Archive for the ‘Εμπνευσεις – Inspirations’ Category

Ραντεβου Το Φθινοπωρο – See you in Autumn

Κυριακή, 8 Ιουλίου, 2007

Ευχομαι σε ολους και ολες ενα υπεροχο καλοκαιρι, γεματο γευσεις, αρωματα, χρωματα και στιγμες που θα αποτυπωθουν στις μνημες μας και θα μας κρατουν συντροφια τις κρυες μερες και νυχτες του χειμωνα που θα ερθουν μετα. Οι επαγγελματικες μου υποχρεωσεις με κρατανε μακρια απο τις αγαπημενες μου ασχολιες και γι’αυτο θα τα ξαναπουμε το Σεπτεμβρη…

Αγγελικες Ταρτελετες με Κρεμα Μαστιχας και Σαλτσα Φραουλας – Angelic Tartelettes with Mastic Mousse and Strawberry Sauce

Κυριακή, 17 Ιουνίου, 2007

Εξ’αιτιας ενος προσφατου post αλλα και σχολιου που εκανε ο φιλος blogomagiros ηρθε και η εμπνευση του σημερινου κειμενου. Θα ηθελα να ξεκαθαρισω πως ειμαι θιασωτης της ιδεας πως ελληνικη κουζινα (συγχρονη και καταγεγραμμενη) δεν υπαρχει , τουλαχιστον οχι ετσι οπως την εννοουμε οι περισσοτεροι. Και για παραδειγμα να αναφερω πως ουτε ο μουσακας ουτε το παστιτσιο ουτε καν οι κεφτεδες ειναι ελληνικης προελευσης. Ιστορικα αναφερονται ολα οτι προερχονται κυριως απο την ευρυτερη Ανατολη (Περσια, Συρια, Λιβανο κ.α). Συμφωνα λοιπον με τους ιστορικους τα ιχνη για το ψωμι και η ζυμη για πιτες βρισκονται μεχρι τα χρονια της αρχαιας Αιγυπτου και των Φαραω. Οι αρτοποιοι των Φαραω ενσωματωναν ξηρους καρπους, φρουτα και μελι στη ζυμη του ψωμιου δημιουργωντας ετσι την πρωτογονη μορφη των σημερινων μας κεηκ. Οι ιστορικοι επισης αναφερουν πως οι αρχαιοι Ελληνες ηταν αυτοι που δημιουργησαν τη πρωτοτυπη ζυμη για πιτες. Βεβαια στα χρονια εκεινα η ζυμη ηταν απλα ενα μιγμα απο αλευρι και νερο, με το οποιο τυλιγαν το κρεας και το εψηναν ωστε να διατηρησει τους χυμους του και να μη στεγνωσει.Μετα την κατακτηση της Ελλαδας απο τους Ρωμαιους η συνταγη ταξιδεψε στη Ρωμη οπου με τη βοηθεια των ευπορων Ρωμαιων αρχισε να παιρνει κι αλλες πλουσιοτερες γευσεις απο διαφορα κρεατα αλλα και οστρακοειδη και ψαρια. Ετσι με τις κατακτησεις των Ρωμαιων εξαπλωθηκε η ζυμη σε πολλες χωρες που την προσαρμοσαν αναλογα με τα ηθη και τις παραδοσεις τους αλλα και τα γηγενη υλικα τους. Ετσι πηρα κι εγω την βασικη ζυμη για γλυκες ταρτες, την κρεμα μαστιχας του σεφ Νικολαου Σαραντου που ανακαλυψα στο βιβλιο Europe’s Master Chefs, προσθεσα και λιγες φρεσκες φραουλες και τη σαλτσα τους και να οι ταρτελετες φραουλας με κρεμα μαστιχας που θα ηθελα να τις αφιερωσω εξαιρετικα στα δυο αγγελουδια της Μαριλενας.Ελπιζω πως θα αρεσουν σε ολους οπως ακριβως αρεσαν και σε μενα.

200 γρ. φραουλες
50 γρ. κοπανισμενα αμυγδαλα
μερικα φυλλα μεντας
4 κ.σ. σαλτσα φραουλας
Για την μους μαστιχας
750 γρ. κρεμα γαλακτος
6 αυγα (χωριστα οι κροκοι απο τα ασπραδια)
250 γρ. ζαχαρη αχνη
100 ml λικερ μαστιχας
3 κ.σ. μαστιχα κοπανισμενη
Για τις ταρτελετες
250 γρ. αλευρι για ολες τις χρησεις
1 αυγο
30 γρ. αλευρι αμυγδαλου (σκονη)
150 γρ. βουτυρο (μαλακο)
80 γρ. αχνη ζαχαρη
1 πρεζα αλατι
Για τη σαλτσα φραουλας
200 γρ. φραουλες
300 γρ. νερο
1 καρπο βανιλιας
50 γρ. ζαχαρη

Ετοιμαζουμε τη σαλτσα φραουλας.Βαζουμε σε ενα κατσαρολακι το νερο και τις φραουλες μεχρι να παρουν μια βραση. Τα περναμε απο ενα στραγγιστηρι και τα βαζουμε ξανα σε ενα αλλο κατσαρολακι μεχρι να ξαναπαρουν μια βραση. Χαμηλωνουμε τη φωτια και τα αφηνουμε να σιγοβρασουν για 15 λεπτα. Ξυνουμε τη βανιλια με ενα μαχαιρακι και τη ριχνουμε στη σαλτσα μαζι με τα περιβλημα. Προσθετουμε τη ζαχαρη και αφηνουμε να κρυωσει.
Επειτα κανουμε τη ζυμη για τις ταρτελετες. Κοσκινιζουμε το αλευρι σε ενα παγκο και προσθετουμε το αλατι. Προσθετουμε και το βουτυρο και με τα ακροδαχτυλα κανουμε μια ζυμη σαν απο ψιχουλα. Κανουμε ενα πηγαδακι στη μεση και προσθετουμε τη ζαχαρη και το αλευρι αμυγδαλου. Προσθετουμε επειτα και το αυγο και συνεχιζουμε να δουλευουμε τη ζυμη με τον ιδιο τροπο. Τη φορμαρουμε σε σχημα μπαλας την τυλιγουμε σε μεμβρανη και τη βαζουμε στο ψυγειο να ξεκουραστει για 2-3 ωρες το λιγοτερο.
Ανοιγουμε τη ζυμε σε φυλλο και την απλωνουμε στα ειδικα ταψακια για ταρτες που εχουμε αλειψει με λιγο βουτυρο πρωτα. Κανουμε τρυπες με ενα πηρουνι στη ζυμη και μετα καλυπτουμε με λαδοκολλα. Ριχνουμε απο πανω λιγο ρυζι ή ξερα φασολια για να μη φουσκωσει η ζυμη μας και τα ψηνουμε σε προθερμασμενο φουρνο στους 180 C. για περιπου 20 λεπτα. Αφαιρουμε το χαρτι και ξαναψηνουμε για αλλα 5-6 λεπτα. Τις βγαζουμε απο το φουρνο και τις αφηνουμε να κρυωσουν πανω σε μια σχαρα.
Ετοιμαζουμε την κρεμα μαστιχας. Χτυπαμε την κρεμα γαλακτος σε σαντιγυ. Ξεχωριστα χτυπαμε τους κροκους των αυγων με 100 γρ. ζαχαρης μεχρι να ασπρισουν. Σε ενα αλλο μπωλ χτυπαμε τα ασπραδια με την υπολοιπη ζαχαρη μεχρι να γινουν μια σφιχτη μαρεγκα. Ενσωματωνουμε απαλα την σαντιγυ με τη μαρεγκα και τους κροκους και προσεκτικα προσθετουμε το λικερ και τη σκονη μαστιχας. Τη βαζουμε στο ψυγειο για 3 ωρες το λιγοτερο.
Οταν κρυωσουν οι ταρτελετες, τις γεμιζουμε με την κρεμα μαστιχας, προσθετουμε τις φραουλες που εχουμε καθαρισει και κοψει σε φετες, πασπαλιζουμε με αμυγδαλα κοπανισμενα και με 1 κουταλια σαλτσα φραουλας. Στολιζουμε με μερικα φυλλα μεντας και σερβιρουμε.

———————

200 gr. strawberries
50 gr. chopped almonds
sprigs of fresh mint leaves
4 tbs strawberry sauce
For the mastic mousse
750 ml cream
6 eggs separated
250 gr confectioner’s sugar
100 ml mastic liquer
3 tbs mastic powder
For the tartelettes
250 gr all-purpose flour
1 egg
30 gr almond flour
150 gr soft butter
80 gr confectioner’s sugar
1 pinch of salt
For the strawberry sauce
200 gr strawberries
1 vanilla bean
300 gr. water
50 gr. sugar

To prepare the strawberries sauce, combine the water and fruits in a saucepan and bring to a boil. Pass through a sieve into another pan and bring it back to a boil. Lower the heat and let simmer carefully for 15 min. Scrape the pulp out of the vanilla bean and add both the pulp and husk of the bean in the sauce. Add the sugar and let it cool.
To prepare the tartelette crust, sift the flour on a working area and add the salt in the middle.
Then add the butter and make a crumble with the dough, using the tips of your fingers. Make a hole in the middle and add the confectioner’s sugar and almond flour. Then add the egg, working the dough the same way. Make a ball with it and put it in plastic wrap. Refrigerate for at least 2 to 3 hours.
Roll your dough and place it in greased molds. Make little holes with a fork. Cover with pieces of baking paper covered with some weight, such as rice or dried beans. Cook in a preheated oven at 180 C for about 20 min. Remove the paper and continue cooking for 5 to 6 min. more. Remove from the oven and let cool on a cooling rack.
To prepare the mastic mousse, whip the cream. Then beat the egg yolks with 100 gr. of the sugar until foamy. Separately beat the egg whites with the remaining sugar into a stiffy meringue. Gently combine the whipped cream, egg yolks mixture and meringue, then smoothly fold the mastic liquer and powder in the mousse. Refrigerate for at least 3 hours.
When the tartelettes are cold, fill them with the mastic mousse, add the sliced strawberries and almonds and pour some red fruit sauce over them. Garnish with some fresh mint leaves and serve. Kali Oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

