Το λεμονατο κατσικακι του Φωνακλα – Α bawler’s lemony baby goat

Ο παππους μου συμφωνα με τα λεγομενα της μαμας και της γιαγιας ηταν “τζαναμπετης” δηλαδη οξυθυμος, φωνακλας και ευεξαπτος. Δεν του ετρεφα ιδιαιτερη συμπαθεια παρ’ολο που ζουσα μαζι του ολα εκεινα τα καλοκαιρια που εμενα στο σπιτι του. Κωνσταντινοπολιτης στην καταγωγη, ηρθε μαζι με τη μητερα του απο μικρος στην Ελλαδα, πριν αρχισουν οι ταραχες. Ηταν ανθρωπος της πιατσας, απο τους παλιοτερους μαναβηδες στο κεντρο της Θεσσαλονικης και τον ηξεραν ολοι με το ονομα του (που δοθηκε και σε μενα αργοτερα).
Η τυχη ομως σταθηκε ισως αδικη μαζι του κι ετσι καποια στιγμη με τις μεταπολιτευσεις εχασε πολλα απο τα περιουσιακα του στοιχεια καθως και τη δουλεια του. Εχοντας να θρεψει την οικογενεια του εγινε πλανοδιος μαναβης, κηροπωλης ακομα και παιχνιδοπωλης. Θυμαμαι ακομη πολλες φορες που καποιο Πασχα ή καποια Χριστουγεννα θα γυρνουσε με το καρο του και θα πουλουσε τα παιχνιδια ή τις λαμπαδες. Παρ’ολο που ηταν φωνακλας σε μενα παντα συμπεριφεροταν αψογα. Δεν θυμαμαι να με επαιρνε αγκαλια ή να με κανακευε αλλα παντα ηταν καλος μαζι μου.
Καποιες Κυριακες θα μαγειρευε εκεινος το αγαπημενο του φαγητο – και δικο μου ομως- που ηταν το λεμονατο κατσικακι στο φουρνο με πατατες. Ο τροπος παρασκευης και μαγειρεματος αυτου του φαγητου αντιπροσωπευει ακριβως τον τιτλο “αλα γκρεκ”. Η συνταγη που σας δινω εχει μονο μια μικρη παραλλαγη, επειδη προσωπικα βρισκω το ξυσμα απο μοσχολεμονα να δινει εναν ιδιαιτερο τονο στη μαριναδα. Το ιδιο φαγητο μπορει να γινει και με αρνακι αλλα και με κρεας απο αλλα μερη απο κατσικακι. Αν και συνηθως σε κοκκινα κρεατα ταιριαζουν κοκκινα κρασια , νομιζω πως ο χαρακτηρας ενος Ασυρτικου θα ηταν μια πολη καλη προταση για ενα τετοιο πιατο.

katsikaki

1 μπουτι κατσικισιο περιπου 1 1/2 κιλο
1 φλ. τσ. χυμό λεμονιου
1 φλ. τσ. λευκό ξηρό κρασί
3 κ.σ. ελαιόλαδο
4 σκελιδες σκορδο λιωμενο
2 σκελιδες σκορδο σε λεπτες φετες
3 κλωναρια φρεσκο θυμαρι ή 2 κ.σ. ξερο
2 κ.σ. ρίγανη
ξύσμα 1/2 λεμονιού ή μοσχολεμονου
1/2 κ.γ. αλάτι
1/2 κ.γ. πιπέρι τριμμενο
1 κ.σ. πιπερι σε κοκκους
1 κιλο πατατες (κομμενες κυδωνατες)

Κοβουμε το κρεας σε μεριδες και το βαζουμε σε ενα μπολ με καπακι. Τριβουμε ολο το κρεας με το λιωμενο σκορδο και το πασπαλιζουμε με το αλατι, πιπερι, το θυμαρι και τη ριγανη. Προσθετουμε επειτα το κρασι, το ελαιολαδο, το χυμο λεμονιου και το ξυσμα. Ανακατευουμε καλα και σκεπαζουμε το μπωλ. Βαζουμε στο ψυγειο για 6 ωρες τουλαχιστον,
Κατα διαστηματα γυριζουμε το κρεας μεσα στο μπωλ για να μαριναριστει ολοκληρο. Βγαζουμε το κρεας απο το μπωλ, κανουμε σε διαφορα σημεια του εγκοπες με ενα μυτερο μαχαιρι και μπηγουμε φετουλες σκορδου και κοκκους πιπεριου. Σε ενα ταψι μεταφερουμε το κρεας μαζι με τη μαριναδα του και τις πατατες και ψηνουμε στους 220 βαθμους για 45 λεπτα σκεπασμενο με αλουμινοχαρτο. Επειτα βγαζουμε το αλουμινοχαρτο και ψηνουμε για αλλα 15 λεπτα, περιχυνοντας κατα διαστηματα με το ζωμο του.

