Η Απολαυστικη Σαλατα της Στερησης – The Delectable Salad of Deprival

Υπαρχουν στιγμες στη ζωη μας που χρειαζομαστε απομονωση. Μια εκουσια μοναξια κι απομακρυνση για να δουμε καλυτερα αυτα που συνηθως βλεπουμε με την ακρη του ματιου μας καθημερινα, αλλα δεν εχουμε τον χρονο ή την πολυτελεια να αφουγκραστουμε τι σημαινουν για μας αυτα που μας συμβαινουν. Οπως ειπα σε παλαιοτερο post μου ενας προσφατος χωρισμος με επανεφερε στην πραγματικοτητα. Εχασα την αυτοπεποιθηση μου. Την αυτοεκτιμηση μου. Ευτυχως δεν μετανιωσα. Αλλα πληγωθηκα. Εψαξα αμεσα να αναπληρωσω το κενο. Ματαια. Ποτε δεν αναπληρωνεται κατι που εχει δικη του ταυτοτητα και χαρακτηρα. Οι σχεσεις μας με τους ανθρωπους ειναι ολες μοναδικες και με δικη τους ταυτοτητα η καθε μια. Ποτε δεν συμπεριφερομαστε ιδια καθως τα παντα εξαρτωνται κι απο το δευτερο προσωπο σε καθε σχεση. Τιποτε δεν ειναι ιδιο. Δεν δεχεται νορμες και κανονες που θα οδηγησουν σε ενα αισιο αποτελεσμα. Παρ’ολα αυτα καθε φορα αναζητουμε τον ερωτα σε ενα νεο προσωπο υποσχομενοι στον εαυτο μας να κανει πιο προσεκτικες κινησεις και λιγοτερα λαθη. Τελικα κανεις δεν τηρει αυτη την υποσχεση. Ακριβως επειδη αγαπουμε τον εαυτο μας περισσοτερο και φυσικα επειδη δεν μπορουμε να δουμε με τα ματια του αλλου, αφηνομαστε σε ολες εκεινες τις μικροχαρές που στερουμαστε οταν αναζητουμε εραστες ή συντροφους. Το φαγητο ειναι μια απο αυτες. Δεν το εντασσω βεβαια στις μικροχαρές. Το φαγητο ειναι η μοναδικη αγαπη που δεν ζητα τιποτε σε ανταλλαγμα. Σου δινει ηδονες, χαρές, ικανοποίηση και μονο αν δεν εισαι προσεκτικος μερικα παραπανισια κιλα. Ναι υπηρξα απροσεκτος. Ενεδωσα ποικιλες φορες σε ταψια με λιωμενα τυρια και ασπρες σαλτσες, σε μακαροναδες που ξεχειλιζαν απο χαβιαρια, καπνιστους σολομους και τρουφες. Και τα κιλα αισιως εφτασαν τα 104. Δεν με ενιαζε. Ουτε καν το ειχα προσεξει. Κανεις μα κανεις δεν μου ειπε ποτε οτι παχυνα. Ψεμματα. Ο μοναδικος ανθρωπος που μου το ειπε ηταν ο φιλος μου ο S. απο το Αμστερνταμ οταν ηρθε περυσι τα Χριστουγεννα. Και τοτε για πρωτη φορα το καταλαβα. Ειχα αφεθει στην ρουτινα και στην καθημερινοτητα. Ειχα βρει διεξοδο στο μαγειρεμα και στο φαγητο. Ετσι ξεκινησα την διαιτα. Ιανουαριος του 2006. Ως τον Μάιο ειχα χασει 14 κιλα. κι ως τον Σεπτεμβριο ειχα βαλει αλλα 5. Ξανα διαιτα. Ως τις αρχες Δεκεμβριου ειχα χασει 3 κιλα. Μετα τα Χριστουγεννα τα ειχα ξαναπαρει. Και τοτε γραφτηκα στο γυμναστηριο. Ευτυχως εχω γυμναστρια τη Zήνα (ξερετε αυτη την τηλεοπτικη πολεμιστρια με τις ιαχες και τα θανατηφορα μπουτια και “στηθια”)που με εβαλε κατω και μου αλλαξε τα φωτα στη γυμναστικη και στις ασκησεις. Σημερα εχω χασει 8 κιλα (ειμαι στα 87 -για να μη κανετε τις πραξεις) αλλα εχω κατεβει 4 ολοκληρα μεγεθη και φοραω μετα απο πολλα χρονια ξανα κολλητα t-shirts τρεντυ παντελονια και τα μεγεθη που εχουν στα νεανικα μαγαζια που γραφουν XL ειναι οντως XL και μου ειναι πια φαρδια. Το λεω γιατι τα Χριστουγεννα ειχα παρει ενα ωραιο πουκαμισο σε αυτο το μεγεθος αλλα οταν πηγα να το φορεσω νομισα πως ελειπε το μισο μπροστινο. Οχι μονο δεν κουμπωνε αλλα δεν εφτανε καν το κουμπι κοντα στην κουμποτρυπα. Σημερα αυτο το πουκαμισο δεν το φοραω γιατι μου ειναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ και χαιρομαι παρα πολυ γιαυτο. Μεσα σε ολη αυτη τη στερημενη διατροφη (στερημενη απο γκουρμεδιαρικες γευσεις και απολαυσεις) εχω καποιες στιγμες που παραδιδομαι σε καποιους πειρασμους. Μια τετοια στιγμη ειναι κι αυτη με τη σαλατα που δινω παρακατω. Ευκολη πεντανοστιμη ,ιδιαιτερη και πραγματικη λιχουδια. Ταιριαζει σε ψητα κρεατα και ψαρια αλλα και μονη της αντι δειπνου.