Η Απολαυστικη Σαλατα της Στερησης – The Delectable Salad of Deprival

Κυριακή, 10 Ιουνίου, 2007

Υπαρχουν στιγμες στη ζωη μας που χρειαζομαστε απομονωση. Μια εκουσια μοναξια κι απομακρυνση για να δουμε καλυτερα αυτα που συνηθως βλεπουμε με την ακρη του ματιου μας καθημερινα, αλλα δεν εχουμε τον χρονο ή την πολυτελεια να αφουγκραστουμε τι σημαινουν για μας αυτα που μας συμβαινουν. Οπως ειπα σε παλαιοτερο post μου ενας προσφατος χωρισμος με επανεφερε στην πραγματικοτητα. Εχασα την αυτοπεποιθηση μου. Την αυτοεκτιμηση μου. Ευτυχως δεν μετανιωσα. Αλλα πληγωθηκα. Εψαξα αμεσα να αναπληρωσω το κενο. Ματαια. Ποτε δεν αναπληρωνεται κατι που εχει δικη του ταυτοτητα και χαρακτηρα. Οι σχεσεις μας με τους ανθρωπους ειναι ολες μοναδικες και με δικη τους ταυτοτητα η καθε μια. Ποτε δεν συμπεριφερομαστε ιδια καθως τα παντα εξαρτωνται κι απο το δευτερο προσωπο σε καθε σχεση. Τιποτε δεν ειναι ιδιο. Δεν δεχεται νορμες και κανονες που θα οδηγησουν σε ενα αισιο αποτελεσμα. Παρ’ολα αυτα καθε φορα αναζητουμε τον ερωτα σε ενα νεο προσωπο υποσχομενοι στον εαυτο μας να κανει πιο προσεκτικες κινησεις και λιγοτερα λαθη. Τελικα κανεις δεν τηρει αυτη την υποσχεση. Ακριβως επειδη αγαπουμε τον εαυτο μας περισσοτερο και φυσικα επειδη δεν μπορουμε να δουμε με τα ματια του αλλου, αφηνομαστε σε ολες εκεινες τις μικροχαρές που στερουμαστε οταν αναζητουμε εραστες ή συντροφους. Το φαγητο ειναι μια απο αυτες. Δεν το εντασσω βεβαια στις μικροχαρές. Το φαγητο ειναι η μοναδικη αγαπη που δεν ζητα τιποτε σε ανταλλαγμα. Σου δινει ηδονες, χαρές, ικανοποίηση και μονο αν δεν εισαι προσεκτικος μερικα παραπανισια κιλα. Ναι υπηρξα απροσεκτος. Ενεδωσα ποικιλες φορες σε ταψια με λιωμενα τυρια και ασπρες σαλτσες, σε μακαροναδες που ξεχειλιζαν απο χαβιαρια, καπνιστους σολομους και τρουφες. Και τα κιλα αισιως εφτασαν τα 104. Δεν με ενιαζε. Ουτε καν το ειχα προσεξει. Κανεις μα κανεις δεν μου ειπε ποτε οτι παχυνα. Ψεμματα. Ο μοναδικος ανθρωπος που μου το ειπε ηταν ο φιλος μου ο S. απο το Αμστερνταμ οταν ηρθε περυσι τα Χριστουγεννα. Και τοτε για πρωτη φορα το καταλαβα. Ειχα αφεθει στην ρουτινα και στην καθημερινοτητα. Ειχα βρει διεξοδο στο μαγειρεμα και στο φαγητο. Ετσι ξεκινησα την διαιτα. Ιανουαριος του 2006. Ως τον Μάιο ειχα χασει 14 κιλα. κι ως τον Σεπτεμβριο ειχα βαλει αλλα 5. Ξανα διαιτα. Ως τις αρχες Δεκεμβριου ειχα χασει 3 κιλα. Μετα τα Χριστουγεννα τα ειχα ξαναπαρει. Και τοτε γραφτηκα στο γυμναστηριο. Ευτυχως εχω γυμναστρια τη Zήνα (ξερετε αυτη την τηλεοπτικη πολεμιστρια με τις ιαχες και τα θανατηφορα μπουτια και “στηθια”)που με εβαλε κατω και μου αλλαξε τα φωτα στη γυμναστικη και στις ασκησεις. Σημερα εχω χασει 8 κιλα (ειμαι στα 87 -για να μη κανετε τις πραξεις) αλλα εχω κατεβει 4 ολοκληρα μεγεθη και φοραω μετα απο πολλα χρονια ξανα κολλητα t-shirts τρεντυ παντελονια και τα μεγεθη που εχουν στα νεανικα μαγαζια που γραφουν XL ειναι οντως XL και μου ειναι πια φαρδια. Το λεω γιατι τα Χριστουγεννα ειχα παρει ενα ωραιο πουκαμισο σε αυτο το μεγεθος αλλα οταν πηγα να το φορεσω νομισα πως ελειπε το μισο μπροστινο. Οχι μονο δεν κουμπωνε αλλα δεν εφτανε καν το κουμπι κοντα στην κουμποτρυπα. Σημερα αυτο το πουκαμισο δεν το φοραω γιατι μου ειναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ και χαιρομαι παρα πολυ γιαυτο. Μεσα σε ολη αυτη τη στερημενη διατροφη (στερημενη απο γκουρμεδιαρικες γευσεις και απολαυσεις) εχω καποιες στιγμες που παραδιδομαι σε καποιους πειρασμους. Μια τετοια στιγμη ειναι κι αυτη με τη σαλατα που δινω παρακατω. Ευκολη πεντανοστιμη ,ιδιαιτερη και πραγματικη λιχουδια. Ταιριαζει σε ψητα κρεατα και ψαρια αλλα και μονη της αντι δειπνου.

1 δεματακι ροκα
3 ντοματες
1 κ.γ. μουσταρδα
1 κ.γ μελι
2 κ.σ. ελαιολαδο
αλατι και πιπερι (αναλογα με τις γευστικες σας επιθυμιες)
μερικα φυλλα φρεσκου βασιλικου
μερικα φυλλα φρεσκιας ριγανης
2 κ.σ. κουκουναρια
2 κ.σ. ηλιοσπορα
ξυσμα απο ενα λεμονι (ή λάιμ)
2 κ.σ. κεφαλοτυρι τριμμενο

Ζεσταινουμε ελαφρα το μελι για να αραιωσει και το ανακατευουμε με τη μουσταρδα και το ελαιολαδο.
Κοβουμε τη ροκα με τα χερια και τη βαζουμε σε ενα μπωλ για σαλατα. Κοβουμε απο πανω τις ντοματες, και προσθετουμε τους ξηρους καρπους , τα αρωματικα φυλλα και το ξυσμα λεμονιου. Πασπαλιζουμε με το τριμμενο κεφαλοτυρι και αλατοπιπερωνουμε. Στο τελος ριχνουμε τη σαλτσα (dressing) και σερβιρουμε.

————————-

There are certain times in our lives that we need some solitude. A willful loneliness and remotion in order to have a better look at what we can regularly see with the tip of our eyes, but we don’t have the time or luxury to perceive what the things that happen to us really mean. As mentioned in an older post of mine, a recent separation brought me back to reality. I lost my self confidence. My self esteem. Fortunately I haven’t regretted it. But it hurt. I searched to fill the void straightaway. In vane. You can never replace something that has its own identity and character. Our relationships with people are unique and have their own identity. We never behave the same since everything depends upon the second person in the relationship as well. Nothing is the same. You can not follow norms and rules that will lead to a pleasant result. Yet, we seek love in a new face while promising to ourselves that we will be more careful and make less mistakes. Finally nobody holds to that promise. Precisely because we love our self more and since we can never look through the other person’s eyes, we surrender to all those little pleasures that we deprive from when we are searching for lovers or partners. Food is one of those. Not a minor pleasure though. Food is the only love that wants nothing in return. It gives you pleasure, satisfaction, joy and only if you are careless some extra weight. Yes I have been careless. I yielded quite a lot of times in dishes full with melted cheese and white creamy sauces and pasta with caviar, smoked salmon and truffles. Then I got 104 kg. I didn’t care. I hadn’t even noticed. No one ever told me I was fat. That’s a lie. The only person who told me so, was S. when he had visited me last Christmas from Amsterdam. Then it struck me. I was deep in routine and prosaism. I had found a way out in cooking and eating. So I got on a diet. January 2006. By May I had lost 14 kg. By September I had gained 5 more. Back on a diet. By December I had lost 3 kg. that I gained back after Christmas. Then I enrolled to a gym. Luckily for me I got “Xena” as trainer that she really beats me with exercises and training. Today I have lost 8 kg (I am 87 now – so you don’t have to calculate) but I am 4 sizes down and I am able to wear tight t-shirts, trendy pants and I can fit in sizes that say XL and are really XL. Last Christmas I had bought a shirt that was XL in size, but when I tried to put it on I thought that half of the front part was missing. Not only it was small but i couldn’t even get the buttonhole close to the button. Today I am not wearing this shirt since it is TOO big for me and I am thrilled. During all this deprival (from gourmet delicacies) there have been certain moments that I surrender to temptation. One of these moments is the salad I describe here. Easy to prepare, unique and a real delicacy. It can accompany barbecued fish or meat but can stand on its own as supper as well.