———————

My grandfather, according to my mam’s and granny’s sayings was a very difficult person, he was hot-tempered, bigmouthed and shorehead. I wasn’t very fond of him, even though I lived all those summers at his house. He was originated from Constantinoples, came with with his mother to Greece, before any riots begun. He was a man of the streets, one of the oldest green-grocers at the centre of Thessaloniki and everyone knew him by his first name (I was also named after him later).
But luck was unfair to him and on a certain moment with all that change of polity he lost quite a lot of his estates as well as his job. In order to provide for his family he became a costermonger, candle seller even toy-seller. I still remember certain moments in Easter or Christmas that he would carry about his merchandise and sell candles or toys. Even though he was a bawler, he would always treat me nice. I don’t recall sitting ever on his knees or taking me in his arms, but he was always good to me.
On certain Sundays he would cook his favourite dish -one of mine’s also- that was “katsikaki lemonato” oven baked baby goat with lemon and potatoes. This is actually the exact “ala grecque” way of making a dish. The recipe I present here has a slight change, since I personally think the zest from limes gives a certain aroma to the marinade. The same dish can be prepared with lamb or even other parts of a goat. Even though in red meat a red wine is usually to accompany, I think that the character of an “Asyrtiko” would be a great suggestion for such a dish.

1 leg of a baby goat kid approx. 1 1/2 kilo
1 cup lemon juice
1 cup dry white wine
3 tbs olive oil
4 cloves garlic (squashed)
2 cloves garlic in thin slices
3 sprigs of fresh thyme or 2 tbs dried
2 tbs dried oregano
zest of 1/2 lemon or lime
1/2 tsp salt
1/2 tsp pepper
1 tbs peppercorns
1 kilo potatoes cut in wedges

We cut the meat in pieces and put it in a bowl with a cover. We rub the meat with the squashed garlic and sprinkle with salt, pepper, thyme and oregano. We add the wine, oil, lemon juice and zest. Mix well and cover the bowl. We refrigerate for at least 6 hours.
Occasionaly we stir the meat in order to marinate all of it well. We then take the meat out of the bowl, make some incisions in various places and put garlic slices with peppercorns in each incision.We then transfer the meat with the marinade and the potatoes in an oven dish and cook covered with aluminum foil for 45 mins. in 220 C. Then remove the aluminum foil and bake for 15 mins more, basting occasionally the meat with its juices.
Kali oreksi.


Digg!

About these ads

7 Σχόλια to “Το λεμονατο κατσικακι του Φωνακλα – Α bawler’s lemony baby goat”

  1. Λία Π. Says:

    O xρόνος ψησίματος είναι αρκετός ή μήπως υπάρχει κάποιο τυπογραφικό λάθος.
    Πάντως φαίνεται υπέροχο.
    Αφαιρούμε το κόκαλο ή παραμένει;
    Η φωτό είναι με κατσικάκι, γιατί μου δίνει την εντύπωση άλλου κρέατός.
    Μπορεί να φτιαχτεί και με άλλο είδους κρέας;

  2. alagrecque Says:

    Ο χρονος ειναι αρκετος, το κοκκαλο αν θελεις το βγαζεις αρχικα και δενεις το κρεας με σπαγκο (εξ ου και η φωτο), μπορει να γινει και με αρνακι

  3. Τίτος χριστοδούλου Says:

    Στις αρχές του λεγόμενου “convection cooking”, στον φυσικό ορισμό είναι η μεταφορά θερμότητας με μεταφορά μάζας, το αποτέλεσμα είναι υπέροχο αν αρχίσεις με πολύ υψηλή θερμοκρασία, για να καραμελλιάσεις το εξωτερικό και αμέσως μετά κατεβάζεις κάθετα (υπάρχει άλλος τρόπος;) την θερμοκρασία για να ψήνει το εξωτερικό σιγά σιγά το εσωτερικό. Δώστου όσο έχεις υπομονή χρόνο, η έψησις είναι αφαίρεσις ύδατος είπεν ο Αριστοτέλης (Μικρά Φυσικά), θέλει το χρόνο του να φύγει σιγά σιγά το νερό του, το αποτέλεσμα είναι λουκούμι, τρυφερό (succulent αγγλιστί) κι εγώ θα έβαζα και στρώση από θυμαράκι – αυτό κι αν θυμίζει τον δικό μου παππού εκεί που είναι… Ουπς, απολογούμαι, η καλή μας έχει βάλει θυμάρι. Είστε ανύπανδρη, είμαι κι εγώ (απ) ελεύθερος…

  4. alagrecque Says:

    Θα σας λυπησω αγαπητε Τιτο, καθως Ο alagrecque εξακολουθει να ειναι ελευθερος κι ουχι (απ)ελευθερος. Συμφωνω δε απολυτα με την παρατηρηση σας και σκεφτομαι να κανω μια αναβαθμιση της συνταγης οσον αφορα τον χρονο ψησιματος.

  5. efi Says:

    τελικά ποιος είναι ο χρόνος ψησιματος;
    αύριο θα το μαγειρεψω…αν προλάβει κανείς ας μου πει.

  6. DIMITRIS Says:

    Παιδιά 30 λεπτά για την μια πλευρα πρεπει να λέει.

  7. Louisa Says:

    Hi, after reading this awesome piece of writing i am also glad to share my familiarity here with
    friends.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: