζωης μας καθως κι οι γονεις μας ανταποκρινοντουσαν συνεχως στην κριση του οποιουδηποτε που τελικα δεν ενεκρινε τη σχεση τους και την οικογενεια μας. Γιατι? Δεν ξερω ακομη αλλα με απασχολει. Μια προκληση ακομη ετεθη προ ημερων και στο blog μου απο την elafini. Γλυκεια προκληση βεβαια καθως ζητουσε ενα γλυκο με καρυδα. Και απεδεχθην φυσικα την προκληση. Και σας παρουσιαζω τα ελαφινια. Θα μπορουσαν να ειναι τορτελονια αλλα προτιμω τα ελαφινια ως πιο ποιητικα και ευηχα. Τα παιδευα μερες και μπορω να παραδεχτω οτι πειραματιστηκα αρκετα μεχρι να πετυχω το ποθητο αποτελεσμα. Ομως αξιζε τον κοπο. Δεν ειναι δυσκολη συνταγη, θελει λιγο παραπανω κοπο και μια σχετικη οργανωση του χρονου. Η ζυμη προηγειται στην παρασκευη, μετα η κρεμα και πριν το τηγανισμα κανουμε τη σαλτσα. Ειμαι σιγουρος πως θα λατρεψετε τα ελαφινια γιατι εχουν συγκλονιστικη γευση και η ινδικη καρυδα παντρευεται τελεια με τη σοκολατα και το πορτοκαλι. Προσοχη μονο μη παρασυρθειτε και φατε παραπανω καθως οι θερμιδες δεν ειναι λιγες εδω. Το γαλα καρυδας πουλιεται σε μορφη κονσερβας των 400 ml στα supermarkets στα ραφια με τα εθνικ προϊοντα. Ευχομαι να αρεσουν ολους και ειδικοτερα στην elafini που μου τα ζητησε.

elafinia

Για τη ζυμη
500 γρ. αλευρι
3 αυγα
3 κ.γ σησαμελαιο
3 κ.γ. Batida de coco
3 κ.γ ζαχαρη

Για τη γεμιση
400 ml γαλα καρυδας
100 ml γαλα
6 αυγα κροκους
1 φλ. ζαχαρη
80 γρ. αλευρι
1/2 κ.γ βανιλια
1/2 φλ. ινδοκαρυδο τριμμενο

Για τη σαλτσα
1 φλ. γαλα
1/4 φλ. κρεμα γαλακτος
1 κ.σ. βουτυρο
200 γρ. κουβερτουρα
2 κ.σ. ξυσμα πορτοκαλιου
2 κ.σ. χυμο πορτοκαλιου
1 κ.γ. Grand Marnier ή Cointreau

Λαδι για τηγανισμα
50 γρ. αχνη ζαχαρη

Βαλτε το αλευρι σε ενα παγκο εργασιας, σχηματιστε μια λακουβα στο κεντρο και ριξτε μεσα τα υπολοιπα υλικα για τη ζυμη. Ζυμωστε καλα μεχρι να αποκτησετε μια απαλη ζυμη. Ανοιξτε τη σε παχος 2 χιλ. κοψτε τετραγωνα με ακρες 5 εκ.
Βραστε το γαλα καρυδας μαζι με τη βανιλια και το γαλα. Σε ενα ξεχωριστο μπωλ χτυπηστε τα αυγα με τη ζαχαρη για δεκα λεπτα ωστε να ασπρισουν. Προσεκτικα προσθεστε το αλευρι στο μιγμα των αυγων και μετα προσθεστε τα ολα μαζι στο γαλα. Μολις παρουν μια βραση χαμηλωστε τη φωτια και σιγοβραστε για 3 λεπτα. Βγαλτε το απο τη φωτια και αφηστε να κρυωσει. Γεμιστε τα τετραγωνα με την κρεμα, διπλωστε τις ακρες και γυριστε τις αδειες πλευρες προς τα πισω ωστε να σχηματισουν ενα κυκλο.
Σε ενα βαθυ τηγανι βαλτε το λαδι να ζεσταθει και οταν καψει, τηγανιστε τα ελαφινια μεχρι να ροδισουν. Στραγγιξτε και πασπαλιστε με αχνη ζαχαρη.
Σε ενα κατσαρολακι σε μετρια προς δυνατη φωτια ζεσταινουμε το γαλα με την κρεμα γαλακτος μεχρι να σχηματιστουν φυσαλιδες στις ακρες (προσοχη να μη βρασει). Αποσυρουμε απο τη φωτια, προσθετουμε το βουτυρο και τη σοκολατα ανακατευοντας μεχρι να ομογενοποιηθουν. Ενσωματωνουμε και τα υπολοιπα υλικα και ανακατευουμε καλα. Για να σερβιρουμε, καλυπτουμε ενα πιατο με τη σαλτσα σοκολατας-πορτοκαλιου και τοποθετουμε τα ελαφινια απο πανω.

——————

For the dough
500 gr flour
3 eggs
3 tsp sesame oil
3 tsp batida de coco
3 tsp sugar

For the filling
2 cups coconut milk
6 egg yolks
1 cup sugar
80 gr flour
1/2 tsp vanilla extract
1/2 cup coconut flakes

For the sauce
1 cup milk
1/4 cup milk cream
1 tbs butter
200 gr dark chocolate chopped
2 tbs orange zest
2 tbs orange juice
1 tsp Grand Marnier or Cointreau

Oil for deep frying
50 gr confectioner’s sugar

Put the flour on a flat workspace and place the rest of the dough ingredients in a well in the center of the flour. Mix well until you have a smooth dough. Roll it out in 2 mm thick and cut squares out of it with sides of 5 cm.
Bring the 2 milks with the vanilla extract to a boil. In a separate bowl beat the eggs and sugar for approx. 10 mins until whitish. Carefully add the flour to the egg mixture then stir into the milk, bring to a boil, reduce the heat and let it simmer for 3 mins. Remove from the heat and let it cool. Fill the squares with the cream, fold the edges over and press the unfilled sides together to form a circle.
Heat the oil in a large frying pan until it is very hot. Deep fry the elafinia until golden brown. Drain and sprinkle them with confectioner’s sugar.
Heat the milk in a heavy saucepan over medium-high heat until you see some bubbles formed around the edges (do not let it boil). Remove form heat and add butter and chocolate stirring until smooth. Fold in the rest of the ingredients stirring constantly until all are blended well.To serve cover a plate with the chocolate-orange sauce and place the elafinia on top. Kali oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Ποπίτα Λεμονιου – Lemon Popita