1 bunch of rocket
3 tomatoes
1 tsp mustard
1 tsp honey
2 tbs olive oil
salt and pepper (to taste)
some fresh basil leaves
some fresh oregano leaves
2 tbs pine nuts
2 tbs sunflower nuts
zest of 1 lemon (or lime)
2 tbs grated kefalotiri or parmezzano

Heat the honey for a little while to thin it. Mix well with the mustard and olive oil.
Cut the rocket by hand, cut slices of tomatoes on top, add the dried nuts, aromatic herbs and lemon zest. Sprinkle with the grated cheese, salt and pepper. Pour the sauce over and serve. Kali Oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

à la Grecque à l’amour – Σοκολατενια Φιλετα Μοσχαρισια σε Μιλφειγ Πατατας και Πρασινου Μηλου με Σαλτσα Σκορδου – Veal fillets with Chocolate and Garlic Sauce on a bed of Potatoes and Green Apples

Παρασκευή, 8 Ιουνίου, 2007

Παει καιρος που ενα φευγαλεο βλεμμα κοντοσταθηκε κι εμεινε πανω σου. Δεν το καταλαβα αμεσως. Αυτο που με ελκυε να σε κοιταζω ηταν σχετικα ξεπερασμενο. Το θυμηθηκα ανασυροντας απο τη μνημη μου εφηβικες αναμνησεις γεματες φοβους, ανασφαλειες, αποριες και ενοχες. Οταν ερωτευτηκα για πρωτη φορα, η αισθηση της αθωοτητας χαθηκε μονομιας απο μεσα μου. Τη θεση της πηρε η επιθυμια της σαρκας, η απολαυση χωρις το απαραιτητο συναισθημα, και η ικανοποιηση που τις περισσοτερες φορες ηταν εγωιστικη και εγωπαθης. Οταν για πρωτη φορα, ξυπνησα μες στη νυχτα, σκεφτομενος αποκλειστικα εσενα και τον τροπο που θα σε πλησιασω για να σε γνωρισω, αντιληφθηκα οτι εχω μια δευτερη υποσταση μεσα μου, που μπορει και δρα ανεξελεγκτα και ανεξαρτητα απο τις επιθυμιες μου και τις σκεψεις μου. Εχω, κυριολεκτικα, χασει τον υπνο μου πλεον. Κι αυτο γιατι, προφανως, οι ωρες της μερας δεν μου φτανουν, για να σε σκεφτομαι. Και σε σκεφτομαι, ακομη κι οταν αποκαμωμενος προσπαθω να ξεκουραστω. Βλεποντας σε, ειδα τα ωραιοτερα ματια που με κοιταξαν ποτε. Το χαμογελο σου ξεκλειδωσε καταχωνιασμενες στεναχωριες, και τις πεταξε μακρια. Η παρουσια σου κατελυσε καθε επιφυλαξη μου και με απογειωσε. Με ξαναγυρισες πισω, στην εποχη που η απειρια και η συστολη, ηταν κυριαρχα συναισθηματα. Tο μυαλο μου θολωνει οταν ειμαι διπλα σου. Τα χερια μου ιδρωνουν. Οι λεξεις και οι σκεψεις μεταμορφωνονται σε ηλιθια χαμογελα. Οι ερωτησεις μενουν μετεωρες και οι απαντησεις ερχονται αφου φυγω απο την ακτινα δρασης σου. Η καρδια μου ανεξελεγκτη χτυπα τα τυμπανα του πολεμου. Το κορμι μου αντιδρα αμεσα οταν βρισκομαι κοντα σου. Η μερα μου ξεκινα και τελειωνει με σενα. Το πιο γλυκο κρασι ονειρευομαι να το γευτω απο τα χειλη σου. Το πιο ομορφο δακρυ μου θα κυλησει απο τα ματια μου οταν με φιλησεις για πρωτη φορα. Θα το κρατησω για να θυμαμαι τη στιγμη. Αιωνια. Στα γκριζα ματια σου αντικρυζω το πιο πολυχρωμο θεαμα. Ζαλιζομαι στη θεα σου. Μεθαω απο την παρουσια σου. Δεν εχω την παραμικρη διαθεση να κανω κατι αλλο εκτος απο το να σε σκεφτομαι. Τραγουδω αυτα που θελω να σου ψιθυρισω. Πλαθω αποκυηματα με ολες τις πιθανες εξελιξεις. Θελω τοσο πολυ να σε αγγιξω. Απαλα. Σαν πολυτιμη πορσελανη. Σαν ανεκτιμητο θησαυρο. Θελω να χαθω στην πλανη σου. Να περιπλανηθω στο κορμι σου. Με παθος. Θελω να σου δωσω επιθυμιες και αναμνησεις. Θελω να μαγειρεψω για σενα κατι μοναδικο. Περιμενω την απαντηση σου…

2 φιλετα μοσχαρισια
4 κ.σ. σαλτσα rote grutze ( coulis κοκκινων φρουτων σε ειδικευμενα καταστηματα)
1 κ.σ. μουσταρδα Dijon
1 κ.γ. ξυδι βαλσαμικο
1 φλ. ζωμος κρεατος
1 φλ. δυνατο καφε εσπρεσο
1/4 κ.γ. σοκολατα κουβερτουρα λιωμενη
2 κ.σ. βουτυρο
2 σκ. σκορδο λιωμενες
1 κλωναρι θυμαρι
1 κ.σ. ανθη ριγανης
1 δαφνοφυλλο
2 κ.σ. ελαιολαδο
1/2 φλ. κρεμα γαλακτος
1/2 κ.γ. κολιανδρο σε σκονη
Αλατι και πιπερι
2 μηλα
400 γρ. πατατες
φυλλα μαιντανου
1/2 κ.σ. χυμο λεμονιου

Βαζουμε τα αρωματικα βοτανα με το σκορδο, το ελαιολαδο και 2 κ.σ. νερο σε αλουμινοχαρτο και ψηνουμε στους 100 C για 2,5 ωρες. Επειτα τα βαζουμε σε ενα μπωλ και ενσωματωνουμε την κρεμα γαλακτος στο μιγμα. Αλατοπιπερωνουμε και αφηνουμε στην ακρη διατηρωντας τη σαλτσα μας ζεστη.
Αλειφουμε τα φιλετα με τη σαλτσα rote grutze και τη μουσταρδα και τα ψηνουμε στη σχαρα στους 200 C για 4 λεπτα. Επειτα τα βαζουμε σε ενα ταψακι και τα περιχυνουμε με τον καφε, την σοκολατα το βουτυρο και το ζωμο. Πασπαλιζουμε με τον κολιανδρο, αλατοπιπερωνουμε, σκεπαζουμε το ταψακι και ψηνουμε στους 180 C για 20 λεπτα.
Κοβουμε τις πατατες σε πολυ λεπτες ροδελες (σαν chips). Βαζουμε ενα φυλλο μαιντανου στο κεντρο μιας ροδελας και κολλαμε μια αλλη απο πανω. Συνιστω να χρησιμοποιησετε το ειδικο εργαλειο “μαντολινο” που μπορει να ρυθμιστει και να κοψει πραγματικα πολυ λεπτες σχεδον διάφανες τις ροδελες πατατας. Τηγανιζουμε σε καυτο λαδι προσεχοντας να μη ξεκολλησουν οι ροδελες μεταξυ τους.
Κοβουμε το καθε μηλο σε πολυ λεπτες φετες. Περιχυνουμε με το βαλσαμικο και το χυμο λεμονιου και στρωνουμε τις φετες σαν βενταλια σε 2 πιατα. Απο πανω βαζουμε τις τηγανισμενες ροδελες πατατας. Στο κεντρο καθε πιατου τοποθετουμε τα φιλετα, περιχυνουμε με τη σαλτσα σκορδου και σερβιρουμε.

——————-

It’s been quite a while that I accidentally glanced at you. I wasn’t aware of that immediately. What attracted me to look at you was quite dead as a dodo. I pulled up memories from my adolescence filled with fear, insecurity, wondering and guilt. When I first fell in love the feeling of innocence was miraculously lost at once. It was replaced by the desire of flesh, the pleasure without the essential feeling, and the satisfaction, which most of the times, is egotistical and self-absorbed. When, for the first time, I woke up in the middle of the night, thinking exclusively of you and the ways to approach you and meet you, I realized that I have a second inner me, that acts uncontrollably and independently from my desires and thoughts. I have literally lost my sleep. And that is obviously because the hours of the day are not enough for my thinking of you. And I think of you constantly, even when though exhausted I am trying to rest. When I looked at you, I saw the most beautiful eyes that ever laid eyes upon me. Your smile unlocked hidden sorrows and threw them away. Your presence melted every inhibition of mine and swept me off my feet. You turned me back to the era where inexperience and contraction were mastering my feelings. My mind blurs when I am around you. My palms are sweating. Words and thoughts transform into silly smiles. Questions hover blank and answers are coming when I am away from your field of action. My heart beats the drums of war. My body reacts immediately when I come close to you. My day starts and ends with you. I dream of drinking the sweetest wine from your own lips. My most precious tear will roll down when you will kiss me for the very first time. I will cherish the moment by holding on to it. Eternally. The most colorful view is in your gray eyes. Your presence dazes me. I get drunk just by looking at you. I have no intention of doing anything rather than think of you. I sing what I want to whisper to you. I romance all possible outcomes. I want to touch you. Softly. Like a precious piece of porcelain. Like a priceless piece of treasure. I want to get lost in you. To wander on your body. Passionately. I wan to give you memories and desires. I want to cook something unique for you.

2 veal fillets
4 tbs rote grutze sauce (coulis of red fruits in special shops)
1 tbs Dijon mustard
1 tsp balsamic vinegar
1 cup meat stock
1 cup strong espresso coffee
1/4 tsp bitter chocolate melted
2 garlic cloves squashed
2 tbs butter
1 sprig thyme
1 tbs oregano flowers
2 tbs olive oil
1/2 cup milk cream
1/2 tsp coriander ground
Salt and pepper to taste
2 green apples
500 gr. potatoes
parsley leaves
1/2 tbs lemon juice

Place the aromatic herbs, garlic, olive oil and 2 tbs of water in aluminum foil, wrap and bake at 100 C. for 2,5 hours. Put them in a bowl and fold in the milk cream. Salt and pepper and keep warm.
Baste the fillets with the rote grutze sauce and mustard and grill them at 200 C. for 4 minutes. Then put them in an oven dish , pour over them the coffee, chocolate, butter and meat stock. Sprinkle with salt, pepper and coriander, cover the dish and bake at 180 C. for 20 minutes.
Cut the potatoes in very thin slices. Place a parsley leaf at the center of a slice then use another slice to cover the first one. Deep fry the “sandwiched” potatoes being careful not to let them go apart.
Cut each apple in very thin slices. Pour the balsamic and lemon juice over and place them like a fan on 2 plates. Put the deep fried potato slices on top. At the center of each plate place the veal fillet, pour the garlic sauce over and serve. Kali oreksi

AddThis Social Bookmark Button

Ονειρικο Κατσικακι με Φραουλες – Dreamy Baby Goat (or Lamb) with Strawberry Gravy

Δευτέρα, 14 Μαΐου, 2007

Ξυπνησα λουσμενος στον ιδρωτα. Ψηλαφισα στο σκοταδι να βρω το μπουκαλι με το νερο που εχω παντα διπλα μου. Ηπια δυο γουλιες κι αρχισα να σκεφτομαι το ονειρο μου. Ημουν σε ενα καταπρασινο λιβαδι σαν αυτα της Ολλανδικης υπαιθρου. Ομως αντι για χορταρι ολα γυρω μου ηταν φυτεμενα με φραουλες. Μυριαδες φραουλες αλλες ακομη πρασινωπες και αγουρες, αλλες ωριμες να περιμενουν καρτερικα να κοπουν και να γεμισουν αδημονουντες ουρανισκους κι αλλες ακομη ασχηματιστες πανω σε μεγαλα ροζ και ασπρα λουλουδια. Και πιο περα κοπαδια απο κατσικια να τρωνε λαιμαργα τις φραουλες. Κι αμεσως μου ηρθε η ιδεα να συνδυασω αυτα τα δυο. Συμφωνα με τις νεες ανακαλυψεις της μοριακης γαστρονομιας, υπαρχουν πολλα ειδη που εχουν κοινα χημικα στοιχεια, μ’αποτελεσμα να συνδυαζονται εξαιρετικα μεταξυ τους. Ετσι ο καφες και η σοκολατα συνδυαζονται με το σκορδο, οι μπανανες με τον μαϊντανο και οι φραουλες με τον κολιανδρο, το δυοσμο και το σελερυ. Ειναι μερες τωρα που ηθελα να δοκιμασω κατι πραγματικα καινοτομικο. Αποφασισα λοιπον να συνδυασω το τρυφερο κρεας του κατσικιου με την ζουμερη σαρκα της φραουλας. Μες στο μυαλο μου αυτες οι δυο γευσεις παντρευονται εκπληκτικα. Ειναι φορες που μπορω και φερνω στη μνημη μου διαφορες γευσεις. Δεν ξερω αν ειναι προσωπικη μου ικανοτητα ή αν μπορουν ολοι να το κανουν. Παντως πολλες φορες γνωριζω εκ των προτερων μερικες γευσεις που θα προκυψουν και απο ενστικτο? ισως νιωθω το ταιριασμα τους. Ετσι προεκυψε και το κατσικακι με φραουλες. Μες στα μαυρα μεσανυχτα βεβαια δεν ειχα σκοπο να σηκωθω και να πιασω τις κουταλες και τις κατσαρολες, κι ετσι βαλθηκα να βρω τη διαδικασια, τα υλικα και τον τροπο παρασκευης. Παιρνοντας την ιδεα απο μια μαρμελαδα του Αθηναιου, σκεφτηκα πως ενα chutney φραουλας θα ηταν οτι επρεπε για να δωσει στο κατσικακι αυτο το κατι που ηθελα. Αρχισα να επεξεργαζομαι διαφορες ιδεες και να μελεταω διαφορες συνταγες προκειμενου να καταληξω στη μορφη και τον τροπο παρασκευης αυτου του πιατου. Ετσι εφτασα στην παρακατω συνταγη που σαν αποτελεσμα εχει ενα κρεας που θυμιζει πολυ κυνηγι. Πρεπει να πω πως η γειτονισσα μου που ειναι γενικα λιγομιλητος ανθρωπος, μου χτυπησε την πορτα και με ρωτησε αν αυτο που μοσχοβολησε ολη η γειτονια, ειναι κατι που μαγειρευω εγω, κι αν ναι, τι στο καλο ειναι, που μοσχομυριζει σαν γλυκο γαλλικου φουρνου. Οταν της απαντησα οτι ειναι κατσικακι με φραουλες, με κοιταξε απορημενη, αλλα γνωριζοντας οτι ειμαι αλχημιστης, χαμογελασε και ειπε : -Φυσικα, μονο εσυ θα μπορουσες να το κανεις αυτο… Ενιωσα περηφανος. Προτιμησα να το σερβιρω με ενα πουρε απο ριζα σελερι και πατατα και το συνοδευσα με ενα παμφθηνο αλλα υπεροχο γλυκο κοκκινο κρασι με αρωμα πορτοκαλιου. Ελπιζω να μην απογοητευτειτε οταν δοκιμασετε να το μαγειρεψετε καθως ειναι σιγουρα κοπιαστικο φαγητο και θελει και αρκετο χρονο προετοιμασιας. Για τον πουρε σελερι και πατατας δεν δινω συνταγη γιατι θεωρω πως σιγουρα καποιος αλλος blogger εχει ετοιμασει την αντιστοιχη. Οποιος ομως ενδιαφερεται μπορω να του την στειλω με ενα mail ή αν υπαρξει ζητηση να τη δημοσιευσω. Καθως οι συνταγες αυτες ειναι δικης μου εμπνευσης θα χαιρομουν ιδιαιτερα αν καταφερνα να ακουσω τα ειλικρινη σχολια ολων οσων δοκιμασαν να τις παρασκευασουν. Στο κατω κατω ολα επιδεχονται διορθωσεις για να γινουν καλυτερα…

Για τη μαριναδα φραουλας
1 1/2 φλυτζανι γλυκο κοκκινο κρασι
1/2 κ.γ. αχνη ζαχαρη
1 κ.σ. χυμο λεμονιου
6 μεγαλες φραουλες κομμενες στη μεση

Για τη μαριναδα του κρεατος
1 1/2 φλ. μαριναδα φραουλας (χωρις τις φραουλες)
1 μεγαλο κρεμμυδι κομμενο σε φετες
1/2 λεμονι σε κομματια
4 σκ. σκορδου, ξεφλουδισμενες και κομμενες στα 4
1 κ.σ. κοκκους μαυρου πιπεριου
1 κ.σ. φυλλα δυοσμου ψιλοκομμενα
1 κ.σ. αλατι κοσερ (αν δεν εχετε χρησιμοποιειστε απλο μαγειρικο αλατι)
1 μπουτι κατσικισιο περιπου 1,5 κιλο

Για τη σαλτσα

1 φλ. φραουλες κομμενες σε φετες
1 μπουκετο φυλλα κολιανδρου
1 μπουκετο φυλλα δυοσμου
1 κλωναρι σελερι
3 σκ. σκορδου
25 γρ. τζιντζερ ξεφλουδισμενο και τριμμενο
1 κ.γ. μπουκοβο
1/4 κ.γ αλατι
1/2 κ.γ. μαυρο πιπερι
1 κ.γ. σιναποσπορο
2 κ.σ. κρεμμυδι ψιλοκομμενο
1 κ.σ. ελαιολαδο
30 γρ. καστανη ζαχαρη
1 κ.σ. βαλσαμικο ξυδι

1η Μερα
Βαζουμε τις φραουλες σε ενα μπωλ, πασπαλιζουμε με τη ζαχαρη και περιχυνουμε με το κρασι και το χυμο λεμονιου. Αφηνουμε να μαριναριστουν για μια νυχτα στο ψυγειο.
2η Μερα
Σε ενα μπωλ βαζουμε το κρεας και ολα τα υλικα της μαριναδας. Καλυπτουμε, βαζουμε στο ψυγειο και αφηνουμε να μαριναριστει για μια νυχτα. Περιστασιακα γυριζουμε το κρεας για να μαριναριστει καλα απο ολες τις πλευρες.
3 Μερα
Ξεχωριζουμε τα φυλλα απο τον κολιανδρο, το δυοσμο και το σελερι και τα μουλιαζουμε σε νερο για 1 ωρα. Τα στραγγιζουμε και τα στεγνωνουμε με μια πετσετα η χαρτι κουζινας. Σε ενα γουδι λιωνουμε τα φυλλα, το σκορδο, το τζιντζερ και το σιναποσπορο μεχρι να γινουν σαν αλοιφη. Κραταμε στην ακρη.
Ζεσταινουμε το λαδι σε ενα τηγανι. Σωταρουμε το κρεμμυδι μεχρι να μαλακωσει. Προσθετουμε την ζαχαρη και οταν καραμελωσει ριχνουμε το βαλσαμικο. Προσεκτικα ανακατευουμε και τις φραουλες. Αλατοπιπερωνουμε, χαμηλωνουμε τη φωτια και σιγοβραζουμε για 12 λεπτα μεχρι να μαλακωσουν οι φραουλες. Αποσυρουμε απο τη φωτια και προσθετουμε το μιγμα απο λαχανικα και μπαχαρικα. Κραταμε στην ακρη.
Πεταμε τη μαριναδα. Προθερμαινουμε το φουρνο στους 190. Βαζουμε το κρεας σε μια πηλινη γαστρα (η σε μαντεμενια), καλυπτουμε και ψηνουμε για 1 ωρα. Ξεσκεπαζουμε τη γαστρα, περιχυνουμε το κρεας με τη σαλτσα φραουλας και ψηνουμε για 5 λεπτα ακομη. Σερβιρουμε με μερικα φρεσκα φυλλα δυοσμου.

———————–

I woke up all sweaty. I used my fingers to reach for the bottle of water that I keep by my bedside. I sipped some water and started thinking about my dream. I was in a very green Dutch like prairie, which instead of grass it was planted strawberries. Myriads of strawberries all around, some green, some ripe waiting to be cut and flavor some unquiet taste buds, and some still unformed on white and pink flowers. Further beyond some goats that were voraciously feeding on the strawberries. And there came the idea of combining those two. According to some new discoveries on molecular gastronomy, there are a lot of ingredients that have similar molecules in their consistencies, which results to the excellent combination between them. So one may combine coffee and chocolate with garlic, bananas with parsley and strawberries with coriander, celery and mint. It’s been days now that I wanted to try something really innovative. I decided thus to combine the tender meat of baby goat with the juicy flesh of strawberries. In my mind those two flavors are an excellent match. Here I must add that the meat can be substituted with lamb since I know that in certain countries baby goat is not available. There are certain times that I can bring back from my memory various flavors. I don’t really know whether it’s something that I only can do, or anybody else can as well. Yet lots of times I can tell the outcome of some recipes and by instinct? I can feel the combination. That’s how I ended up with the strawberries and baby goat. Of course I was not so keen on getting up and get my utensils in order to start the cooking, so I started thinking of the procedure, the ingredients and the preparation. With a hint from Athinaios’s jam, I thought that a strawberry chutney would be ideal to flavor the baby goat with what I was aiming for. I started thinking out of various ideas and studied lots of recipes in order to conclude on the preparation of this dish. Eventually I came up with the following recipe which resulted to a meat that resembles the taste of game. I have to say here that my next door neighbor who is a very silent person in all, knocked on my door and asked me, if that which had smelled allover the neighborhood, was something that I cooked, and if it was so, what the heck was that to smell like a Parisian Pastry. When I replied that it was baby goat with strawberries, she looked at me with wonder, smiled and said : -Of course, you alone could only do that… I felt proud. I preferred to finally serve it with a celery root and potato puree and I accompanied it with a really cheap but fabulous sweet red wine flavored with orange. I hope that those of you that try to cook it will not be disappointed since it is a definitely tiring dish and needs lots of time to prepare it. For the celery/potato puree I don’t present a recipe, since I presume that there is surely some other blogger that has already prepared it. But if you are interested I can email it to anyone. Just ask.