1 δεματακι ροκα
3 ντοματες
1 κ.γ. μουσταρδα
1 κ.γ μελι
2 κ.σ. ελαιολαδο
αλατι και πιπερι (αναλογα με τις γευστικες σας επιθυμιες)
μερικα φυλλα φρεσκου βασιλικου
μερικα φυλλα φρεσκιας ριγανης
2 κ.σ. κουκουναρια
2 κ.σ. ηλιοσπορα
ξυσμα απο ενα λεμονι (ή λάιμ)
2 κ.σ. κεφαλοτυρι τριμμενο

Ζεσταινουμε ελαφρα το μελι για να αραιωσει και το ανακατευουμε με τη μουσταρδα και το ελαιολαδο.
Κοβουμε τη ροκα με τα χερια και τη βαζουμε σε ενα μπωλ για σαλατα. Κοβουμε απο πανω τις ντοματες, και προσθετουμε τους ξηρους καρπους , τα αρωματικα φυλλα και το ξυσμα λεμονιου. Πασπαλιζουμε με το τριμμενο κεφαλοτυρι και αλατοπιπερωνουμε. Στο τελος ριχνουμε τη σαλτσα (dressing) και σερβιρουμε.

————————-

There are certain times in our lives that we need some solitude. A willful loneliness and remotion in order to have a better look at what we can regularly see with the tip of our eyes, but we don’t have the time or luxury to perceive what the things that happen to us really mean. As mentioned in an older post of mine, a recent separation brought me back to reality. I lost my self confidence. My self esteem. Fortunately I haven’t regretted it. But it hurt. I searched to fill the void straightaway. In vane. You can never replace something that has its own identity and character. Our relationships with people are unique and have their own identity. We never behave the same since everything depends upon the second person in the relationship as well. Nothing is the same. You can not follow norms and rules that will lead to a pleasant result. Yet, we seek love in a new face while promising to ourselves that we will be more careful and make less mistakes. Finally nobody holds to that promise. Precisely because we love our self more and since we can never look through the other person’s eyes, we surrender to all those little pleasures that we deprive from when we are searching for lovers or partners. Food is one of those. Not a minor pleasure though. Food is the only love that wants nothing in return. It gives you pleasure, satisfaction, joy and only if you are careless some extra weight. Yes I have been careless. I yielded quite a lot of times in dishes full with melted cheese and white creamy sauces and pasta with caviar, smoked salmon and truffles. Then I got 104 kg. I didn’t care. I hadn’t even noticed. No one ever told me I was fat. That’s a lie. The only person who told me so, was S. when he had visited me last Christmas from Amsterdam. Then it struck me. I was deep in routine and prosaism. I had found a way out in cooking and eating. So I got on a diet. January 2006. By May I had lost 14 kg. By September I had gained 5 more. Back on a diet. By December I had lost 3 kg. that I gained back after Christmas. Then I enrolled to a gym. Luckily for me I got “Xena” as trainer that she really beats me with exercises and training. Today I have lost 8 kg (I am 87 now – so you don’t have to calculate) but I am 4 sizes down and I am able to wear tight t-shirts, trendy pants and I can fit in sizes that say XL and are really XL. Last Christmas I had bought a shirt that was XL in size, but when I tried to put it on I thought that half of the front part was missing. Not only it was small but i couldn’t even get the buttonhole close to the button. Today I am not wearing this shirt since it is TOO big for me and I am thrilled. During all this deprival (from gourmet delicacies) there have been certain moments that I surrender to temptation. One of these moments is the salad I describe here. Easy to prepare, unique and a real delicacy. It can accompany barbecued fish or meat but can stand on its own as supper as well.