Παρασκευή, 13 Απρίλιος, 2007

Στο διαβα της ιστοριας μερικα γλυκα εχουν παρει το ονομα τους απο διασημες γυναικες ηθοποιους ή χορευτριες. O Εscoffier ονομασε το Peach Melba χαριν της Αυστραλιανης τραγουδιστριας Dame Nellie Melba, και η Pavlova ονομαστηκε ετσι προς τιμην της μπαλαρινας Anna Pavlova , βεβαια εριζουν Αυστραλοι και Νεοζηλανδοι ως προς το ποιοι τελικα ηταν οι νονοι, ομως τα επιδορπια περασαν στην αιωνιοτητα και νομιζω πως λιγοι γνωριζουν απο που προηλθαν οι ονομασιες τους. Φυσικα δεν μπορω να συγκριθω με τον Escoffier αλλα χαριν ενος πολυ γλυκου σχολιου που μου εκανε η Ποπιτα στο μυζοτο μου της υποσχεθηκα μια συνταγη με το ονομα της. Ειλικρινα σπαζοκεφαλιασα για να βρω τι θα εκανα και παιδευτηκα μεχρι να πετυχω το ποθητο αποτελεσμα. Αυτη η ποπιτα εχει την ικανοτητα να σε ξαφνιαζει καθως ειναι γλυκεια μεν αλλα δεν την καταλαβαινεις απο την αρχη. Η γλυκα της ερχεται σιγα σιγα και σε γεμιζει ενω το λεμονατο αρωμα αφηνει μια υπεροχη επιγευση. Ειναι μια αρκετα δυσκολη συνταγη (ισως η δυσκολοτερη που εχω δημοσιευσει μεχρι στιγμης) αλλα με λιγη προσοχη ολοι μπορουν να την πετυχουν. Υπαρχουν αρκετα μυστικα που συντελουν στην πραγματοποιηση της ποπιτας και ειναι σημαντικο να τηρηθουν. Η ξεκουραση της ζυμης για μια νυχτα στο ψυγειο θα την μετατρεψει σε απαλη και ευπλαστη , οπως και το κρυωμα του μιγματος λεμονιου για να σφιξει και να μπορεσει να ενσωματωθει με τη σαντιγυ. Η μεμβρανη πανω απο το μειγμα μας ειναι απαραιτητη ωστε να μη πιασει κρουστα οσο θα κρυωνει. Καταλαβαινετε φανταζομαι πως ειναι ενα γλυκο που μπορει να προετοιμαστει απο την προηγουμενη μερα (η κρεμα διατηρειται στο ψυγειο μεχρι και 3 μερες) και το μονο που θα χρειαστει ειναι το γεμισμα και ψησιμο την επομενη μερα. Για τους τεμπεληδες προτεινω να αντικαταστησουν τη ζυμη λεμονιου με ετοιμη ζυμη σφολιατα αλλα σαφως το αποτελεσμα δεν θα ειναι το ιδιο. Να ευχαριστησω για αλλη μια φορα την Ποπιτα για το γλυκο της σχολιο και ευχομαι να αρεσει σε οποιονδηποτε δοκιμασει να την παρασκευασει. Καλη επιτυχια.

lemon popita

Για τη ζυμη
50 γρ μαγια
50 ml γαλα ζεστο
550 γρ αλευρι
50 γρ ζαχαρη
5 αυγα
2 κ.γ.αλατι
1 λεμονι ξυσμα
200 γρ βουτυρο

Για τη γεμιση
2 αυγα
200 γρ ζαχαρη
100 γρ αλευρι
100 γρ βουτυρο
1 πρεζα αλατι
500 ml κρεμα γαλακτος 33% λιπαρα
2 κ.γ. λεμονι ξυσμα
2 κ.γ. λεμονι χυμος
1/2 κ.γ βανιλια σκονη

1 κροκο αυγου
40 γρ. ζαχαρη αχνη

Διαλυουμε τη μαγια στο γαλα. Ανακατευουμε το αλευρι με τη ζαχαρη και τη μαγια. Ζυμωνοντας προσθετουμε τα αυγα το αλατι και το ξυσμα λεμονιου. Συνεχιζουμε το ζυμωμα για 7-8 λεπτα ακομη και προσθετουμε το βουτυρο σταδιακα σε μικρα κομματια. Σκεπαζουμε με πλαστικη μεμβρανη και τη βαζουμε στο ψυγειο να ξεκουραστει για μια νυχτα. Βουτυρωνουμε ενα στρογγυλο ταψι, ανοιγουμε τη ζυμη και τη στρωνουμε στο ταψι. Την αφηνουμε να φουσκωσει σε ζεστο μερος για 1 ωρα. Αλειφουμε τις ακρες με κροκο αυγου και τρυπαμε τη βαση με ενα πηρουνι. Με ενα τροχο (ή μαχαιρι) κοβουμε τη ζυμη που περισσευει
Σε ενα κατσαρολακι βαζουμε τα αυγα, τη μιση δοση ζαχαρης και το ξυσμα λεμονιου και ανακατευουμε μεχρι να γινουν ενα απαλο μειγμα. Προσθετουμε το χυμο λεμονιου και το βουτυρο και το βαζουμε σε χαμηλη φωτια ανακατευοντας συνεχως μεχρι να σφιξει, 7-9 λεπτα περιπου. Προσοχη δεν πρεπει να βρασει το μιγμα.
Σε ενα μπωλ βαζουμε το μιγμα λεμονιου και σκεπαζουμε την επιφανεια με πλαστικη μεμβρανη. Το βαζουμε στο ψυγειο να κρυωσει και να σφιξει για 3 ωρες τουλαχιστον. Χτυπαμε την κρεμα γαλακτος μεχρι να σφιξει. Ενσωματωνουμε απαλα την σαντιγυ μεσα στο μιγμα λεμονιου. Σε ενα αλλο μπωλ ανακατευουμε το αλευρι με την υπολοιπη ζαχαρη, το αλατι και τη βανιλια. Καλυπτουμε τη ζυμη με το μιγμα απο αυτα τα ξερα υλικα. Με μια σακουλα κορνε απλωστε τη σαντιγυ πανω απο αυτο το στεγνο μειγμα και πασπαλιστε την επιφανεια με αχνη ζαχαρη.Ψηνουμε σε προθερμασμενο φουρνο στους 230 C. για 15-20 λεπτα. Αφηστε να κρυωσει πριν τη σερβιρετε.

——————-

for the dough
50 gr yeast
50 ml milk warm
550 gr flour
50 gr sugar
5 eggs
2 tsp salt
1 lemon zest
200 gr butter

for the filling
2 eggs
200 gr sugar
100 gr flour
100 gr butter
1 pinch salt
500 ml cream 33% fat
2 tsp lemon zest
2 tsp lemon juice
1/2 tsp vanilla extract

1 egg yolk
40 gr. confectioner’s sugar

Dissolve the yeast in the milk. Knead the flour with the sugar and dissolved yeast. Add the eggs, salt and grated lemon zest. Knead for 7-8 mins, then add the butter in small pieces. Cover with plastic wrap and let it rest in the refrigerator overnight. Grease a flat pie pan with butter, roll out the dough and line the pan with it. Allow it to rise in a warm place for 1 hour. Brush the edges with egg yolk and prick the base with a fork. With a pastry wheel (or a knife) cut off thr surplus dough from the edges.
Combine the eggs, half of the sugar, and lemon zest in a heavy medium-size saucepan and whisk the mixture until it is smooth. Add the lemon juice and butter and cook the mixture over medium heat, whisking constantly, until it is thickened, 7 to 9 minutes. Do not allow the mixture to come to a boil.
Pour the lemon mixture into a bowl, and cover the surface with plastic wrap. Refrigerate until cold and thick for at least 3 hours. Beat the cream until stiff. Gently fold the whipped cream into the lemon mixture. In another bowl mix the flour with the other half of the sugar, a pinch of salt and vanilla extract. Cover the dough with this mixture of dry ingredients. With a pastry bag pipe the whipped cream on top of the dry mixture and then dust the surface with confectioner’s sugar. Bake in a preheated oven at 230 C. for 15-20 mins. Allow to cool before serving.

AddThis Social Bookmark Button

Ανοιξιατικα Ρολα της Ελληνικης Γης – Spring Rolls from the Greek Lands

Δευτέρα, 9 Απρίλιος, 2007

Χριστός Ανέστη. Να’μαστε γεροί και του χρονου, να ξανααναστησουμε, να ξαναγιορτασουμε και να ξαναφαμε ολα τα πασχαλινα καλουδια. Ομορφη γιορτη. Ηταν κι ο καιρος καταλληλος και ολα ηταν μαγευτικα. Τελειωσε κι αυτο οπως κι ολα βεβαια. Αλλα μειναμε ελπιζω ολοι ευχαριστημενοι. Μνημονευσαμε ολους τους φιλους και συγγενεις, ζωντανους και μη. Σαν να ημασταν μια μεγαλη παρεα. Παροντες ο καθενας με τον τροπο του. Ανασυραμε αναμνησεις απο τα μυχια της ψυχης μας. Γελασαμε, ηπιαμε, φαγαμε (εκπληκτικα κι ας με θεωρησετε εγωκεντρικο) και διασκεδασαμε. Το λεμονατο κατσικακι του παππου μου το ειχα βαλει απο τις 9.30 το πρωι να σιγοψηνεται στους 100 C. και στις 3 ειχε μελωσει. Οι μικρες στρογγυλες πατατουλες μπηκαν κατα τις 12 για να μη λιωσουν. Για τη μαμα φετος ξεπηδησε μια καινουρια συνταγη εκ των ενοντων. Γαριδες δεν βρηκαμε και μαγειρεψαμε φιλετο κοτοπουλου με ξερα δαμασκηνα και βερικοκα, κρεμα γαλακτος και μπυρα. Θα τη γραψω συντομα τη συνταγη, γιατι μοσχομυρισε οταν τη σερβιρισα. Ο καλος μας γειτονας απο το διπλανο κτημα μας εφοδιασε με αγκαλιες απο φρεσκα αντιδια (υπεροχα για βραστη σαλατα, ή φρικασε), φρεσκα κρεμμυδακια, μαρουλια, καροτα, κολιανδρο και μαιντανο. Και μια και υποσχεθηκα σε εναν αναγνωστη μου να ανεβασω τη συνταγη για τα ανοιξιατικα ρολα , τι καλυτερη ευκαιρια απο αυτη, οταν μαλιστα εχω και τετοιους γηινους θησαυρους να εκμεταλλευτω. Μια ευκολη συνταγη. Αρκετα υγιεινη καθως το μονο επιβαρυντικο ειναι το τηγανισμα αλλα δεν υπαρχει αλλος τροπος μαγειρεματος για τα κλασσικα κινεζικα spring rolls. Ειναι απολυτα vegetarian πιατο καταλληλο ακομη και για περιοδους νηστειας. Παρασκευαζεται παραδοσιακα με φυλλα απο ρυζαλευρο (θα τα βρειτε ετοιμα σε πακετα σε ολα τα μεγαλα supermarkets στο τμημα των εθνικ προϊοντων), ομως μπορειτε να τα αντικαταστησετε ειτε με ετοιμο φυλλο κρουστας που θα κοψετε σε τετραγωνα των 20 εκ., ειτε να κανετε το δικο σας φυλλο με 1 φλ. νερο, 1/2 φλ. λαδι , 1/3 φλ. ξυδι, 1/2 κ.γ. αλατι και 2 φλ. αλευρι. Ζυμωνετε σε αλευρωμενη επιφανεια και χωριζετε σε μπαλακια μεγεθους γκολφ και ανοιγετε σε λεπτα στρογγυλα πιτακια μεγεθους 20 εκ. περιπου. Γεμιζετε και τηγανιζετε οπως παρακατω. Σερβιρετε ζεστα με τη γλυκοξινη σαλτσα που σας προτεινω ή σκετα σαν ορεκτικο ή σαν σνακ για μπυρα σε βραδιες ποδοσφαιρου.