For the strawberry marinade
1 1/2 cup sweet red wine
1/2 tsp confectioners sugar
1 tsp lemon juice
6 large strawberries cut in halves

For the lamb marinade
1 1/2 cup strawberry marinade (w/o the strawberries)
1 large onion cut into slices
1/2 lemon cut in pieces
4 cloves garlic, peeled and cut in 4
1 tsp black peppercorns
1 tbs chopped fresh mint leaves
1 tbs kosher salt
1 leg of lamb approx. 1.5 kg

For the sauce
1 cup sliced strawberries
Bunch of coriander leaves
Bunch of mint leaves
1 stalk of celery
3 cloves garlic
25 gr ginger peeled and grated
1 tsp red pepper flakes
1/4 tsp salt
1/2 tsp black pepper
1 tsp mustard seeds
2 tbs chopped onion
1 tbs olive oil
30 gr. brown sugar
1 tbs balsamic vinegar

Day 1
In a bowl place the strawberries, sprinkle them with sugar and pour the wine and lemon juice over them. Refrigerate and let them marinade overnight .
Day 2
In a large bowl, put the meat and all ingredients for the marinade . Cover with a plastic wrap or lid, put in the refrigerator, and marinate overnight. Turn the meat upside down occasionally so that all parts are marinated well.
Day 3
Separate the coriander, mint and celery leaves and soak in water for 1 hour. Strain them and dry them with a paper towel. With a mortar and pestle crush the leaves, garlic, ginger and mustard seeds until they form a creamy mixture. Keep aside.
Heat the oil in a frying pan. Add the onions and sauté until soft. Add the brown sugar and when caramelized add the balsamic vinegar. Carefully mix in the strawberries. Add salt and pepper, reduce the heat and simmer for 12 minutes until the strawberries are soft. Remove from heat and mix the spices/vegetables mixture with the strawberry sauce. Keep aside.
Discard the marinade. Preheat the oven at 190 C. Put the meat in a clay or terracotta oven dish, cover,and roast for 1 hour. Uncover, pour the strawberry sauce over the meat and cook for 5 more minutes. Serve with some fresh mint leaves on top.

Κορμος Φραουλας και Πρασινου Τσαγιου Matcha – Strawberries and Matcha Roll

Σάββατο, 5 Μαΐου, 2007

Εχει αρκετο καιρο, που η σκεψη μου συγκεντρωνοταν συχνα στο φακελλακι με το τσαι “matcha” που ειχα σε ενα ντουλαπι, αποκτημα απο το τελευταιο ταξιδι μου στο Παρισι. Το τσαι αυτο, ειναι πολυ αρωματικο, και χρησιμοποιειται κατα κορον στην Ιαπωνια, για να δωσει γευση σε γλυκα και φαγητα. Στην Ελλαδα, ειλικρινα δεν ξερω, αν το διαθετουν καποια delis, αλλα υπαρχει δυνατοτητα να το παραγγειλει κανεις, απο καποια online delicatessen shops. Η διαφορα του τσαγιου αυτου, ειναι οτι διατιθεται σε μορφη φινας σκονης, με πρασινο χρωμα, και προερχεται απο τα φυλλα της ποικιλιας “gyokuro”, που αφου ατμιστουν, στεγνωνουν και μετα αλεθονται σε φινα σκονη, με το χαρακτηριστικο χρωμα και αρωμα. Επειδη το τσαι matcha πινεται παραδοσιακα σε παχυρευστη μορφη, διαλυμενο σε ζεστο (οχι βραστο) νερο, σαν σιροπι, συνηθως ειναι πιο πικρο απο τα υπολοιπα ειδη, ομως ειναι ενα απο τα πιο αρωματικα και γευστικα ροφηματα. Ετσι λοιπον σημερα το πρωι σκεφτηκα να τολμησω εναν ιδιοτυπο συνδυασμο. Φραουλες και πρασινο τσαι. Ο χρωματικος συνδυασμος ειναι σιγουρα πετυχημενος, ομως η γευση δεν ηξερα που θα με οδηγησει. Εχω ξανακανει συνταγες με matcha αλλα συνηθως ηταν με σοκολατα που ειναι σιγουρος και πετυχημενος συνδυασμος. Οπως κι η βανιλια. Ταιριαζουν υπεροχα. Ομως τι θα εβγαινε αν συνδυαζα την αγλυκη φραουλα με ενα σχετικα πικρο αρωμα? Και τοτε σκεφτηκα εναν κορμο με κρεμα matcha, κομματια φραουλας και μαρμελαδα φραουλα. Και ναι, ω του θαυματος το αποτελεσμα ηταν εντυπωσιακοτατο και νοστιμοτατο. Κατα τη διαρκεια της προετοιμασιας του μου ηρθαν καποιες ιδεες που εφαρμοσα, και αποδειχτηκε πως το ενστικτο μου λειτουργησε σωστα και απεδωσε τα μεγιστα. Δυστυχως δεν εχω να προτεινω καποιο αλλο υλικο σε αντικατασταση του matcha, κι ετσι αυτη τη συνταγη θα την χαρουν λιγοι ανθρωποι σχετικα (γονεις και φιλοι). Ομως σας διαβεβαιωνω πως αν πεσει στα χερια σας ενα τετοιο φακελλακι, θα συναντησετε σιγουρα μια απο τις πιο συναρπαστικες γευστικες εμπειριες.

matcha roll

Για την κρεμα matcha
500 ml γαλα
3 κροκοι αυγου
100 γρ. αχνη ζαχαρη
50 γρ. αλευρι
50 γρ. βουτυρο
10 γρ. matcha

Για το μπισκοτο
6 κροκοι αυγου
3 ασπραδια αυγου
50 γρ. ζαχαρη
30 γρ. ζαχαρη
60 γρ. αλευρι κοσκινισμενο

100 γρ. φραουλες κομμενες σε λεπτες φετες
2 κ.σ. λικερ cointreau
3 κ.σ. μαρμελαδα φραουλα
40 γρ. ζαχαρη αχνη

Ετοιμαζουμε το μπισκοτο. Προθερμαινουμε το φουρνο στους 170 C. Χτυπαμε στο μιξερ τους κροκους με τα 50 γρ. ζαχαρη μεχρι να ασπρισουν. Ξεχωριστα χτυπαμε και τα ασπραδια με τα 30 γρ. ζαχαρη μεχρι να γινουν μια σφιχτη μαρεγκα. Παιρνουμε τη μιση ποσοτητα απο τη μαρεγκα και την ανακατευουμε στο μειγμα των κροκων. Ριχνουμε σιγα σιγα το αλευρι κοσκινιζοντας το πανω απο το μειγμα μας και ανακατευοντας απαλα. Προσθετουμε με απαλες κινησεις και την υπολοιπη μαρεγκα. Απλωνουμε το μειγμα αυτο σε ενα μακροστενο ταψι που εχουμε καλυψει με λαδοκολλα, και ψηνουμε για 12 λεπτα μεχρι να παρει ενα χρυσοκιτρινο χρωμα. Το βγαζουμε απο το φουρνο και το αφηνουμε να κρυωσει. Το αναποδογυριζουμε σε μια νωπη πετσετα και το ξεκολλαμε προσεκτικα.
Μετα ετοιμαζουμε την κρεμα ζαχαροπλαστικης. Βαζουμε το γαλα να ζεσταθει ριχνοντας μεσα τη σκονη matcha. Χτυπαμε τους κροκους με τη ζαχαρη μεχρι να ασπρισουν και κοσκινιζουμε απο πανω το αλευρι ανακατευοντας απαλα. Ριχνουμε το μειγμα στο γαλα ανακατευοντας συνεχως μεχρι να παρει βραση. Μολις βρασει κατεβαζουμε την κατσαρολα απο τη φωτια, αδειαζουμε το περιεχομενο σε ενα μπωλ και προσθετουμε το βουτυρο σε μικρα κομματια, χτυπωντας δυνατα. Βαζουμε την κρεμα στο ψυγειο να σφιξει για 2-3 ωρες.
Με ενα πινελο βρεχουμε το μπισκοτο με το λικερ.Απλωνουμε απο πανω την κρεμα matcha και καλυπτουμε με τις φετες απο τις φραουλες. Πασπαλιζουμε με 2 κ.σ. αχνη ζαχαρη και τυλιγουμε σε ρολο το οποιο σκεπαζουμε με πλαστικη μεμβρανη. Το βαζουμε στο ψυγειο για 1-2 ωρες πριν το γαρνιρουμε. Φυσικα μπορει να ετοιμαστει και απο την προηγουμενη και να το στολισουμε την επομενη μερα. Με ενα πινελο αλειφουμε τον κορμο με τη μαρμελαδα και πασπαλιζουμε με την υπολοιπη αχνη ζαχαρη. Στολιζουμε με λεπτες φετες φραουλας.

—————–

It’s been quite a while that i had been thinking of a little bag with matcha tea I had in the cupboard, which I had purchased during my last visit to Paris. This tea is very aromatic and used a lot in Japan to flavor various pastries. I honestly do not know if you can find it in deli stores, but you can order it online from delicatessen stores. The difference of this tea is that it is sold in a form of a fine powder with green color and comes from the leaves of the variety “gyokuro” which, after they are steamed and dried, then ground to the fine powder with the characteristic color and flavor. Since matcha tea is prepared traditionally in a thick syrupy form, brewed in hot (not boiled) water, one might find it a bit more bitter than the rest of tea varieties, but it is one of the most fragrant and tasty beverages. So this morning I thought of daring an odd combination. Strawberries and matcha tea. The color combination is definitely successful, but I had no idea where the taste might lead me. I have made some other recipes with matcha but they usually included chocolate which is a safe and secure combination. So is vanilla. They are a perfect match. But what would the outcome be if I combined the non-sweet strawberry with a relatively bitter flavor? And there was the idea of a roll with matcha cream, strawberry bits and jam. And yes, it was a miraculous result. Impressive and delicious. During the preparation I had some ideas that I applied which proved me to be right by instinct and credited the dessert the most. Unfortunately I can’t propose a substitute for the matcha tea, so this recipe will be gratified by a few people only (family and friends). I can assure you though, if you ever get your hands on a bag of matcha tea, you are certain to meet one of the most fascinating savorous experiences.

matcha roll

For the matcha cream
500 ml milk
3 egg yolks
100 gr. confectioners sugar
50 gr. flour
50 gr. butter
10 gr. matcha tea

For the biscuit/base
6 egg yolks
3 egg whites
50 gr. sugar
30 gr. sugar
60 gr. flour sifted

100 gr. strawberries thinly sliced
2 tbs. cointreau liquor
3 tbs. strawberry jam
40 gr. confectioners sugar

Prepare the biscuit. Preheat the oven at 170 C. Beat the egg yolks with 50 gr. sugar until they are whitish. Separately beat the egg whites with 30 gr. sugar until they are a thick meringue. Take half of the meringue quantity and fold it carefully into the egg yolks mixture. Sift carefully the flour over the mixture stirring smoothly. Add the rest of the meringue. Spread the mixture on a oblong shaped oven dish that you have covered with non-stick paper. Bake for 12 minutes until it is golden yellow. Take it out of the oven and let it cool. Turn it upside down on a wet towel and unstick it carefully.
Then prepare the pastry cream. Heat the milk in a pan stirring the matcha powder in. Beat the egg yolks with the sugar until they become whitish and sift the flour over them stirring carefully. Pour the mixture in the milk stirring constantly until it comes to a boil. When it starts boiling remove from the heat, pour the liquid in a bowl and add the butter in small pieces beating vigorously. Put the cream in the refrigerator to thicken for at least 2-3 hours.
Brush the biscuit with the liquor. Spread the cream on top and cover with the strawberry slices. Sprinkle with 2 tbs of confectioners sugar and roll it like a loaf. Cover with plastic wrap and keep it in the fridge until before ready to serve. You can prepare it one day ahead and garnish it the next day. Brush the roll with the strawberry jam, sprinkle with the remaining sugar and garnish with some strawberry slices.

AddThis Social Bookmark Button

Ραβιολι με Φετα και Σαλτσα Κιτρινης Πιπεριας – Feta Cheese Ravioli with Yellow Pepper Sauce

Τετάρτη, 25 Απριλίου, 2007

Η δυναμη που μπορει να κρυβεται μεσα σε κατι με ενα φαινομενικα απαλο περιβλημα μπορει να μας εκπληξει. Η μητερα μου ηταν 17 χρονων κοριτσακι οταν ερωτευτηκε τον πατερα μου και μολις 18 οταν παντρευτηκαν. Παρα το γεγονος οτι προερχοταν απο μια μικροαστικη οικογενεια με προσφυγικες ριζες, που σημαινε οτι ηταν σχετικα απομονωμενη απο εξοδους και παρεες, η μητερα του πατερα μου, για δικους της λογους, αποφασισε να εναντιωθει στο γαμο των γονιων μου. Οχι ο μπαμπας μου δεν ηταν γονος πλουσιας οικογενειας. Οχι δεν ηταν μορφωμενος ουτε επιστημονας. Μολις ειχε εκπληρωσει τη στρατιωτικη του θητεια και εργαζοταν σαν ελαιοχρωματιστης. Οι γονεις του ειχαν μολις προσφατα επανασυνδεθει μετα απο χρονια χωρισμου, η αδερφη του εργαζοταν σας κονσοματρις σε γνωστη περιοχη του Πειραια και ο αδερφος του μολις ειχε απολυθει απο τη φυλακη κατηγορημενος για μαστροπεια. Οπως καταλαβαινετε, το να μπει μια τιμια κοπελλα στον κυκλο τους ηταν μαλλον φαυλο. Το πως βεβαια κατεληξε ο μπαμπας μου να ειναι καλο παιδι, ειναι αξιοπεριεργο. Η αγαπη τους τελικα νικησε και παρα τα απειρα εμποδια, που προεταξε η οικογενεια του πατερα μου, και τη φτωχη οικονομικη τους κατασταση, καταφεραν, με τα πενιχρα τους μεσα, να παντρευτουν το απογευμα ενος κρυου Φλεβαρη πριν 45 χρονια. Χωρις πολλα χρηματα, με λιγους καλεσμενους, κι αυτους απο την πλευρα της μητερας μου κυριως, εγινε ενας επεισοδιακος τελικα γαμος, καθως εμφανιστηκε η μητερα του πατερα μου, ορμησε μεσα στην εκκλησια και μη σεβομενη ουτε το μυστηριο, ουτε φυσικα και τον χωρο, αρχισε να βριζει την μητερα μου με τα χειροτερα λογια, την αρπαξε απο το πεπλο και την τραβηξε προς το μερος της. Μια πολυ καλη φιλη της μητερας μου και μετεπειτα κουμπαρα της, αρπαξε τα χερια της “γιαγιας” μου και την εσπρωξε μακρια απο τη μητερα μου. Ετσι σωθηκε η μητερα μου απο το μενος αυτης της “κυριας” που εβριζε τη μητερα μου αποκαλωντας την “πουτανα” που τυλιξε τον γιο της. Οταν την μετεφεραν εξω απο την εκλλησια, και εκλεισαν φυσικα τις πορτες , απειλουσε να ριξει βιτριολι οταν θα τελειωνε το μυστηριο. Ετσι, ο παπας που ευλογουσε το γαμο τους, οταν τελειωσε το μυστηριο, τους φυγαδευσε απο την πισω πορτα του Ιερου της εκκλησιας. Σαν να μην εφταναν ολες οι βρισιες , το χειροτερο, που μπορουσε να ξεστομισει, ηταν το οτι, η μητερα μου οντας κουτση, θα αφηνε ακληρο τον μπαμπα μου. Σε ελαχιστο καιρο ομως η μητερα μου εμεινε εγκυος σε μενα. Και παρα τα οσα συνεβησαν, εδωσε τοπο στην οργη και πηγε να συναντησει την “γιαγια” μου και να της ζητησει να τα ξεχασουν ολα και να συμφιλιωθουν. Ετσι χτυπησε την πορτα, με την κοιλια στο στομα που λενε, και οταν ανοιξε η πορτα εμεινε εμβροντητη ακουγοντας να την βριζουν και παλι και να της λενε τι ζητας εσυ εδω. Η μητερα μου απαντησε “Μητερα, ειμαι εγκυος και ηρθα να συμφιλιωθουμε” – “Να μη το χαρείς” της απαντησε και εκλεισε την πορτα καταμουτρα. Λυπημενη, σοκαρισμενη αλλα και εκνευρισμενη με τον ιδιο της τον εαυτο κατεβηκε τα σκαλια και κινησε να φυγει. Κοντοσταθηκε γυρισε το κεφαλι προς τα πισω και απαντησε “εγω θα το χαρω κι αυτο κι ολα τα αλλα που θα ερθουν, εσυ ομως αλλα εγγονια απο τα δικα μου παιδια να μη χαρεις στην αγκαλια σου”. Κι εφυγε. Και δυστυχως ετσι εγινε. Κανεις απο τα αδερφια του πατερα μου δεν απεκτησε παιδια. Ειναι μεγαλη ιστορια και ποικιλα αυτα που εχουν συμβει ομως το πεισμα ενος ανθρωπου μπορει να νικησει τα παντα. Η δυναμη που κρυβουμε μεσα μας ειναι τοσο μεγαλη που αντεχει τα παντα. Και μας ξαφνιαζει. Ο Lance Armstrong, ξαφνιασε την ανθρωποτητα πολλες φορες, κερδιζοντας τον ποδηλατικο γυρο της Γαλλιας για επτα συνεχεις χρονιες, παρα το γεγονος οτι ειχε υποβληθει σε εγχειρηση στον εγκεφαλο, και ειχε κανει χημειοθεραπειες, για να θεραπευσει τον καρκινο που τον ειχε χτυπησει. Το ιδρυμα LANCE ARMSTRONG FOUNDATION καθιερωσε την 16 Μαϊου ως μερα συνενωσης και ενημερωσης των ανθρωπων που πασχουν απο καρκινο για την επιβιωση απο αυτη τη νοσο. Ετσι το blog της Barbara winosandfoodies διοργανωνει ενα θεματικο post επ’ευκαιρια αυτης της μερας με θεμα μια συνταγη που θα περιεχει κατι με χρωμα κιτρινο. Το κιτρινο ειναι το χρωμα του πλαστικου βραχιολιου που εγινε μοδα πριν μερικα χρονια και στην Ελλαδα που κυκλοφορησε προκειμενου να συγκεντρωθουν χρηματα για το ιδρυμα του LANCE ARMSTRONG. Ετσι επειδη κι εμεις εδω στην Ελλαδα πρεπει να μαθουμε να ζουμε και να γνωριζουμε για αυτη τη νοσο, αποφασισα να συμμετασχω κι εγω με τη δικη μου συνταγη. Μια συνταγη που μεσα στην απαλη σαρκα της περιεχει μια δυναμη που ξαφνιαζει και γοητευει.

Για την σαλτσα πιπεριας
2 κιτρινες πιπεριες κομμενες
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
50 ml κρεμα γαλακτος
2 κ.σ. ελαιολαδο
1/4 κ.γ. αλατι

Για τη γεμιση
200 γρ. φετα θρυμματισμενη
200 γρ. κατικι
2 κροκοι αυγων
1/2 κ.γ. μοσχοκαρυδο
1 ματσακι δυοσμο ψιλοκομμενο

Για τη ζυμη
300 γρ. αλευρι
3 αυγα

Για το γαρνιρισμα
1 κοκκινη πιπερια

Ετοιμαζουμε τη ζυμη για τα ραβιολι με το αλευρι και τα αυγα, σχηματιζουμε μια μπαλα, την τυλιγουμε με μεμβρανη και την βαζουμε στο ψυγειο για μια ωρα.
Σε ενα μπαιν μαρι λιωνουμε τα τυρια και προσθετουμε τα υπολοιπα υλικα. Ανοιγουμε τη ζυμη σε 2 φυλλα με ιδιο μεγεθος. Βαζουμε μπαλακια απο τη γεμιση στο ενα φυλλο της ζυμης (αφηνοντας αποσταση μεταξυ τους) καλυπτουμε με το αλλο φυλλο και κοβουμε στο παραδοσιακο σχημα χρησιμοποιωντας εναν οδοντωτο κοφτη ζυμης. Βραζουμε σε αφθονο αλατισμενο νερο για 4 λεπτα.
Eτοιμαζουμε την σαλτσα, σωταροντας το κρεμμυδι στο ελαιολαδο. Προσθετουμε τις πιπεριες, αλατι και 2 κ.σ. νερο και μαγειρευουμε μεχρι να μαλακωσουν. Πολτοποιουμε επειτα τις πιπεριες με ενα μιξερ, στραγγιζουμε και προσθετουμε την κρεμα γαλακτος. Ξανασωταρουμε το μιγμα μας μεχρι να σφιξει η σαλτσα μας και την διατηρουμε ζεστη. Κοβουμε την κοκκινη πιπερια σε λεπτες λωριδες. Σωταρουμε τα ραβιολι και τις λωριδες κοκκινης πιπεριας για 1-2 λεπτα σε λιγο βουτυρο. Σερβιρουμε βαζοντας λιγη σαλτσα πιπεριας στο κεντρο ενος πιατου, απο πανω τα ραβιολι και γαρνιρουμε με λωριδες κοκκινης πιπεριας.

——————-

lance armostrong
The power that hides inside something with a soft wrapping may surprise us. My mother was a 17 year old teenager when she fell in love with my father and only 18 when they got married. Despite the fact that she was a child of a family with refugees roots, which meant that she was quite isolated and away from going out, my father’s mother, for her own reasons, decided to object to their marriage. No my father wasn’t from a rich family, nor was he a well educated scientist. He had just concluded his military obligations and was working as a house painter. His parents had recently rejoined after years of separation, his sister was working as a call girl in a “red district” in Piraeus and his brother was just released from prison accused for pimping. As you can see it was quite pervert for a honest girl to enter such a family. How my father ended being a nice guy is quite extraordinary. Their love finally won though, overcoming their poor economical situation and all the obstacles my father’s family raised and they got married on a cold afternoon of a February 45 years ago. With a few money, few guests, mostly from my mother’s family, a fussy marriage, since, when my father’s mother appeared at the wedding, rushed into the church, not respecting the ceremony nor the sanctity of the place, grabbed my mother by her veil, abusing her with the worst of words. A very good friend of my mother grasped my “grandmother” by the hands and pushed her away from my mother, thus, saving her from that woman who was calling her a “whore” who tricked my father into marrying her. When she was expelled from the church and shut the doors behind her, she was threatening to burn them with acid when the ceremony was over. The priest who was blessing the marriage, when the ritual was over, helped my parents to escape through the back door. She was so furious, swearing and calling my mother names that she even called her a lame who would never bear children. But in a very short while , my mother got pregnant to me. And despite all that had happened she went to meet my grandmother in order to ask her to forget the past. So, bearing an enormous belly, she knocked on the door, and she was astonished to hear a mean voice asking her what she was doing there. “Mother I am pregnant and I have come to reconcile with you” said my mother. “Cursed you and your child” answered back my “grandmother”. Sad, shocked and angry with herself, my mother turned to climb down the stairs, when she stood there for a moment, turned her head back and replied, “No i will not be cursed nor will be any of my children, but here i curse on you that you will never feel the happiness of any other grandchildren than my own”. And she left. And so it happened that none of my father’s brothers ever had any children. It’s quite a long story and lots have happened but a person’s stamina and will can overcome everything. The power within ourselves can hold out to anything. And that surprises us. Lance Armstrong took the world by surprise when he won the annual Tour de France seven consecutive years, even though he went into brain surgery and extensive chemotherapy, to defeat his cancer. The LANCE ARMSTRONG FOUNDATION has declared the 16th of May as LIVESTRONG Day which is the Lance Armstrong Foundation’s (LAF) grassroots advocacy initiative to unify people affected by cancer and to raise awareness about cancer survivorship issues on a national level and in local communities across the country. So Barbara from winosandfoodies is holding an event of a post with a recipe with something in colour yellow. Yellow is the color of those plastic wristbands, that became quite trendy in Greece a few years ago, that LAF had launched in order to raise money for their cause. So since here in Greece as well, we have to learn to live, survive and be aware of cancer, I decided to participate with my own recipe. A recipe that hides a surprising flavor inside the smooth flesh of the ravioli.

For the pepper sauce
2 yellow peppers cut in pieces
1 onion chopped
50 ml cream
2 tbs olive oil
1/4 tsp salt

For the filling
200 gr feta cheese
200 gr katiki cheese or other creamy cheese
2 egg yolks
1/2 tsp grated nutmeg
1 bunch peppermint chopped

For the ravioli dough
300 gr flour
3 eggs

For garnish
1 red bell pepper

We prepare the ravioli dough mixing the flour and eggs, then form a ball, cover it with plastic wrap and leave in the fridge for 1 hour.
In a double-boiler we melt the feta and katiki cheese and add the rest of the ingredients. Roll out the dough into two sheets of similar size. Place small balls of the filling onto the one sheet and cover with the other. Cut into traditional ravioli squares using a pastry cutter. Boil in plenty of salted water for 4 minutes.
We prepare the sauce, sauteing the onion in the olive oil. Add the pepper pieces, salt and 2 tbs of water and cook until soft. Puree in the blender, strain and add the cream. Cook again until our mixture is creamy and smooth and set aside keeping it warm. Cut the red pepper in thin long strips. Saute the ravioli and the red pepper for 1-2 minutes in butter. Serve with some sauce on a plate with the ravioli on top and decorate with some red pepper strips.

AddThis Social Bookmark Button

Κουλιμπιακ Πεστροφας με Σπαραγκια – Sea Trout Koulibiac with Asparagus

Κυριακή, 22 Απριλίου, 2007

Ο Marie Antoine Carême ονομαστηκε Βασιλιας των Σεφ αλλα και Σεφ Βασιλιαδων. Εζησε στα τελη του 18ου και στις αρχες του 19ου αιωνα και θεωρειται ο ιδρυτης και αρχιτεκτονας της Haute Cuisine Francaise. Η ιστορια του ειναι σαν παραμυθι, καθως παιδι μιας τεραστιας οικογενειας με 25!!! παιδια, βγηκε στα 10 στο δρομο αναζητωντας την τυχη του. Ευτυχως οταν χτυπησε την πορτα ενος εστιατοριου τον δεχτηκαν προσφεροντας του φαγητο υπνο αλλα και την αγαπη προς την γαστρονομια. Δουλεψε σαν σεφ στον Ταλλευρανδο, στον Βαρωνο Ροτσιλντ, στον τοτε μελλοντα βασιλια της Αγγλιας ,Τζωρτζ Δ’ αλλα και στον Τσαρο Αλεξανδρο της Ρωσιας. Για να εγκαινιασει την εμφανιση του στο Ρωσικο παλατι, δημιουργησε ενα πιατο με το ονομα Koulibiac. Αρχικα το κουλιμπιακ παρασκευαζοταν με κοτοπουλο ή με τον πολυτιμο οξυρυγχο και στο τελος κατεληξε να παρασκευαζεται με σολωμο. Πρωταρχικος σκοπος του κουλιμπιακ (ή και κουλιμπιακα koulibiaca) ειναι να διατηρησει τις γευσεις καθε ξεχωριστου υλικου. Υπαρχουν αρκετες εκδοχες αυτου του πιατου κι εδω σας παρουσιαζω τη δικη μου. Η ιδεα ηρθε οταν στο blog a slice of cherry pie, η Julia ανακοινωσε ενα θεματικο post με κυριαρχα υλικα τα σπαραγκια, την κοκκινη πεστροφα και τα φρεσκα κρεμμυδακια. Ετσι, αντι για σολωμο εβαλα πεστροφα και μειωσα την ποσοτητα των μανιταριων προσθετοντας αντιστοιχα τα σπαραγκια. Στους ελληνικους ουρανισκους μπορει να ακουστει παραξενη μια “ψαροπιτα” αλλα σας διαβεβαιω πως οταν πρωτοδοκιμασα αυτο το πιατο εγινα λατρης του και σε καθε ταξιδι μου στο Παρισι, θα γευτω οπωσδηποτε koulibiac και foie gras. Το πιατο αυτο σερβιρεται ειτε καυτο μολις βγει απο το φουρνο, ειτε και κρυο ομως αφου το αφησετε μια νυχτα. Η συσταση των περισσοτερων σεφ ειναι να κανουμε την γεμιση/γαρνιτουρα απο την προηγουμενη μερα και την επομενη να ασχοληθουμε με το ψαρι και την συναρμολογηση. Σαφως δεν ειναι ενα ευκολο πιατο αλλα το τελικο αποτελεσμα νομιζω πως θα αποζημιωσει τους λατρεις της γαστρονομιας. Συνοδεψτε το με μια ελαφρια σαλατα κι ενα δροσερο Sauvignon Blanc. Και τολμηστε το.

koulibiac

1 κιλο ζυμη μπριος
2 μεγαλα φιλετα πεστροφας χωρις πετσα και κοκκαλα
100 γρ. καπνιστο σολωμο
200 γρ. φρεσκα κρεμμυδακια ψιλοκομμενα
2 μεγαλα κρεμμυδια ψιλοκομμενα
200 γρ. σπαραγκια
200 γρ. μανιταρια σε φετες
150 ml ασπρο ξηρο κρασι
1 φλ. ζωμο ψαριου
150 γρ. βρασμενο ρυζι μπασματι
1 ματσακι μαϊντανο
4 αυγα βρασμενα
1 φλ. κρεμα γαλακτος

Για τη σαλτσα
100 ml ξηρο βερμουτ
100 ml ασπρο ξηρο κρασι
το ζωμο απο το ψησιμο του ψαριου
1 κρεμμυδι ψιλοκομμενο
100 ml ζωμο κρεατος
200 γρ. βουτυρο
αλατι και φρεσκοτριμμενο πιπερι

Για το σερβιρισμα
6 γαριδες βρασμενες και αποφλοιωμενες
6 χτενια

Σε ενα βαθυ ταψι (γαστρα) βαζουμε τα κρεμμυδια, τα μανιταρια και το μαϊντανο. Ριχνουμε το κρασι, το ζωμο και το ψαρι και αλατοπιπερωνουμε. Σκεπαζουμε με αλουμινοχαρτο και σιγοψηνουμε στο φουρνο στους 180 C. για 1 ωρα.
Ζεματιζουμε τα σπαραγκια με τα φρεσκα κρεμμυδακια για 7-8 λεπτα. Τα στραγγιζουμε και τα αφηνουμε να κρυωσουν. Τα ψιλοκοβουμε, τα ανακατευουμε με τον σολωμο -που τον εχουμε κανει σαν πουρε στο μιξερ- προσθετουμε και τα υπολοιπα υλικα φτιαχνοντας ετσι μια σφιχτη γεμιση και αλατοπιπερωνουμε. Ετοιμαζουμε μιγμα για κρεπες και κανουμε 4 κρεπες με διαμετρο περιπου 18-20 εκ.Κοβουμε τα αυγα σε φετες. Πλαθουμε τη ζυμη την ανοιγουμε σε φυλλο και την απλωνουμε σε ενα παραλληλογραμμο βουτυρωμενο ταψι. Καλυπτουμε με τις κρεπες και απλωνουμε το 1/3 της γεμισης στο κεντρο της ζυμης σε σχημα παραλληλογραμμου στο μεγεθος των φιλετων του ψαριου. Βαζουμε ενα φιλετο απο πανω και καλυπτουμε με αλλο 1/3 απο τη γεμιση. Καλυπτουμε με τις φετες των αυγων. Βαζουμε το δευτερο φιλετο και καλυπτουμε με την υπολοιπη γεμιση. Παιρνουμε τα ακρα της ζυμης και καλυπτουμε τη φρατζολα. Ψηνουμε σε προθερμασμενο φουρνο στους 200 C. για 30 λεπτα. Χαμηλωνουμε την ενταση στους 180 C. και συνεχιζουμε το ψησιμο για αλλα 20 λεπτα. Στο μεταξυ ετοιμαζουμε τη σαλτσα. Σε ενα κατσαρολακι βαζουμε το βερμουτ το ζωμο απο το ψησιμο του ψαριου, το ζωμο κρεατος και το κρεμμυδι και τα βραζουμε μεχρι να γινουν σαν σιροπι. Αποσυρουμε απο τη φωτια και διαλυουμε μεσα το βουτυρο. Αλατοπιπερωνουμε, περναμε τη σαλτσα απο ενα στραγγιστηρι και σερβιρουμε προσθετοντας τις γαριδες και τα χτενια κομμενα σε μικρα κομματια.

———–

Marie Antoine Carême was named king of chefs but also chef of kings. He lived in the late 18th and early 19th centuries and is considered the founder and architect of Haute Cuisine Franchaise. His story is like a fairy-tale, since as a child of a huge family with 25!!! children, he was pushed out on the streets at the age of 10 to find his own way. Fortunately he knocked on the door of a restaurant where they accepted him offering him food, sleep and his love to gastronomy. He worked as a chef for Talleyrand, Barone de Rothschild, the future king George IV of England and the Czar Alexander of Russia. In order to mark his culinary debut he created a dish called koulibiac. Originally the koulibiac was prepared with chicken or the valuable sturgeon marrow and eventually ended up to include salmon. The foremost aim of the koulibiac (or koulimpiaca) is to retain the flavors of its individual ingredients. There are several variants of this dish and here I present you with mine. The idea came when I read a post that Julia from a slice of cherry pie announced a new theme post where main ingredients are asparagus, spring onions and red trout. So, instead of salmon I used trout and I substituted some quantity of mushrooms with asparagus. Greek palates might find this fish pie a bit strange but I can assure you that when I first tasted this dish I became obsessed and each time I am in Paris, I will definitely try to have some koulibiac and foie gras. This dish can be served hot straight from the oven or even cold after keeping it overnight. Most chefs recommend to prepare the stuffing a day in advance and leaving the assembly and fish preparation, for the following day. It is certainly a not so easy to prepare dish but the end result will compensate all gourmet lovers. Serve it with a light salad and a cool Sauvignon Blanc. And dare it.

1 kg. brioche dough
2 large trout fillets boned and skinned
100 gr. smoked salmon
200 gr. spring onions thinly sliced
2 large onions chopped
200 gr. asparagus
200 gr. mushrooms sliced
150 ml dry white wine
1 cup fish stock
150 gr. cooked basmati rice
1 bunch parsley
4 eggs boiled
1 cup cream

For the sauce
100 ml dry vermouth
100 ml dry white wine
the trout braising liquid
1 onion chopped
100 ml meat stock
200 gr butter
salt and freshly ground pepper

For garnish
6 shrimps boiled deveined and peeled
6 scallops

In a deep braising dish put the onions, mushrooms and parsley sprigs. Pour in the wine and fish stock. Place the trout fillets in the dish and season. Cover with aluminum foil and braise in a 180 C. oven for 1 hour.
Blanch the asparagus with the spring onions for a 7-8 minutes. Drain and let cool. Chop them, mix them with the smoked salmon -that we have poureed with a mixer- add the rest of the ingredients, thus making a rather firm stuffing and season. We make a crepe batter and prepare 4 crepes of 18-20 cm diameter. Slice the eggs. Roll out the dough and transfer to a greased rectangle-shaped baking dish. Cover with the crepes and spread 1/3 of the stuffing into a rectangle the size of the fish in the center of the dough. Place a fillet on top and cover with another third of the stuffing. Top with the sliced eggs. Place the second fillet on top and cover with the remaining stuffing. Fold over the brioch and seal. Bake in a preheated oven at 200 C. for 30 minutes. Then reduce to 180 C. and continue baking for another 20 minutes. Meanwhile we prepare the sauce. In a deep sauce pan combine the vermouth, the fish braising liquid, the meat stock and the onion and boil down to a syrypy consistency. Remove from the heat and whisk in the butter. Correct the seasoning, pass it through a fine strainer and serve with the shrimps and scallops cut in small pieces.

AddThis Social Bookmark Button

Και οι 7 ηταν Υπεροχες – Τhe Magnificent 7

Κυριακή, 15 Απριλίου, 2007

Διαβαζοντας προσφατα ενα post στο blog του dimitrisg σχετικα με τις ταινιες που του αρεσαν, ειδα οτι εκανε πασα και σε μενα. Παρα το γεγονος οτι ημουν αναπληρωματικος ή πρωτος επιλαχων στην προκληση/προσκληση συμμετοχης στο να εκθεσω κι εγω τις ταινιες που μου εχουν αρεσει κατα καιρους, με χαρα τελικα αποδεχθηκα και ιδου τα αποτελεσματα.
Η πρωτη μου επιλογη ειναι η ταινια : Dressed to Kill (Προετοιμασια για Εγκλημα) – Brian de Palma (1980) . Μια ταινια με ενταση, παθος και αρνηση. Υπεροχο θριλλερ απο εναν μαεστρο του ειδους. Αν ηταν φαγητο θα ηταν μακαροναδα με κουνελι αρωματισμενο με δεντρολιβανο.

Δευτερη μου επιλογη η ταινια Kiss of the Spider Woman (Το Φιλι της Γυναικας Αραχνης) – Hector Babenco (1985). Εκπληκτικη ταινια με μια λατρεμενη Sonia Braga. Θα την παρομοιαζα με φωλιες απο καταΐφι και κρεμα αρωματισμενη με μαστιχα και μεντα.

Τριτη κατα σειρα προτιμησης ερχεται η ταινια Maurice – James Ivory (1987). Υπεροχη ταινια, μελαγχολικη γεματη ανεκπληρωτες επιθυμιες και σκοτεινους ποθους. Σαν μοσχαρισιο φιλετο γεμιστο με φουα γκρα και τρουφες.

Επεται η ταινια Angel Heart (Δαιμονισμενος Αγγελος) – Alan Parker (1987). Με εναν εκπληκτικο Ντε Νιρο στο ρολο του Σατανα. Εδω θα ταιριαζε κατι ευκολο και πικαντικο. Αυγα γεμιστα με μαγιονεζα μουσταρδας και wasabi (βασαμπι). Το βασαμπι ειναι μια καυτερη κρεμα απο ασπρο ραπανι ιαπωνικης προελευσης και κουζινας και συνηθως σερβιρεται με σουσι.

Πεμπτη η ταινια The Crying Game (Το Παιχνιδι των Λυγμων) – Neil Jordan (1992). Μελοδραματικη ταινια αλλα και περιπετειωδης συγχρονως. Σαν χτένια πανω σε ενα μιλφειγ απο πατατα και μηλο και σαλτσα καρυ.

Προτελευταια μου επιλογη η ταινια A Clockwork Orange (Το Κουρδιστο Πορτοκαλι) – Stanley Kubrick (1972). Καινοτομικη ταινια για τα ηθη και την εποχη. Σαν κεηκ με γευση πρασινου τσαγιου και βανιλιας.

Εσχατη αλλα οχι και χειριστη η ταινια Vertigo – Alfred Hitchcock (1958). Εκπληκτικη ταινια με αγωνια και καταπληκτικες σκηνες. Της αξιζουν μπουκιες απο μπαμπαδες με ρουμι με γλασο λευκης σοκολατας.

Οπως καταλαβαινετε η λιστα με τα προσεχως μου αυξανεται. Υπομονη λοιπον και συντομα θα τις δειτε δημοσιευμενες ολες. Οι παραπανω ταινιες πραγματικα με εχουν συγκινησει και τις θεωρω απο τις αγαπημενες μου και ειναι αυτες που θα προτεινα να δει καποιος αν με ρωτουσε. Με τη σειρα μου λοιπον και θεωρωντας πως εχω εκπληρωσει τη συμμετοχη μου σε αυτο το παιχνιδι προσκαλω να παιξουν οι : popita, elafini, aa-duck και feggaroagkaliasmeni.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.