1 bunch of rocket
3 tomatoes
1 tsp mustard
1 tsp honey
2 tbs olive oil
salt and pepper (to taste)
some fresh basil leaves
some fresh oregano leaves
2 tbs pine nuts
2 tbs sunflower nuts
zest of 1 lemon (or lime)
2 tbs grated kefalotiri or parmezzano

Heat the honey for a little while to thin it. Mix well with the mustard and olive oil.
Cut the rocket by hand, cut slices of tomatoes on top, add the dried nuts, aromatic herbs and lemon zest. Sprinkle with the grated cheese, salt and pepper. Pour the sauce over and serve. Kali Oreksi.

AddThis Social Bookmark Button

About these ads

20 Σχόλια to “Η Απολαυστικη Σαλατα της Στερησης – The Delectable Salad of Deprival”

  1. aaduck Says:

    οκ, υπέροχη και διήγηση και συνταγή πάλι… είσαι έμπνευση… με αυτά τα σταμάτα – ξεκίνα είμαι σε παρόμοιο δρόμο και ας είχα φτάσει τόσο κοντά στο στόχο ;)
    όμως… όμως αποφάσισα να μη με αγχώνει τόσο πολύ πια… και να το πάρω αλλιώς, αλλά η αποψινή σου ιστορία είναι μια έμπνευση πάλι… αλήθεια σου λέω… και αύριο ξεκινάει μια καινούργια εβδομάδα πάλι… κι εγώ μπορεί να μην κάνω αυτό που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή… αλλά έτσι κι αλλιώς εκτιμώ πολύ τους ανθρώπους που αποκαλύπτονται με τέτοιο τρόπο… Βοηθάει την επικοινωνία και ανοίγει τις καρδιές. Τις αφήνει ορθάνοιχτες, για την ακρίβεια.
    Να είσαι πάντα έτσι…

    Σε ευχαριστώ προσωπικά

    Φιλάκια sir και σεφ ****

  2. alagrecque Says:

    @aa-duck Σου ειπα κι εγω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ? ΤΟ ΛΕΩ ΞΑΝΑ

  3. Λία Π. Says:

    Απολαυστική και η σαλάτα και η διήγηση.
    Στο ντρέσιγκ αυτό βάζω και χυμό πορτοκαλιού και μπαλσάμικο.
    Όσο για τα κιλά , ας αλλάξουμε κουβέντα. Καλή εβδομάδα!!!

  4. alagrecque Says:

    @Λία Π. : Ευχαριστω ;-)
    Δεν θα εβαζα χυμο πορτοκαλιου γιατι το ξυσμα λεμονιου προσθετει αρκετο αρωμα σε αυτη την εκδοχη της σαλατας. Το βαλσαμικο ταιριαζει σιγουρα αλλα μερικες φορες οι απλουστερες γευσεις “δενουν” καλυτερα. Τα κιλα !!!! πω πω τι μας κανουν τα ατιμα

  5. lifewhispers Says:

    Πρέπει να έχεις μεγάλα αποθέματα θέλησης,alagrecque…Και επιμονή και υπομονή και αντοχή για να περάσεις όλα αυτά που πέρασες.. Απίθανο κείμενο και με την καλύτερη επιβράβευση για το τέλος.
    Χαίρομαι για σένα…

  6. alagrecque Says:

    Για επιβραβευση εννοεις τη σαλατα ή την απωλεια βαρους? :-)

  7. aa-duck Says:

    alagrecque, έφτιαξα το φραουλογλυκό. Υπέροχο, δροσερό, σοκολάτα φράουλα μπισκότο και γιαούρτι θύμισαν λίγο κάτι από παστούλα ελαφριά, αλλά σε πιο λάιτ έκδοση.