Για τη γεμιση
10 γρ. αποξηραμενα μανιταρια, μουσκεμενα σε χλιαρο νερο για 10 λεπτα και κομμενα σε λεπτες φετες
2 μεγαλα καροτα κομμενα ζουλιεν (μπαστουνακια)
3 κ.σ. φρεσκα κρεμμυδακια ψιλοκομμενα
2 κ.γ. κουκουναρια
1 κ.σ. φρεσκο τζιντζερ ψιλοκομμενο
1/2 κοκκινη γλυκεια πιπερια κομμενη ζουλιεν
1/3 φλ. μαρουλι ψιλοκομμενο
50 γρ. μαλλια αγγελου (ζυμαρικα) ή vermicelli
2 κ.σ. φρεσκο βασιλικο ή δυοσμο ψιλοκομμενο
1 κ.σ. ελαιολαδο
1/4 φλ. φρεσκο κολιανδρο ή μαϊντανο
1/4 κ.γ. μαυρο πιπερι
1 πρεζα αλατι

24 φυλλα spring rolls
1 αυγο χτυπημενο
1/2 φλ. λαδι για το τηγανισμα

Για τη γλυκοξινη σαλτσα
1 κ.σ. σαλτσα σογιας
2 κ.σ. ξυδι βαλσαμικο
1/2 κ.γ μουσταρδα
1/2 κ.σ. σησαμελαιο
2 σκ. σκορδο πολτοποιημενο
1 πρεζα ζαχαρη
2 κ.σ. χυμο πορτοκαλιου ή μανταρινιου

Σε ενα μεγαλο μπωλ, αναμιγνυουμε τα μανιταρια, την πιπερια, τα κρεμμυδακια, το μαρουλι, τα κουκουναρια, το ελαιολαδο, τον κολιανδρο (ή μαιντανο), αλατι και πιπερι και ανακατευουμε καλα.
Αφηνουμε να μαριναριστουν για 10 λεπτα σε θερμοκρασια δωματιου ανακατευοντας συχνα. Αν χρησιμοποιησουμε τα ετοιμα φυλλα για spring rolls, γεμιζουμε ενα μεγαλο μπωλ με ζεστο νερο. Βουταμε καθε φυλλο για 5 δευτερολεπτα ή μεχρι να μαλακωσουν και να γινουν διαφανα. Τα βγαζουμε και τα αφηνουμε να στραγγιξουν πανω σε μια καθαρη πετσετα. Μη τα βαλετε το ενα πανω στο αλλο γιατι ετσι θα κολλησουν μεταξυ τους.
Στο μεταξυ, βαλτε τα ζυμαρικα σε σε ενα μεσαιο μπωλ. Καλυψτε τα με βραστο νερο και αφηστε να μουλιασουν για 5 λεπτα ή μεχρι να μαλακωσουν. Στραγγιξτε καλα και κοψτε σε κομματια των 5 εκ. Βαλτε 2 κ.σ απο τα ζυμαρικα και 2 κ.σ. απο τα λαχανικα περιπου 2 εκ. απο την κατω ακρη καθε φυλλου. Πασπαλιστε με λιγο βασιλικο ή δυοσμο. Βρεξτε με λιγο αυγο τις ακρες του φυλλου.
Διπλωστε την κατω πλευρα πανω απο τη γεμιση, διπλωστε προς τα μεσα τις δυο ακρες και τυλιξτε σε σφιχτα ρολα. Πιεστε για να κλεισουν καλα. Βαλτε τα ρολα σε μια πιατελα, με την ενωση απο κατω. Σκεπαστε με διαφανη μεμβρανη και βαλτε τα στο ψυγειο για 10 λεπτα (μπορειτε να τα ετοιμασετε και νωριτερα και να τα διατηρησετε στο ψυγειο για αρκετες ωρες).
Σε ενα βαθυ τηγανι ή wok ζεσταινετε το λαδι μεχρι να καψει. Βαλτε 3-5 ρολα στο τηγανι (εξαρταται απο το μεγεθος του τηγανιου και δεν πρεπει να ειναι ασφυκτικα). Τηγανιστε για 2-3 λεπτα γυρνωντας ωστε να ροδισουν απο ολες τις πλευρες. Βγαλτε τα και αφηστε να στραγγιξουν σε χαρτι κουζινας. Διατηρηστε τα ζεστα μεχρι να τηγανισετε και τα υπολοιπα.
Σε ενα αλλο μπωλ, συνδυαστε ολα τα υλικα για τη σαλτσα. Σερβιρετε μαζι με τα ρολα σαν σαλτσα για βουτηγμα των ρολών.

——————

Christ Has Risen. I wish we will be healthy next year to celebrate, revive and eat again all the Easter goodies. Nice Holy Day. The weather helped and it was enchanting. It’s over though as anything does. I simply hope we are all happy. We recalled of friends and relatives, alive or not. As if we were a big company. Each of it present in his own way. We remembered memories from deep inside our souls. We laughed, drunk, ate (amazingly and you can call me cocky) and had lots of fun. My grandfather’s lemony goat was being slowly cooked in 100 C. from 9.30 in the morning and by 3.00 it was honeyglazed. The little round baby potatoes joined the oven around 12.00 we didn’t want them to melt. For Mum this year came a new recipe from within. We couldn’t find any shrimps so we cooked chicken filet with dry prunes, apricots, beer and milk creme. I’ll post that recipe eventually since it spread fragrances all over our table when I served it. Our kind neighbour from the site next to ours gave us bunches of endives, lettuces, spring onions, carrots coriander and parsley. And since I promised one of my readers to post a recipe for spring rolls what could be a better opportunity than this, especially with all those earthy treasures. Quite an easy recipe. Healthy enough since the only burdening is the frying, but there is no other way of making classic Chinese spring rolls. An absolutely vegetarian dish proper even for fasting. Traditionally prepared with rice sheets (you can bye them in every supermarket under the ethnic cuisines shelves) but you can replace them with ready made phyllo dough that you will cut in 20 cm. squares, or you can make your own with 1 cup water, 1/2 cup olive oil, 1/3 cup vinegar, 1/2 tsp salt and 2 cups flour. Work the dough on a floured surface, split it in golf ball sized balls, and make flat thin round sheets of 20 cm. approx. Stuff and fry accordingly. Serve with the sweet and sour sauce I propose or straight as a side dish or even as as beer snack for football nights.

For the spring rolls
10 gr. dried mushrooms, soaked in tepid water for 10 mins. and finely sliced
2 large carrots, julienned
3 tbs spring onions finely chopped
2 tsp pinenuts
1 tbs fresh ginger root, finely chopped
1/2 sweet red pepper, julienned
1/3 cup thinly sliced lettuce
50 gr. vermicelli noodles
2 tbs fresh basil or mint shredded
1 tbs olive oil
1/4 cup minced fresh coriander or parsley
1/4 tsp black pepper
1 pinch salt
24 spring roll sheets
1 egg beaten
1/2 cup oil for frying

For the sauce
1 tbs soy sauce
2 tbs balsamic vinegar
1/2 tsp mustard
1/2 tbs sesame oil
2 cloves garlic minced
1 pinch sugar
2 tbs orange or tangerine juice

In a large bowl, combine the mushrooms, carrots, red pepper, spring onions, lettuce, ginger root, pinenuts, olive oil, coriander or parsley, salt and pepper and toss well.
Let marinate at room temp for 10 minutes, stirring frequently. If you will use the spring roll sheets, fill a large bowl with warm water. Dip each rice-paper round into the water for 10 seconds, or until softened and translucent. Remove and let drain on a clean dish towel. Do not stack the rice papers; they will stick together.
Meanwhile, place the noodles in a medium bowl. Cover with boiling water and soak for 5 mins, or until the noodles are softened. Drain well and cut into 5 cm pieces. Place 2 tbs of the noodles and 2 tbs of the vegetable mixture about 2 cm from the lower edge of each rice paper round. Sprinkle with basil/mint leaves. Brush egg around the sides of the pastry.
Fold the bottom edge over the filling; fold in both sides and roll up tightly. Press to seal. Place on a plate, seam side down; cover with plastic wrap. Refrigerate for 10 minutes (you can also make these ahead of time and refrigerate for several hours).
Heat the oil in a wok or deep fryer until it smokes. Add 3-5 spring rolls to the oil (dependent on the size don’t over crowd them). Cook them for 2-3 minutes turning them so that they are crisp and golden brown. Remove the spring rolls and drain on kitchen paper. Keep them warm while you cook the remaining rolls.
In a separate bowl, combine the soy sauce, orange juice, balsamic vinegar, sesame oil, mustard, garlic and sugar. Serve as a dipping sauce with the spring rolls. Kali oreksi

AddThis Social Bookmark Button

  • Η Ματωμενη Μακαροναδα της Μαγδαληνης – Rigattoni Alla Puttanesca

    Τρίτη, 3 Απρίλιος, 2007

    Τιναξε απο πανω της το βαρυ παπλωμα και σηκωθηκε νωχελικα κατευθυνομενη προς το μπανιο. Το βαριοταν αυτο. Παλι θα προσποιοταν πως δουλευει το πρωι σε μια μεγαλη εταιρια και μαλιστα με θεση σημαινοντος στελεχους. Θα εδινε και την ψυχη της για να μπορεσει να πει πως η Μαντυ, που απο πανω της περνουσαν καθε μερα δεκαδες αντρες, ηταν η Μαγδαληνη που ζουσε ακομη στο πατρικο της με τους ανημπορους γονεις της. Πλενοντας το προσωπο της ενιωσε μια καθαρση εκεινο το πρωινο. Σαν να ειχε πεταξει απο πανω της ενα βαρυ παλτο και στεκοταν τωρα γυμνη μπροστα στον ολοσωμο καθρεφτη που δεν την αδικουσε. Ηταν ομορφη. Με μια αριστοκρατικη ομορφια κι ας καταγοταν απο δυο φτωχους γονεις που το μονο που καταφεραν ηταν να τη σπουδασουν. Ολα απο εκεινες τις σπουδες ξεκινησαν. Εκει ειχε γνωρισει τον Μεμο και τις παρεες του. Γονοι πλουσιων οικογενειων ολοι, μαθημενοι να παιρνουν οτι τους γυαλιζε στο ματι, δεν διστασαν να της προτεινουν ενα μεγαλο ποσο για να την «παρουν». Ηξερε πως αν δεν δεχοταν θα ειχε την ιδια τυχη με εκεινη την ατυχη κοπελλα που βρεθηκε γυμνη και χτυπημενη απο αυτοκινητο σε ερημικο δρομο, φορωντας στο λαιμο την κορδελλα «Miss Ex-Virgin». Ολοι ήξεραν ποιος ηταν ικανος για κατι τετοιο αλλα κανεις δεν τολμουσε να το πει ή να το καταδωσει. Κι οταν αργοτερα την εκβιαζαν με φωτογραφιες οτι θα τις παρεδιδαν στους γονεις της, υπεκυψε πολλες φορες στα ανωμαλα γουστα των φιλων του Μεμου. Οσο σιχαινοταν τον Μεμο, τοσο τον αγαπουσε. Πιστευε μεσα της πως μια μερα θα της ελεγε κι εκεινος οτι την αγαπα κι οτι θα την παρει μακρια απο ολα αυτα. Ομως αυτο δεν εγινε ποτε. Κι οταν τελειωσε το Πανεπιστημιο, εχοντας μαθει πολυ καλα την τεχνη του ερωτα και το οτι ειχε αναμεσα στα ποδια της τη φωλια που γεννοβολουσε ευκολα και πολλα χρηματα, εγινε η Μαντυ. Η πασιγνωστη Μαντυ, που την χρυσωναν για μια βραδια μαζι της. Ειχαν χαιδεψει το κορμι της τοσα χερια, ειχαν φιλησει τα χειλη της τοσα στοματα. Δεν ειχε νιωσει ποτε την παραμικρη ελξη για κανεναν αλλο εκτος του Μεμου. Σηκωσε τα μαλλια της ψηλα και χωθηκε στη ντουζιερα. Εκανε ενα γρηγορο ντουζ και γυμνη κατευθυνθηκε στο δωματιο της. Οι γονεις της ηταν ακομη ξαπλωμενοι. Η εξωπορτα ανοιξε κι εμφανιστηκε η Κυρα Ειρηνη, η οικονομος που εκτελουσε και χρεη νοσοκομας. Την κοιταξε στα ματια επιτιμητικα. Αυτη η γυναικα την ξεγυμνωνε με μια ματια και μονο. Ενιωσε το κρυο βλεμμα της μεχρι μεσα στην καρδια της. Εκλεισε την πορτα του δωματιου της κι αρχισε να ντυνεται. Βγηκε κι αφησε πανω στο τραπεζι μερικα χαρτονομισματα κι εφυγε. Μαζι ειχε αφησει και ενα χαρτι με τη συνταγη της μακαροναδας που ειχε μαθει να φτιαχνει απο μια αλλη «συναδελφο» απο τη Ναπολη. Ηταν απο τα λιγα πραγματα που της αρεσαν. Η μακαροναδα της. Μπηκε στο αμαξι της και κατευθυνθηκε προς την παραλια. Το καινουριο της διαμερισμα βρισκοταν στον τελευταιο οροφο της πιο συγχρονης πολυκατοικιας της πολης μπροστα στην παραλια. Οι τζαμαριες καθρεφτιζαν ολο το λιμανι κι ολη τη θαλασσα. Ακομα και τα μπαλκονια ειχαν γυαλινα παραπετασματα για να μην εμποδιζει τιποτε την απολυτη θεα. Εκατσε στον καναπε απεναντι απο τη βεραντα και αφησε το βλεμμα της να περιπλανηθει στο κενο. Το χτυπημα στην πορτα την τρομαξε. Κανεις δεν ηξερε οτι μενει εκει. Προφανως καποιος πλασιε. Ανοιξε την πορτα και σωριαστηκε κατω απο το αποτομο χτυπημα. Η φωνη του Μεμου ακουστηκε βαρια. -Νομιζες οτι μπορουσες να μου κρυφτεις? Την τραβηξε απο τα μαλλια και την εσυρε μεχρι τη βεραντα. Την εσπρωξε μεχρι την ακρη και της εδωσε ενα ακομη χαστουκι. Επειτα τη φιλησε με παθος και μια πρωτογνωρη ενταση. Τη φιλουσε αχορταγα. Ενιωσε αμεσως στην κοιλια της να την πιεζει ερεθισμενο αυτο που σιχαινοταν. Ομως με τον Μεμο ηταν αλλιως. Το ηθελε κι εκεινη. Ανοιξε ελαφρα τα ποδια της και κατεβασε το εσωρουχο της με μια κινηση. Μπηκε μεσα της βιαια. Της εκανε ερωτα εκει στα ορθια στη βεραντα ακουμπωντας στο γυαλινο παραπατεσμα. Οι πελατες απο το μπαρ του ισογειου πεταχτηκαν αμεσως εξω μολις ακουσαν το θορυβο απο τα σπασμενα τζαμια και τον πνιχτο ηχο απο κατι που εσκασε με δυναμη στην ασφαλτο. Η Μαγδαληνη κειτοταν νεκρη πανω στο αψυχο σωμα του Μεμου κι απο τα ανοιχτα ματια της κυλουσαν δακρυα… Απο αιμα. Στα χερια της κρατουσε ενα τσαλακωμενο χαρτι. Ηταν η συνταγη για τη μακαροναδα της. Που ειχε ξεχασει να την αφησει στο τραπεζι.

    2 κ.σ. ελαιολαδο
    1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
    2 σκελιδες σκορδο ψιλοκομμενο
    4 φιλετα αντσουγιας ψιλοκομμενα
    2 μικρες κοκκινες καυτερες πιπεριες ή 1 κ.γ. μπουκοβο
    4 ωριμες ντοματες ή 1 κονσερβα ντοματας ψιλοκομμενη
    1 κ.σ. καπαρη ξεπλυμενη και ψιλοκομμενη
    100 ml κοκκινο κρασι
    5-6 ελιες Καλαματας χωρις κουκουτσι και κομμενες στη μεση
    5-6 πρασινες ελιες χωρις κουκουτσι και κομμενες στη μεση
    5-6 μικρες μαυρες ελιες χωρις κουκουτσι και κομμενες στη μεση
    1 κ.σ. ριγανη φρεσκια ή ξερη
    1 κ.σ. βασιλικο φρεσκο ή ξερο
    Αλατι και πιπερι
    2 κ.σ. φρεσκο μαιντανο
    1/2 φλ. τριμμενο κεφαλοτυρι ή παρμετζανο
    500 γρ. ριγκατονι ή αλλο ζυμαρικο

    Ζεσταινουμε σε βαθυ τηγανι το ελαιολαδο και προσθετουμε το κρεμμυδι, το σκορδο, τις αντσουγιες και τις κοκκινες πιπεριτσες. Σωταρουμε για 4-5 λεπτα σε μετρια φωτια μεχρι να μαλακωσουν και να ροδισουν. Προσθετουμε τις ντοματες και συνεχιζουμε το μαγειρεμα για 3-4 λεπτα ακομη ανακατευοντας περιστασιακα. Προσθετουμε την καπαρη, το κρασι, αλατι και πιπερι, σκεπαζουμε για σιγοβραζουμε για 20 λεπτα. 5 λεπτα πριν το τελος προσθετουμε το βασιλικο και τη ριγανη. Στο μεταξυ σε μεγαλη κατσαρολα βαζουμε αλατισμενο νερο να βρασει. Βραζουμε τα ζυμαρικα al dente, τα στραγγιζουμε και κραταμε 2 κ.σ. απο το νερο του βρασμου. Ξαναβαζουμε τα ζυμαρικα στην κατσαρολα, προσθετουμε τη σαλτσα ντοματας, τις ελιες και τον μαιντανο κι ανακατευουμε καλα. Σερβιρουμε με τριμμενο τυρι. Η συνταγη αυτη ειναι μια εκδοχη της κλασσικης «πουτανεσκα» που ονομαστηκε ετσι χαριν των «ευκολων γυναικων» της Ναπολης, κατα ενα μυθο, επειδη ηταν μια μακαροναδα ευκολη και γρηγορη που μπορουσαν να τη μαγειρεψουν στα διαλλειματα αναμεσα σε πελατες. Αλλος μυθος λεει πως ονομαστηκε ετσι επειδη το εντονο αρωμα αυτης της μακαροναδας λειτουργουσε σαν ερωτικο καλεσμα στους πελατες των «γυναικων της ηδονης».Το κρασι ειναι κοκκινο για να ταιριαζει με τα ματωμενα δακρυα της Μαγδαληνης και σαν ποικιλια προτεινω ενα Chianti ή ενα Merlot.

    ————————-

    This is a classic version of the «alla puttanesca» sauce which was called like that in honour of the «ladies of pleasure» in Naples, and accordint to one myth it was because it was quick and easy to prepare between customers. Another myth tells that it was due to the intense aroma of this sauce that was like a siren’s call to the customers of the ladies of pleasure. I suggest a Chianti or Merlot wine that matches perfectly.

    2 tbs olive oil
    1 onion chopped
    2 garlic cloves chopped
    4 anchovy fillets chopped
    2 red chillies, chopped or 1 tsp red pepper flakes
    4 ripe tomatoes chopped or 1 can
    1 tbs capers well rinsed and coarsely chopped
    100 ml red wine
    5-6 black Kalamata olives pitted and cut in half
    5-6 green olives pitted and cut in half
    5-6 small black olives pitted and cut in half
    1 tbs oregano (fresh or dried)
    1 tbs basil (fresh or dried)
    Salt and Pepper to taste
    2 tbs fresh parsley
    1/2 cup grated Kefalotiri or Parmezano cheese
    500 gr. rigattoni or other pasta

    Heat the oil in a saucepan, add the onion, garlic, anchovies and chillies. Cook over medium heat for 4-5 mins, until all are soft and golden. Add the tomatoes and cook for further 3-4 mins, stirring occasionally. Then add the capers, wine, salt and black pepper to taste, cover and simmer for 20 mins. 5 mins before the end add oregano and basil. Meanwhile bring a large pot with salted water to a boil. Add the pasta and cook al dente. Drain the pasta, reserving 2 tbs of the cooking water in the pot. Return the pasta to the hot pot. Add the tomato sauce, olives and parsley and toss well. Serve sprinkled with grated cheese.Kali Oreksi.

    AddThis Social Bookmark Button

    Εναλλακτικη Μαγειριτσα με Μανιταρια – Alternative Greek Easter Soup with Mushrooms

    Δευτέρα, 2 Απρίλιος, 2007

    easter eggs

    Οσο ημασταν μικρα παιδια , οι γονεις μας, ενω ηταν πολυ μποεμηδες και διασκεδαζαν οσο περισσοτερο μπορουσαν, ηταν παρα πολυ καλοι στο να μας διαπαιδαγωγησουν και να μας μεταφερουν παραδοσεις και εθιμα που εγιναν τελικα εφοδια για τη ζωη του καθενος μας. Η Μεγαλη Βδομαδα, ηταν παντα εβδομαδα νηστειας, εκκλησιασμου και μαγειρεματος. Τσουρεκια, κοκκινα αυγα (λιγα καθως η μητερα μας προτιμουσε παντα καποια πιο εντυπωσιακα οπως βλεπετε πιο πανω), λαμπριατικα κουλουρακια, νεροβραστες φακες, φασολια πιαζ, χαλβας και ταχινι, μοσχομυριζαν ετησιως στο σπιτι μας.Μια βδομαδα που περιμεναμε παντα με μεγαλη αγωνια, καθως ειχε νηστεια -και θυμαμαι ακομη με ποση λαχταρα περιμενα να φαω το κουλουρι μετα την Θεια μεταληψη την ημερα της Μ.Πεμπτης- ψωνια με καινουρια ρουχα και παπουτσια και φυσικα μαγειριτσα και σουβλιστο κατσικι. Η μητερα μας μια κλασσικη μοσχαναθρεμμενη κορη μαναβη σιχαινοταν κυριολεκτικα τα κρεατα και δη τα αρνια και τα κατσικια. Δεν εχει δοκιμασει στη ζωη της ποτε. Παρα το γεγονος αυτο οταν παντρευτηκε με τον πατερα μας , υποχρεωθηκε να μαγειρεψει και αυτα που δεν της αρεσαν.Το μονο που δεν μαγειρεψε ποτε ηταν το χοιρινο. Οχι επειδη εμεις δεν το τρωγαμε. Αλλα επειδη η ιδια δεν ηθελε ουτε να το πιασει. Ουτε και να το μυρισει. Βεβαια επειδη δεν μπορουσε να χαλασει τα χατηρια μας, το βραδυ της Αναστασης, μετα την εκκλησια, μας περιμενε παντα μια μοσχομυριστη μαγειριτσα που την αυγοκοβε μολις επιστρεφαμε με το Αγιο Φως ανα χειρας. Το ποσο ενθουσιαστηκε η μητερα μας οταν αρχισα να μαγειρευω εγω και ανελαβα φυσικα τη μαγειριτσα ειναι απεριγραπτο. Σαν να ειχε κερδισει τον πρωτο αριθμο στο λαχειο. Εδω να κανω μια παρενθεση και να πω πως η μητερα μας την ημερα του Πασχα τρωει γαριδες μπενιε ενω ολοι οι υπολοιποι πεφτουμε με τα μουτρα στα παραδοσιακα κοψιδια. Παραπρολογισα ηδη βεβαια και λεω να μη μακρηγορω αλλο. Πριν μερικα χρονια ο πατερας μας επαθε ευτυχως ενα ελαφρυ εμφραγμα. Κι οταν λεω ελαφρυ το εννοω καθως το επαθε Κυριακη απογευμα και πηγε στο γιατρο την Πεμπτη και το ανακαλυψαν τοτε. Ολο το μεσοδιαστημα νομιζε πως ειχε κρυολογησει Ιουλιο μηνα. Ευτυχως ηταν ελαφρυ κι ετσι ειναι ακομη κοντα μας χωρις καμμια απολυτως παρενεργεια. Φυσικα ο γιατρος του συνεστησε κι εκοψε το καπνισμα και ολα τα λιπαρα και τις βαριες σαλτσες. Απο τοτε αποφασισαμε οικογενειακως να μη ξαναφαμε την παραδοσιακη μαγειριτσα. Και βρεθηκε σαν υποκαταστατο η μαγειριτσα μανιταριων. Μια σουπα νοστιμη, ευκολη και πανω απ’ολα χωρις τα επιβαρυντικα λιπαρα. Ξερω πως σε ολους μας αρεσει η μαγειριτσα κι ο καθενας μας σιγουρα προτιμα αυτην που μαγειρευει η μητερα μας, οποτε εδω θα βρειτε μονο αυτη που προτεινω για οσους και οσες αποφευγουν την παραδοσιακη, για οποιονδηποτε λογο. Σερβιρετε την με φρυγανισμενα κρουτον το βραδυ της Αναστασης αλλα και σαν ανοιξιατικη σουπα σε οποιαδηποτε αλλη στιγμη.

    mageiritsa Greek Easter soup

    1 κ.σ. βουτυρο
    2 κ.σ. ελαιολαδο
    8 φρεσκα κρεμμυδακια σε λεπτες φετες
    500 γρ. μανιταρια σε φετες
    10 γρ. αποξηραμενα μανιταρια μουσκεμενα σε χλιαρο νερο για 10 λεπτα
    2 κ.σ. αλευρι
    1,2 λιτρα ζωμο λαχανικων ή κοτας
    αλατι και πιπερι
    2 κ.σ. φρεσκο ψιλοκομμενο ανιθο
    1/2 φλ. ρυζι καρολινα
    2 αυγα (χωριστα οι κροκοι απο τα ασπραδια)
    χυμο απο 2 λεμονια

    Λιωνουμε, σε δυνατη φωτια, το βουτυρο σε μια μεγαλη κατσαρολα, προσθετουμε το ελαιολαδο, τα κρεμμυδια και τον ανιθο και σωταρουμε για 2 λεπτα ανακατευοντας. Προσθετουμε τα αποξηραμενα μανιταρια. Συνεχιζουμε το σωταρισμα για 3 λεπτα μεχρι να μαλακωσουν, ριχνουμε επειτα τα φρεσκα μανιταρια, το αλευρι και μαγειρευουμε για ακομη 2 λεπτα. Ριχνουμε το ζωμο ανακατευοντας συνεχως. Μολις παρει μια βραση , χαμηλωνουμε την ενταση και σιγοβραζουμε για 15 λεπτα. Προσθετουμε το ρυζι και συνεχιζουμε το μαγειρεμα μεχρι να μαλακωσει το ρυζι (περιπου 15 λεπτα ακομη).
    Αποσυρουμε απο τη φωτια και αφηνουμε να κρυωσει ελαφρα για 5 λεπτα. Στο μεταξυ ετοιμαζουμε το αυγολεμονο, χτυπωντας τα ασπραδια πρωτα με ενα πηρουνι ή συρμα ωσπου να αφρισει. Προσθετουμε τους κροκους και συνεχιζοντας το χτυπημα προσθετουμε και το χυμο απο τα λεμονια. Παιρνουμε λιγο ζωμο απο τη σουπα και το προσθετουμε στο μιγμα. Ριχνουμε κι αλλο ωσπου να ζεσταθει το μιγμα μας και τοτε το ριχνουμε ολο στη μαγειριτσα μας. Σερβιρουμε σε ζεστα πιατα.

    ———–

    When we were little children, our parents, though they were bon viveurs and had as much fun as possible, they were very good in bringing us up handing us traditions and customs that eventually became assets for the life of each of us. The Holy Week, was always a week of fasting, churching and cooking. Tsourekia, red eggs (a few though since our mother prefered some more impressive as you will get to see), easter cookies, lentil soup boiled in water alone, piaz beans, halva and sesame pulp, smelled annually in our house. A week that we all anticipated since we would fast -I still remember the yearning I felt for a «koulouri» that I would eat after my Holy Communion on Holy Thursday-, new shoes and clothes and ofcourse «mageiritsa and impaled lamb. Our mother, a classical spoiled child of a grocer, literally hated meats and particularly lambs and goats. She has never tasted any of those. Despite that fact when she got married to our father, she was obliged to cook even those she disliked. The only thing she has never cooked is pork. Not because we wouldn’t eat it, but because she was disgusted even to touch it or smell it. Yet, since she favoured us, on Ressurection Night, a fragrant mageiritsa was always waiting for us, and she would make the eggs and lemon sauce right after we would return from the church with the Holy Light. I can’t describe how happy she was when I started cooking and took over the preparation of our mageiritsa. It was as if she had won the lottery. I should add here that our mother on Easter Day traditionally eats Begnier Prawns, while the rest of us feast on the meats. I think I have babbled a lot and I should stop. A few years ago our father had fortunately a light heart attack. And I mean light since he had it on a Sunday and went to the doctor on Thursday to discover what it was. The whole time in between he thought he was having a cold in the middle of July. Fortunately it was light indeed and he is still with us without any side effects. The doctor naturally recommended that he should immediately give up on smoking and eating fats and heavy sauces. Ever since we decided not to eat the traditional mageiritsa. And we substituted it with the mushroom soup. An easy, tasty and above all non fat soup. I know we all prefer our mother’s mageiritsa therefore I don’t give a recipe for that, but instead here you will find only this that I suggest for all who avoid the traditional one for whatever reason. Serve it with croutons on Ressurection Night or else as a spring soup for every occasion.

    1 tbs butter
    2 tbs olive oil
    8 spring onions finely sliced
    500 gr. mushrooms, sliced
    10 gr. dried mushrooms soaked in tepid water for 10 mins
    2 tbs plain flour
    1.2 litres vegetable or chicken stock
    Salt and freshly ground black pepper
    2 tbs freshly chopped anise
    1/2 cup raw long-grain white rice
    2 eggs (whites separated from yolks)
    juice of 2 lemons

    Melt in medium high heat, the butter in a large pan, add the oil, onions, anise and stir for 2 minutes. Add the dried mushrooms. Stir for 3 minutes until starting to soften, then add the fresh mushrooms, stir in the flour and continue to cook for a further 2 minutes. Pour over the stock, stirring as it’s added. Bring to a boil then reduce the heat and simmer for 15 mins. Add the rice and continue cooking until the rice is tender (approx. 15 mins more).
    Remove from heat and allow it to cool for 5 minutes. Meanwhile beat the eggwhites first with a fork or a beater making a frothy mixture. Then fold in the egg yolks and continue beating while adding the lemon juice. Take some liquid from the soup and stir it in your mixture. Add some more and when the mixture has warmed enough, add it in the soup. Serve hot. Kali Oreksi.

    AddThis Social Bookmark Button

    Τελος στη Βια

    Κυριακή, 1 Απρίλιος, 2007

    oxi sti via

    Ει!! Εσεις οι αμεριμνοι, αμετοχοι, καθισμενοι μπροστα στην οθονουλα σας, ελατε, φωναξτε μαζι μας, οσο πιο δυνατα μπορειτε. ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΒΙΑ. ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ. ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΕΒΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΜΑΣ, ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ. Βαλτε κι εσεις το δικο σας λιθαρακι σ’αυτο το οικοδομημα. Διαδωστε το μηνυμα. Ας σταματησουν μανες να κλαινε, δελτια ειδησεων να ουρλιαζουν, κυβερνησεις να ψευδονται. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. Ας γινει ο αδικος χαμος αυτου του παιδιου το τελευταιο κρουσμα. ΞΥΠΝΗΣΤΕ. ΦΩΝΑΞΤΕ. Κι αν εχετε το δικο σας blog μπορειτε κι εσεις να συμμετεχετε στη υπεροχη πρωτοβουλια του parafonou, ειτε κανοντας το δικο σας post ειτε δινοντας link σε αυτο. Ας κανουμε επιτελους κατι για το οποιο θα μιλανε ολοι για μας με ομορφα λογια και θαυμασμο και οχι με απαξιωση και υπεροψια.

    Περισσοτεροι συμμετεχοντες σε αυτο το κινημα εδω http://parafoniades.wordpress.com/2007/03/30/no-more/

    oxi sti via 2

    Τα λογοτυπα τα σχεδιασα βασισμενος σε μια ιδεα του Μαυρου Γατου