    Η εκτέλεση δε είναι τόσο απλή (δέκα λεπτάκια;) που νομίζω πως θα άξιζε σε αυτό το όμορφο ντεμί σκάνταλους καλοκαιρινό γλυκάκι και μια θέση εδώ.

    Πίσης, σήμερα βρήκα για πρώτη φορά fitness δημητριακά με μαύρη σοκολάτα. Λες να του πήγαιναν και αυτά; Ολόκληρα εννοώ, όχι ψχλσμνα. Α και πτι μπερ ολικής αλέσεως, tres miam.
    :D

  8. alagrecque Says:

    Θα το ποσταρω … συντομα… πτι μπερ ολικης αλεσης… χμ ισως. μαυρη σοκολατα σε φιτνες δημητριακα , καλα αλλα οχι τελεια

  9. elafini Says:

    απίστευτη ειλικρίνεια και τρυφερότητα…όσο για τα χεράκια…πάλι θαύματα έκαναν με τη σαλάτα…καλό σου βράδυ :)

  10. Κώστας Says:

    Με αυτό το απoσπασματάκι: “…Μεσα σε ολη αυτη τη στερημενη διατροφη (στερημενη απο γκουρμεδιαρικες γευσεις και απολαυσεις)…” τι εννοείς; οτι το “γκουρμεδιάρικο” είναι ταυτόχρονα και παχυντικό;

    Γιατί… αν αφαιρέσουμε το κεφαλοτύρι, μια χαρά “γκουρμεδιάρικη” (και “διαίτης”) δεν παραμένει η σαλάτα; :-)

  11. alagrecque Says:

    @Κωστας: στερημενη διατροφη καθως προκειμενου να χασω τα περιττα επρεπε να απεχω απο πολλες γευσεις. Η συγκεκριμμενη σαλατα ειναι μια οαση στην στερημενη διατροφη μου τους τελευταιους μηνες. Και ναι αν βγαλουμε το κεφαλοτυρι ειναι διαιτης και ταυτοχρονα γκουρμε ;-)

  12. JennDZ - The Leftover Queen Says:

    I am so glad that you have joined the Foodie Blogroll! Greek food is my absolute favorite, so I am looking forward to checking out all your recipes. Where in Greece are you?

  13. alagrecque Says:

    @JennDZ , I am so glad as well to receive a compliment from someone like you, and I also am happy to have joined the Foodie Blogroll. I live in Thessaloniki.

  14. Allu Fun Marx Says:

    Έκλυση ηθών!!!
    Μπαίνεις ο χριστιανός να διαβάσεις καμιά συνταγή και τι διαβάζεις;;;;;;
    Διαβάζεις ότι η Ζήνα η γυμνάστρια τον έβαλε κάτω και του άλλαξε τα φώτα!
    Αίσχος…
    Που βαδίζουμε κύριοι;

  15. Βασιλική Says:

    πραγματικα τιποτα δεν αναπληρωνει κατι αλλο…
    και οσο για την σαλατα…
    μμμμ! μου φαινεται τελεια με την πεινα που εχω!

  16. Μαριλένα Says:

    Που ήσουν τόσο καιρό και δεν σε είχα ανακαλύψει;
    Θα σε βάλω πάνω από τους Ηρωες μου (ξέρεις εσύ :D)

  17. alagrecque Says:

    @Μαριλένα :-)

  18. Christine Says:

    My husband and I have the same passionate love affair with food as you described. He turned 40 today and we’re hosting a huge party tomorrow evening. On Monday, our penance begins again as we both head to the gym . . . I’ll be serving your delectable salad in the coming weeks. I do hope things are going well for you in your corner of the world.

  19. alagrecque Says:

    @Christine : I wish you and your husband all the happiness you deserve. I know that I am not alone in this and I do hope that things will go well for all of us no matter which corner of the world (or the table) we are

  20. Heleni Says:

    Alagrecque: Είναι πολύ ωραία η σαλάτα σου, ευχαριστούμε! Ξέρεις, πολλές φορές με εκπλήσσει ευχάριστα να “θυμάμαι” ότι κάποιο υλικό εκτός από νόστιμο είναι και ελαφρύ…Είναι σαν ένα παιχνίδι, να προσπαθείς να ανακαλύψεις ή να αντικαταστήσεις γεύσεις που να προσαρμόζονται σ’ συτό που ψάχνεις. Θεώρησέ το μια νέα πρόκληση…στην κουζίνα…

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: